writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (5)

door koyaanisqatsi

De festiviteiten gingen door in een oude opslagplaats voor koffie, voor de gelegenheid met goedkope, kitcherige decoratie omgebouwd tot een namaakpaleis. De ruimte was opgesplitst in twee ruimten: een grote hal waar men naar hartelust kon dansen, eten en drinken, en een kleine zaal, bedoeld om zich even aan het kabaal te kunnen onttrekken, wat erg relatief was vermits de tijdelijke wanden tussen beide plaatsen uit weinig meer dan strokarton en doeken waren opgetrokken.
Het bruidspaar werd op een breed verhoog tegen de wand van de oostelijke muur gezet, uit de draagstoelen geholpen, op twee als tronen dienstdoende fauteuils geposteerd, en onderging vervolgens met een onbeschaamde haast de voltrekking van hun huwelijk. Het leek wel of de ceremoniemeester opdracht had gekregen het ritueel te degraderen tot een in een vingerknip te realiseren formaliteit omdat iedereen rammelde van de honger en stierf van de dorst.
Dit laatste werd zo goed als bevestigd aangezien meteen na de officiŽle bekendmaking van de huwelijksvoltrekking de aandacht voor het kersverse echtpaar onder het vriespunt zakte en iedereen zich op de met dranken en spijzen gevulde tafels stortte.
Alleen de moeder van de bruid had andere prioriteiten. Zij stelde Bocoum voor aan het driekoppige orkest, bestaande uit een organist, een drummer en een accordeonspeler, maakte de drie mannen duidelijk dat Bocoum voldoende ruimte voor zijn repertoire moest krijgen -'Anders zou er wat zwaaien!'- en beloofde hem na een eerste van reeks liederen en gedichten een behoorlijke maaltijd en drank.
Het orkest dacht er het zijne van, hield zich voor dat er brood op de plank moest komen en legde zich zonder de minste weerstand bij de eis van de moeder neer. Abel Bocoum was zo fair de muzikanten de intro te gunnen en wachtte geduldig af om na een tweede nummer uit volle borst de vruchtbaarheid van de bruid te bezingen met uitdrukkingen die op het randje van het toelaatbare balanceerden.
Tegen de tijd dat het orkest het na een tweede lied, waarin Bocoum de potentie van de bruidegom op een al even navenante manier had beschreven, opnieuw overnam, bevond een groot deel van de aanwezigen zich al in een lichte staat van dronkenschap. Toen Bocoum, na met enig ongeduld drie dansnummers te aanhoren, aan zijn eerste reeks gedichten begon, was de meerderheid van de aanwezigen al zodanig onder de invloed dat ze zich voor weinig meer interesseerde dan het bijvullen van hun glazen, het lanceren van roddels, het in mekaar flansen van intriges, het tappen van schuine moppen en het al dan niet verdoken flirten met het andere geslacht.
Bocoum zelf merkte er nauwelijks wat van. Hij had constant moeite zijn tranen van geluk te bedwingen, nu hem de kans werd geboden zijn kunnen te demonstreren als nooit tevoren. Bovendien dwong hij zich tot de hoogst mogelijke vorm van concentratie teneinde het allerbeste van zichzelf te geven om voor eens en altijd faam te verwerven. Zodoende had niet in de gaten dat zijn publiek slechts uit de bruid, haar moeder, een paar zich straal vervelende kinderen en een enkele dementerende, oude tante van de bruidegom bestond.

 

feedback van andere lezers

  • joplin
    Daar wordt hij ook niet beroemd van!
    x
    koyaanisqatsi: Ik ken dat gevoel. ;-)
    bedankt voor het lezen
  • Wee
    Top!
    x
    koyaanisqatsi: Het geschrijf of Abel's poŽzie? :-p
  • GoNo2
    Meer moet dat niet zijn hť?
    koyaanisqatsi: Hangt van een mens zijn ambities af natuurlijk. ;-)
  • greta
    Een bruiloft met drank, muziek en emoties. Verhaal komt goed op dreef K.
    koyaanisqatsi: Zijn er andere bruiloften?
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .