writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (28)

door koyaanisqatsi

Toen de bestelwagen zijn huis passeerde dacht Abel Bocoum het slachtoffer te zijn van een kinderachtige grap. Maar algauw werden zijn gedachten opnieuw in beslag genomen door de angst dat hij nog altijd met de jongedame zat opgezadeld en dat het nog steeds behoorlijk fout kon lopen.
De wagen volgde de rivier, tot voorbij de meander, en sloeg even verderop een smalle landweg nauwelijks die naam waardig in, die parallel liep met een nauwe zijarm van de stroom. De weg volgde de kronkels van de zijarm die langs beide oevers dicht begroeid was met riet en waterplanten en op sommige plekken de indruk wekte over te gaan in een mangrove.
Abel Bocoum had deze weg nog nooit genomen. Waarom zou hij ook? Hij liep het niemandsland in, weg van de stad, en leek eindeloos. Op een bepaald ogenblik werd hij onderbroken door een sierlijk boogbruggetje van mooi gemetste bakstenen. Het nut van dit mooie bouwsel ontging Bocoum volledig. In dit godvergeten gat had men net zo zeer een blok beton over de moerasachtige greppel kunnen leggen, die als een doorn in het oog uit de rivierarm stak.
De weg werd alsmaar hobbeliger en aangezien de chauffeur nooit vaart minderde begon de bestelwagen alsmaar meer te schudden en te rammelen.
Nog even dacht, Bocoum, en dit wrak valt in honderd stukken uiteen.
Plots liep de weg dood op een open ronde plek volgestort met een mengsel van scherpe steentjes en grind. De chauffeur gebruikte de vorm van de plek om de wagen rechtsomkeer te doen maken en zette de motor af.
'Hier moeten we blijven wachten,' zei hij, waarna hij uit de bestelwagen sprong en een sigaret opstak.
'Op wie?!' riep Bocoum hem na.
'Geen idee,' antwoordde de chauffeur schouderophalend.
Beu van in de wagen te zitten besloot Bocoum om ook uit te stappen. De lucht rook vreemd, naar een mengsel van houtvuur en verbrand afval. Bocoum vroeg zich af of er dan toch ergens in de buurt enig teken van leven was.
'Ben je hier al vaak geweest?' vroeg hij aan de chauffeur.
'Nee. Dit is de eerste keer,' antwoordde de chauffeur kortaf omdat hij net op het punt stond om aan zijn sigaret te trekken. Hij met zijn kin naar het noorden en zei: 'Daar, tussen het struikgewas, of beter, daar achter, moet zich nog een verlenging van de rivier bevinden. Vandaar zou de Kaaiman moeten komen.'
'De Kaaiman?'
De chauffeur knikte maar geef geen verduidelijking. Die kwam er even later wel, toen twee mannen in ontbloot bovenlijf van tussen het struikgewas kwamen en gelijktijdig vroegen: 'Wie van jullie is Abel Bocoum?'
'Ik,' zei Bocoum, aarzelend een hand opstekend.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    De Kaaiman ... klinkt gevaarlijk.
    Ben benieuwd!
    x
    koyaanisqatsi: Het is geen echte, maak je geen zorgen... ;-)
  • joplin
    oei
    xx
    koyaanisqatsi: geen paniek! xx
  • greta
    Wemelt van onzekerheden nu. En mannen met onbloot bovenlijf zijn geen goed nieuws. In deze situatie althans.

    koyaanisqatsi: Mmm, wat zou ik zeggen...?
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .