writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (25)

door koyaanisqatsi

Tot zowel zijn verbazing als opluchting zag de jongedame er geen graten in om in de plunjezak te blijven zitten. Integendeel, ze loofde Abel Bocoum om het voorstel, dat haar eerbaarheid beschermde en de principes van haar sekte respecteerde, en sprak de hoop uit hem spoedig niet meer tot last te zijn.
Bocoum zette haar achterin de hoek van zijn kartonnen doos, waar ze uit het gezichtsveld bleef van toevallige bezoekers die gewoontegetrouw enkel een voet in het eerste gedeelte van de woonst zetten. Op tijd en stond gaf hij haar te drinken en wanneer het nodig was reikte hij haar zijn po aan, zodat ze niet uit de plunjezak hoefde om haar natuurlijke behoefte te doen.
De dag ging voorbij zonder enig nieuws van de Regelaar. Tegen valavond werd Bocoum alsmaar nerveuzer, vrezend dat er geen directe oplossing gevonden was en dat hij wel eens voor lange tijd met zijn letterlijke lastpak kon opgescheept zitten. Hij begon voor zijn woonst te ijsberen, piekerend of hij niet zelf met een voorstel naar de Regelaar kon stappen, maar tot zijn frustratie moest hij al gauw toegeven onvoldoende inspiratie te bezitten om een pasklaar antwoord te bedenken.
De nacht werd helder en koel, met een schitterende sterrenhemel en een volle maan die zich als een oogverblindende, zilveren schijf presenteerde. Bocoum staarde naar de grote kraters, die doffe grijze vlekken vormden en de schoonheid van de maan geweld aandeden, zoals jeugdpukkels het gezicht van een mooi pubermeisje.
Er stak een zachte bries op, die kabbelende golven op de anders zo vlakke rivier legde. Een laag fladderende vleermuis flitste langs Bocoums hoofd. Waarschijnlijk kwam ze uit de vervallen toren die zich een paar honderd meter noordwaarts van zijn woonst bevond en die de reputatie had behekst te zijn. In werkelijkheid was het een pleisterplaats voor koppels die zich om de één of andere reden verplicht zagen stiekeme ontmoetingen te hebben, waardoor er niet zelden kaarslicht in de toren brandde waarachter schimmen leken rond te dolen.
Een vos haastte zich langs de weg tot aan de rand van de rivier, snuffelde even aan de vochtige aarde en verdween vervolgens in het donkere struikgewas. In de verte klonk het geroep van een uil, onderbroken door lange stiltes waarin Bocoum enigszins tot rust kwam.
Plots schoot hem de vraag te binnen waarom de jonge vrouw in de plunjezak zich had geleend tot het plegen van een moordaanslag. Hij had er niet eerder bij stilgestaan, onder andere omdat ze er niet als dusdanig uitzag, maar hij zat zowaar opgescheept met een potentiële moordenares. En al had hij, als totaal onbelangrijk persoon, in principe niets van haar te vrezen, toch werd hij opeens doordrongen van het besef dat ze van het type mens was waar hij niets mee wilde te maken hebben.
Sectaire figuren waren op zich al te wantrouwen. Humorloos en intolerant waren ze, en zonder uitzondering kregen hun enggeestige principes absolute voorrang op hun geweten -als ze dat al hadden. Meestal benaderden ze andersdenkenden vriendelijk, maar hun ware gelaat lieten ze nooit zien, tenminste niet zo lang ze niet in de overtuiging leefden de ander een genadeslag te kunnen toedienen. In wezen waren het koele, beredeneerde roofdieren: altijd op hun hoede en altijd klaar om bij het minste teken van kwetsbaarheid bij hun tegenstander deze laatste naar de keel te vliegen.
En het was met deze redenering in het achterhoofd dat Bocoum de lovende woorden van de jongedame naar het rijk der fabelen verwees en besloot om haar uit de plunjezak te halen, voor ze hem ervan kon beschuldigen haar te gijzelen.

 

feedback van andere lezers

  • joplin
    moeilijke keuze
    xx
    koyaanisqatsi: Zoals zo vaak in het leven... xx
  • Wee
    In al zijn eenvoud laat je hem wel lijden!
    x
    koyaanisqatsi: that's life!! ;-) x
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .