writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Charlie Daniels, Privé-detective (24)

door koyaanisqatsi

'Wat bezielt jou?' snikte Sabrina terwijl een dikke sliert bloed van tussen haar gezwollen lippen begon te lopen.
'Ik heb het niet begrepen op flauwe grappen!' snauwde Charlie.
'Wel,' zei Cindy met een trillende stem en een bevende handpalm onder haar bloedneus, 'dan hebben wij slecht nieuws voor jou. Want we hebben je helemaal niks wijsgemaakt. Dat zeiden we maar om tenminste een beetje lol te hebben in ons voor de rest miserabele leven.'
'Jullie hebben er blijkbaar nog niet genoeg van!' schreeuwde Charlie, klaar om een tweede keer uit te halen.
Sabrina en Cindy gilden het uit en kropen, alsof ze vreesden voor hun leven, zo dicht mogelijk tegen mekaar aan. Hun handen zaten ondertussen al helemaal onder het bloed, dat langzaam maar zeker ook op hun overalls begon te druipen.
'Geloof ons nu maar!' jankte Sabrina, 'we komen hier niet levend uit. En dan komt er tot overmaat van ramp nog iemand als jij opdagen: een onmens die ons niet eens een pretje gunt en tot moes slaat. God-nog-aan-toe, je zou voor minder naar je onvermijdelijke einde gaan verlangen.'
Charlie trok haar ogen tot nauwe spleten, blies door haar neus en zei: 'Luister, ik vraag het maar één keer: zeg me de waarheid of ik sla jullie daadwerkelijk tot pulp.'
Voor zover mogelijk drukten Sabrina en Cindy hun daverende lichamen nog wat dichter tegen mekaar aan. Ze zwegen, uit angst om als eerste door Charlie's vuisten te worden fijngemalen, wachtend tot de ander het woord zou nemen.
'Wel!' beet Charlie hen toe. 'Voor zo ver ik weet heb ik jullie tongen nog niet uitgerukt; dus spreek!'
'Je… Je zag toch hoe wij er al aan toe waren, nog voor je ons een mep verkocht…' stamelde Sabrina. 'We waren al twee wrakken.'
'Dat hoeft niets te betekenen,' zei Charlie, 'jullie kunnen net zo goed afgeleefde zuipschuiten zijn. Ik ben beroepshalve al met heel wat menselijke wezens in contact gekomen die er behoorlijk slechter aan toe waren dan jullie. En geloof me: geen van die levende rampen werd verplicht dwangarbeid te leveren voor een demon.'
'Maar dat was wel niet in de Onderwereld,' reageerde Cindy meteen. 'Of wel soms?'
Charlie kon er niet onderuit dat ze een punt had. Ze probeerde de waarheid te achterhalen door de twee vrouwen beurtelings diep in de ogen te kijken, maar er schuilde teveel doodsangst in hun blikken om nog iets anders te ontwaren.
'Stel dat ik jullie geloof,' zuchtte ze, 'dan nog moet er een uitweg zijn. Er is altijd een uitweg, hoe hopeloos de situatie ook is.'
'Oh ja,' snikte Sabrina met een stem die een beetje opgelucht begon te klinken. 'Vraag dat maar eens aan Vic, Goran of Winnie. Tenminste, als dat nog mogelijk moest zijn… Want veel meer dan wat afgekloven botten zal je niet van hen terugvinden.'
'Kan me niet schelen,' zei Charlie, 'waar een wil is, is een weg.'
'Ja, naar het Dodenrijk,' benadrukte Cindy.
'Voor jullie, slappelingen, misschien wel,' repliceerde Charlie, 'maar niet voor mij,' waarop ze vastberaden naar de trappen stapte en opnieuw naar beneden ging.


 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Ik zei het toch: een vrouw met ballen!
    Maar ja, wat is nu waar en wat niet?
    x
    koyaanisqatsi: Goeie vraag. Daar hou ik mij al bijna vijftig jaar mee bezig...
  • greta
    Heeft Charlie een agressiereguleringsprobleem?
    :)
    koyaanisqatsi: Nee. Ze bevindt zich alleen in tamelijk stresserende omstandigheden. En vergeet niet: ze is nog geen millimeter gevorderd in haar zoektocht naar Stan Taliban!
  • Mistaker
    Frustrerende situatie inderdaad!

    Groet,
    Greta
    koyaanisqatsi: zijn er andere, in deze complexe tijden?
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .