writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Charlie Daniels, Privé-detective (18)

door koyaanisqatsi

'Kan je koken?' vroeg Max Romeo.
Verrast deed Charlie, onbewust, een stapje achteruit.
'Euh, ik kan mijn mannetje staan aan het fornuis,' stamelde ze, 'maar ben nu niet meteen een keukenprinses.'
Max Romeo taxeerde haar met een infantiele blik die in de verste verte niet bij zijn extreem mannelijke verschijning paste.
'Dat laatste maakt niet uit' zuchtte hij. 'Ik ben het beu snacks te eten, en dat is al wat ik doe sinds mijn vijfde vrouw me verlaten heeft voor een straatschuimer. Luister: opslag geven kan ik niet, want als dat aan de oren van de andere personeelsleden komt is het hek van de dam. Maar als je voor mij wilt koken, valt er wel wat extra's te regelen. Eén warme maaltijd per dag is genoeg en ik ben niet keuskeurig. Prepareer wat je wil, ik ben een alleseter.
Wat denk je?'
Charlie hoefde niet te denken: alle geld was welkom, en als dat meer arbeid betekende, dan was dat maar zo.'
'Aan hoeveel had u gedacht?' vroeg ze.
'Eén Schoft per maaltijd,' antwoordde Max Romeo zonder aarzelen.
Veel was het niet, dacht Charlie, maar in verhouding met het loon voor een dag zwoegen in Swingers was het een fortuin.
'Oké,' stemde ze dan ook in, enthousiaster klinkend dan ze in werkelijkheid was.
'Prima,' zei Max Romeo. 'Dan verwacht ik vanavond mijn eerste maaltijd.'
Charlie schraapte haar keel en mompelde: 'Dat is een beetje lastig.'
'Hoezo?' vroeg Max Romeo.
'Ik ben aan het werk en er zijn geen ingrediënten in huis.'
'Daar vergis je je in,' bromde Max Romeo. 'De kelder is volgestouwd met conserven, flessen olie en droge voeding. Hier is de sleutel van de hoofdvleugel van de villa. De deur van de kelder is niet op slot. Dus geen gezeur meer. Ga terug aan de slag, maak dat je op tijd weg bent en zorg ervoor dat er vanavond een warme maaltijd voor me klaarstaat. Meer vraag ik niet.'
Charlie had het begrepen. Opgelucht dat Abraham Glucksmanns pessimisme een maat voor niets was geweest ging ze terug aan de slag. Wat ze niet zag was dat Max Romeo haar met een begerige blik nakeek terwijl hij gewaar werd zich tot haar aangetrokken te voelen.
Dat op zich riep gemengde gevoelens bij hem op, want na vijf mislukte huwelijken had hij het wel gehad. Zijn argwaan tegenover vrouwen had daardoor zijn wantrouwen tegenover de wereld in het algemeen ingehaald en hem doen zweren zich geen zesde keer aan dezelfde steen te stoten. Maar nu was er dus deze uit het niets opgedoken schoonheid die blijkbaar bezig was hem toch weer in de val te laten lopen, ook al wees niets er op dat ze zich daar zelf van bewust was. En dat was ook zo, want Charlie gooide zich met vernieuwd enthousiasme in het strijdgewoel van de overvolle, naar zweet en bier stinkende danshal, terwijl ze zich het hoofd begon te breken over wat ze voor haar baas zou klaarmaken.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Ben jaloers op Charlie's doorzettingsvermogen.
    Wat een ** die Max. Nooit bij hem opgekomen om zélf zijn maaltijd te bereiden ?!
    koyaanisqatsi: Het is een man van de oude stempel... Bovendien heeft hij het erg druk met het tellen van zijn geld... :-)
  • Mistaker
    Koken is helemaal in tegenwoordig, ook voor mannen dus Max: handen uit de koksmouwen!

    Groet,
    Greta
    koyaanisqatsi: Zwijg mij van de kookrage... Tegenwoordig zijn de meest verkochte boeken... KOOKBOEKEN... Kan je nagaan waar we op af stevenen...
Er zijn 9 bezoekers online, waarvan 0 leden: .