writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (41)

door koyaanisqatsi

De routebeschrijving die de informant van de Regelaar had bezorgd klopte als een bus. De woning van de vrouw lag aan de inham van het stadskanaal. Ooit de voornaamste verbindingsweg tussen het centrum van de stad en de zee, was het, na decennia van verwaarlozing en verval, nu weinig meer dan een grote, open riool. Op warme dagen was het een broeinest van vliegen en muggen, tijdens kille, regenachtige perioden hing er lage mist over van dampen, voortkomend uit alles wat erin lag te rotten en onwettig gestorte chemicaliën, en als er een felle wind stond waaierde zijn stank als een kwelgeest over een bepaald gedeelte van de veelgeplaagde stad.
Omdat het onuitputtelijke bron van ziekten was, was de bebouwing langsheen beide oevers voorbehouden aan die minder begoeden die zich nog net een huis konden permitteren. Aan de inham, waar in vroegere tijden de waterscout zijn kantoor had, waren de prijzen van het onroerend goed iets duurder omdat er behalve een klein park ook een marktplein was.
Het was daar dat Abel Bocoum de moeder van de lelijke bruid opmerkte, afpingelend bij een duidelijk geërgerde groentenboer, die zich uiteindelijk hoofdschuddend aan haar schraapzucht gewonnen gaf.
Met een triomfantelijke grijns trok ze vervolgens naar haar huis, even verderop, waar Bocoum haar met een zware kuch staande hield.
'U!' schrok de vrouw zodanig dat Bocoum begon te vrezen dat de informant zich had vergist.
'U… U was naar mij op zoek, heb ik me laten vertellen…' haastte hij zich dan ook, om zijn verrassende aanwezigheid te verklaren.
'Euh, ja, dat klopt,' zei de vrouw, 'maar ik had u hier niet verwacht. Hoe bent u dat trouwens aan de weet gekomen?'
'Een man als ik, ik bedoel: iemand met een loopbaan zoals de mijne, heeft zo zijn kanalen,' snoefde Bocoum.
'Zo ziet het er maar naar uit.'
Er viel een korte stilte, onderbroken door een voorbijganger die de vrouw begroette. Pas nadat de vrouw de begroeting met tegenzin een korte knik had beantwoordt, hervond ze haar spraak.
'Maar kom u toch mee naar binnen,' zei ze, met een geforceerde glimlach, 'want ik heb het één en ander met u te bespreken.'
Door Bocoums hoofd galmde maar twee woorden: Mijn carrière! Hij probeerde zo zakelijk mogelijk over te komen door zo weinig mogelijk enthousiasme te tonen en volgde de vrouw een klein huis van modderkleurige baksteen in.
Van zodra de deur achter hem in het slot viel vulde de woning zich met twee dingen: de irritante geur van het kanaal en een te snijden spanning.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Je wendt zomaar weer een weirde richting ...
    Ben benieuwd.
    x
    koyaanisqatsi: Geen kunst voor een weirdo... xx
  • greta
    Iew. Met open ogen stort B. zich weer in een avontuurtje?
    koyaanisqatsi: B stort zich nergens in. Het overkomt de brave man allemaal... Nietwaar? :-)
  • joplin
    en hop we zitten weer in spanning
    xx
    koyaanisqatsi: en straks zitten we in de... ? :-)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .