writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (13)

door koyaanisqatsi

Hoe vanzelfsprekend het ook was, voor Abel Bocoum leed het geen twijfel dat het snelle bedenken van de mogelijke oplossing voor zijn dreigende uitzetting aan de stimulerende kracht van zijn koffie was te danken.
De Regelaar: de man bij wie iedereen, van de indrukwekkendste hoogwaardigheidsbekleder tot de armzaligste vagebond, te rade ging wanneer men zich geconfronteerd zag met een probleem dat onoplosbaar leek, tenminste wanneer men via de normale kanalen naar een oplossing zocht.
Aangezien de Regelaar, als bezitter van het talent om zaakjes in het duister te fiksen, beslist tot de drukst bezette en meeste bezochte stadsbewoners mocht gerekend worden, kon Bocoum er maar beter geen gras over later groeien. Hij besloot hem meteen op te zoeken, al was het nog vroeg in de ochtend en stond de Regelaar bekend als iemand die graag en lang uitsliep.
Beter een paar uur aan zijn deur staan wachten, meende Bocoum, dan een ganse dag in de rij te moeten aanschuiven, met het risico tegen de avond te horen te krijgen dat de Regelaar het voor bewuste dag voor bekeken houdt en dat zij die niet ontvangen zijn het een etmaal later maar opnieuw moeten proberen.
Bocoum dronk gauw zijn kop koffie tot op de bodem leeg en maakte aanstalten om zich om te kleden. Hoe belangrijk zijn bezoek aan de Regelaar ook was, er was geen reden om zijn lakschoenen, hemd en maatpak aan te houden. Integendeel, eigen aan het anarchistische karakter van de Regelaar had deze lak aan etiquette en zou het op zijn paasbest voor hem verschijnen eerder een negatieve dan een positieve indruk wekken.
Toen Bocoum de veters van zijn schoenen begon los te knopen werd hij opgeschrikt door een kabaal dat in de richting van zijn woonst leek te komen. Nieuwsgierig haastte hij zich naar buiten waar hij tot zijn stomme verbazing vaststelde dat er vanuit zuidelijke richting een bruidsstoet in aantocht was. Het kabaal werd veroorzaakt door op tamboerijnen slaande meisjes en op schalmeien blazende knapen, allen met meerdere, kleurige bloemen in hun haren.
Abel Bocoum voelde zijn hart zwellen tot het tegen de binnenwand van zijn borstkas drukte.
'Zo snel!?' huilde hij van geluk.
Hij liep gauw naar binnen om zijn veters opnieuw te knopen en pochte tegen zichzelf: 'Hier gaat over gepraat worden! Stel je voor: een bruidsstoet die uit eigen beweging een lofzanger-dichter opzoekt alvorens naar de plaats van de festiviteiten te trekken! God mag weten welke successen er nog voor mij in het verschiet liggen!'
Waarop hij nog gauw zijn dunne haren naar achter streek, de omslagen van zijn vest goed trok, zijn keel schraapte, diep ademhaalde en met het zelfvertrouwen van een man die het helemaal gemaakt heeft in de maatschappij, recht op zijn doel afging.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    O jee, als dat maar geen teleurstelling wordt. De stoet feest hem vast gewoon voorbij ...
    Je eerste zin plaagt me. Moet 'vanzelfsprekend' niet 'onlogisch' oid zijn? Het leest nu dubbel op met 'leed het geen twijfel '.
    Of snap ik het niet? Heb 't nu zo veel keer herlezen da'k het niet meer zie.
    x

    x
    koyaanisqatsi: Zal het eens nakijken... xxx
  • joplin
    Ben nieuwsgierig
    xx
    koyaanisqatsi: Op zo'n moment reageer ik altijd met: ik ook. :-) xx
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .