writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (43)

door koyaanisqatsi

Als een slaapwandelaar trok Abel Bocoum de voordeur achter zich dicht. Zijn gehoorvermogen was er niet meer in geslaagd de laatste woorden van de vrouw te registreren.
'In tegenstelling tot mijn schoonzoon, ben ik niet van plan u eerst zelf uit te proberen. Ik twijfel immers geen seconde aan uw capaciteiten, wat ik des te meer, en achteraf gezien met reden, wel deed aan die van die zwakzinnige schlemiel. En per slot van rekening ben ik ook geen lichtekooi.'
Onderweg naar huis probeerde Bocoum zich opnieuw een gedetailleerd beeld van de bruid voor de geest te halen. Het lukte niet. Nadat hij bij de aanvang van zijn optreden met haar geconfronteerd was geworden had hij haar onaantrekkelijkheid van zich afgeschud als een probleem dat het zijne niet was en zich ten volle op zijn zang en poëzie geconcentreerd.
Nu koesterde hij een bittere soort spijt omdat hij geen duidelijker beeld van haar in zijn geheugen had opgeslagen. Had hij dat wel gedaan, dan was hij er misschien in geslaagd één zekere schoonheid uit haar lelijke voorkomen te filteren. Per slot van rekening was, enkele onfortuinlijke sukkels niet te na gesproken, niemand voor honderd procent afstotelijk.
De moeder zou hem laten weten wanneer het zo ver was. Zoals ze hem herhaalde malen op het hart had gedrukt, hoefde hij nergens wakker van te liggen. Hij kon alles met een gerust hart aan haar overlaten. Zijn beloning zou in twee delen volgen. Een eerste deel zou hij ontvangen van zodra er zekerheid bestond dat haar dochter bevrucht was, een tweede deel kon hij verwachten wanneer de boorling gezond en wel ter wereld was gekomen.
Maar daar maakte de vrouw zich dan weer geen zorgen over.
'U kennende,' had ze geopperd, 'zal het wel van de eerste keer raak zijn. Dat kan niet anders, met een echte man als u, die meteen ook garant staat voor gezonde nakomelingen.'
Voor Bocoum stonden haar woorden te ver van hem af om ze zelfs maar in twijfel te trekken. Wat hem betrof had ze het over iemand anders, een hem totaal onbekende man met een viriliteit waarvan hij niet eens het bestaan vermoedde.
Toen hij een straathoek omsloeg botste hij totaal onverwacht tegen de toekomstige bruid van de Grootmogol aan. De eierenverkoopster herkende hem, als de zwijgzame klant van sporadische en kleine aankopen, deed een stapje opzij en begroette hem met een vertederende glimlach.
Bocoum knikte slechts kort terug en maakte zich, nog net een dierlijk gegrom onderdrukkend, uit de voeten. Een steek van jaloezie boorde zich door zijn borst, een gevoel dat sinds zijn puberjaren, wanneer andere jongens steevast met de meisjes waarop hij verliefd was aan de haal gingen, zodanig was afgesleten dat hij al jaren in de overtuiging leefde er van verlost te zijn. Als van een kwellende ziekte...

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Onzekerheid uit de puberteit sleept jaren door. Je verhaal is gevoelig K.
    koyaanisqatsi: Bepalend, bijna allesbepalend... Die pubertijd... :-)
  • Wee
    Kijk, daar komen zijn échte gevoelens!
    Prachtig!
    x
    koyaanisqatsi: xx
  • joplin
    verliefd worden
    vreselijk als het niet beantwoord wordt!
    weg ermee
    een hele wending, mooi verhaal
    xx
    koyaanisqatsi: Waarschijnlijk worden er meer verliefdheden niet beantwoord dan wel. :-(
Er zijn 10 bezoekers online, waarvan 1 lid: doolhoofd.