writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (33)

door koyaanisqatsi

Om de tijd te doden leerde Nora Abel Bocoum een lokaal gezelschapsspel aan. De regels waren zo ingewikkeld dat Bocoum het na drie keer de uitleg te hebben gekregen voor bekeken hield en loog dat alles klaar en duidelijk was.
Op het eerste gezicht leek het nochtans een eenvoudig spel. Het werd gepeeld op een groot ruitjesblad waarop men om beurten O's en X'en moest zetten die vervolgens door lijnen moesten verbonden worden die door de tegenpartij getrokken lijnen niet mochten snijden. De moeilijkheid lag hem in de condities waaraan de volgorde van het plaatsten van de O's en de X'en diende te voldoen alvorens ze mochten gebruikt worden, en het tijdstip waarop het toegelaten was een poging te ondernemen om deze letters door middel van een lijn te verbinden.
Bocoum bakte er vanzelfsprekend niets van. Nora deed alsof ze zijn onkunde aan gebrek aan ervaring weet maar besefte maar al te vlug dat Bocoum alleen maar de indruk had gewekt het spelletje te begrijpen. Daarom besloot ze om na een poosje, tot Bocoums opgekropte ergernis, het spelletje opnieuw uit te leggen, ditmaal met voorbeelden van tactische zetten en hypothetische fouten die een snelle nederlaag tot gevolg hadden.
Het hielp weinig, niet alleen omdat Bocoum een hekel had aan gezelschapsspelletjes maar ook omdat zijn gedachten elders verkeerden. Zijn ongeduld om terug naar huis te kunnen werd immers met de minuut groter en tegelijkertijd groeide zijn angst dat tal van huwelijksfeesten aan zijn neus voorbijgingen omdat hij niet thuis gaf.
Hij begon zich af te vragen of hij niet beter simpelweg gevolg had gegeven aan de waarschuwing van de Minister voor Huisvesting. Dan was hem deze beproeving, waar maar geen eind aan leek te komen, alvast bespaard gebleven en had hij zijn plots ontluikende carrière niet mogelijk zien in mekaar stuiken nog voor ze goed en wel van de grond was gekomen.
Maar hoe dan ook, voorlopig zat hij vast. Muurvast, want Nora beschikte niet eens zelf over een vaartuig, waardoor zij in feite was overgeleverd aan de genade van die dorpsgenoten die wel over één beschikten.
'Als u het wenst,' zei Nora na verloop van tijd met een zucht, 'nemen we even een pauze. Dan kan u uw gedachten verzetten. En misschien zal een glas water u goed doen. Wat denkt u?'
Bocoum voelde zich opgelucht, ook al was hij maar tijdelijk van zijn morele verplichting het spel te moeten spelen verlost. Nora stond moeizaam recht -ze zaten in het midden van de voorste kamer, met het ruitjesblad opgevouwen tussen hen in- en slofte naar de keuken waar ze een beker met water vulde.
'Hier,' zei ze, terwijl ze de beker even later aan Bocoum aanreikte, 'het zoetste water dat u ongetwijfeld ooit zal drinken.'
Bocoum nam de beker met de nodige twijfels in ontvangst maar moest al na een eerste, korte slok toegeven dat Nora niet overdreven had.
'Waar haalt u dit water vandaan?' vroeg hij, bijna betoverd door de zoetheid ervan.
Nora glimlachte en antwoordde: 'Dat is mijn geheim.'

 

feedback van andere lezers

  • joplin
    die zit even rustig
    xx
    koyaanisqatsi: heel even maar, wees gerust...
    xxx
  • Wee
    Ken het niet maar vind 't ook een rotspel! :)
    Dat water ... gevaar, voel ik!?
    x
    koyaanisqatsi: Ik ken het ook niet. heb het ter plekke uitgevonden. ;-)
  • GoNo2
    Zo, ik ben terug bij de les...
    koyaanisqatsi: Gefeliciteerd! ;-)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .