writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (6)

door koyaanisqatsi

Het orkest nam voor de tweede keer van Bocoum over, met een opluchting die als dikke stroop van de muzikanten hun gezichten liep. Ze beschouwden zijn gezang als enerverend gejengel en zijn pozie als oeverloos gezwam en konden maar moeilijk begrijpen dat zo'n kluchtzanger een bevoorrechte positie kreeg toegewezen.
De moeder van de bruid daarentegen kon Bocoum niet genoeg in de watten leggen. Ze wenkte hem tot bij de tafels waarop het eten stond uitgestald, stak een bord en een glas onder zijn neus en zei: 'Tast toe, kunstenaar, en eet en drink zo veel je maar wilt!'
Abel Bocoum liet het zich geen twee keer zeggen. Hij schepte zijn bord vol met kaneelrijke stoverij en rijst, graaide twee flesjes frisdrank mee en zette zich, min of meer veilig voor de feestdrukte en het dronkemanskabaal, op een verdwaalde stoel in een hoekje.
Vandaar sloeg hij gade hoe het orkest, lusteloos alsof het niet het minste nut had ook maar n enkele noot te spelen, een handvol feestvierders aan het dansen hield terwijl het gros van de aanwezigen zich zonder de minste schroom bleef volproppen en bedrinken.
De bruid en de bruidegom leken ondertussen te zijn vastgeroest in hun fauteuils en overzagen het geheel alsof het een schouwspel betrof dat zich ver van hun eigen werkelijkheid afspeelde. Abel Bocoum bedacht dat hun verkrampte houding weinig meer kon zijn dan de angst van twee maagden voor hun huwelijksnacht en begon zich zelfs af te vragen of de echtelieden mekaar voordien wel ooit hadden ontmoet. Behalve onaantrekkelijkheid straalden ze ook een grote wereldvreemdheid uit die hij in hun geval eerder als een voordeel dan als een nadeel beschouwde. Want, zo was hij van oordeel, sukkels die niet beseffen hoe wreedaardig de wereld over hen denkt, zijn veel beter af dan de sloebers die wel van dit besef doordrongen zijn.
'Smaakt het?!'
De moeder van de bruid schudde Bocoum met een stem als een schallende trompet uit zijn gedachten. Hij antwoordde bevestigend door met propvolle mond te knikken en een duim op te steken.
'Goed zo,' lachte de vrouw, 'doe maar flink wat krachten op, zodat je er zo meteen opnieuw kan tegenaan gaan. Ik reken er trouwens op dat je blijft tot het einde, want ik wil dat je het echtpaar onder het zingen van een voorspoed aankondigend lied uitgeleide doet.'
Abel Bocoum slikte gauw zijn eten door en mompelde: 'Geen probleem, mevrouw,' al begon hij zich zo opeens wel met terechte bezorgdheid af te vragen of zijn repertoire wel groot genoeg was om het zo lang vol te houden.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Je geschrjf :) (antwoord bij vorige deel.)
    Abel kan gewoon in de herhaling, iedereen is lam dus wie let er op?
    x
    koyaanisqatsi: Hij heeft zijn trots natuurlijk... En zijn (beperkt) publiek is nog helder van geest, op die demente tante na natuurlijk.
  • joplin
    Hoop dat het goed betaalt daar.
    Er is daar geen eer te behalen.
    Een goed maal is natuurlijk ook meegenomen.
    Verstand op nul en je nummertjes doen.
    xx

    koyaanisqatsi: Zo is het maar. Bedankt voor het lezen en de feedback.
  • greta
    De moeder van de bruid krijgt een prominente rol.
    koyaanisqatsi: Mmm... (valt over na te denken)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .