writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (60)

door koyaanisqatsi

'Wat vind je daarvan?' vroeg de Grootmogol terwijl hij Abel Bocoum een speelse por met de elleboog gaf. 'Als dat geen lekker dingetje is. Ongerept, fris als een hoentje… Abel Bocoum, met dit kippetje heb ik de hoofdvogel afgeschoten.'
'Ik kan u alleen maar gelukwensen,' loog Bocoum, die wenste dat hij ergens anders was. 'En misschien is zij wel de ware.'
'Dat is ze! Dat is ze beslist, mijn waarde!' beaamde de Grootmogol alsof zijn keuze in vraag werd gesteld. Maar dan sloeg zijn stemming om in een soort cynische berusting en mompelde hij: 'Voor zo lang het zal duren natuurlijk…'
'Gezien haar leeftijd…'
'Zou ze mij wel eens in het huwelijk kunnen overleven,' onderbrak de Grootmogol. 'Ik weet het; tenslotte ben ik geen jongen snaak meer. Maar je weet nooit; onkruid vergaat niet, zeggen ze.'
De Grootmogol moest zodanig om zichzelf lachen dat zijn zware lijf begon te schudden alsof zijn geraamte implodeerde. Bocoum deed zijn best om zijn ergernis te verhullen maar meer dan een vreugdeloze glimlach kon er niet af.
'Misschien moet ik ook maar eens aan trouwen denken,' liet hij zich ontvallen. De woorden waren eruit voor hij het wist en klonken uit zijn mond zo onwaarschijnlijk dat het meer weg had van raaskallen dan wat anders.
De Grootmogol deed een stapje achteruit, keurde Bocoum van top tot teen, stampte met een voet op de grond en zei: 'Dat heb me ik al heel vaak afgevraagd, Abel Bocoum. Maar dan denk ik telkens weer: de lofzanger- dichter heeft niet de minste ervaring met het huwelijk. Wie weet in wat voor ongeluk hij zich zou storten. Nee, die man is gelukkig zoals hij is, laat hem…'
Gelukkig? vroeg Bocoum zich af. Wat werd daarmee bedoeld? Hij kende, tot voor kort dan toch, maar één gemoedstoestand, en die noemde hij: 'gewoon'. Zijn leven was, al van kindsbeen af, voortgekabbeld als een beek. Pas sinds enige tijd was er sprake van een serieuze stroomversnellingen en scherpgerande obstakels. Maar geluk? Het was voor Bocoum een onwezenlijk begrip en als dusdanig was zowel de ervaring als het gemis eraan hem volkomen onbekend.
'Nu,' ging de Grootmogol verder, 'moest je het echt willen, Abel Bocoum, dan wil ik je wel helpen een vrouw te vinden. Keus is er genoeg, altijd en overal. Natuurlijk mag je niet al te kieskeurig zijn als je bekend staat als eeuwige vrijgezel, want zo'n status roept altijd vragen op bij vrouwen.
"Een man die zo lang zonder vrouw is, daar moet wat aan schelen," redeneren ze al gauw, en in sommige gevallen hebben ze natuurlijk niet helemaal ongelijk. Niet in uw geval, dat spreekt vanzelf, maar niettemin, en hoe zeer er ook geen enkele reden toe is, rijzen er altijd links en rechts wel enige twijfels.'
'Ik zei zo maar wat,' zuchtte Bocoum, 'ik denk niet dat het huwelijksleven te combineren valt met mijn carričre.'
De Grootmogol begon breed te grijnzen, zwaaide met een belerend vingertje en zei, half lachend: 'Ik weet wel wat jij bedoelt, deugniet: als zanger- lofdichter loert de verleiding bij ieder bruiloftsfeest om de hoek. Daar had ik nog niet bij stilgestaan. Haha, Abel Bocoum, je verrast me. En ik had beter moeten weten, want stille waters…'
Het verlangen om te verdwijnen was nu zo groot bij dat Bocoum het niet langer kon houden.
'Neem me niet kwalijk, Grootmogol,' zei hij, 'maar ik zou eigenlijk moeten vertrekken. Ik heb nog een afspraak met een organisator van een huwelijksfeest en…'
'Geen excuses nodig, mijn waarde,' zei de Grootmogol, 'maar oefen nog even geduld. Zo meteen staat mijn aanstaande hier terug met suiker en kunnen we klinken op de verloving.
Meteen daarna kan je haar weer naar huis brengen en heb je je handen vrij. Waar blijft dat poppetje trouwens? De allesverkoper is vlakbij en heeft op dit uur van de dag nooit klanten. In feite zou ze al terug moeten zijn.'
'Zal ik even gaan kijken?' stelde Bocoum voor, al was het maar om naar wat frisse lucht te kunnen happen.
'Dat mag altijd,' antwoordde de Grootmogol, 'al zie ik geen enkele reden tot ongerustheid.'
Maar daar vergiste hij zich schromelijk in.



 

feedback van andere lezers

  • joplin
    Ben terug en ga weer van Bocoum zijn kabbelend beekje genieten
    nog niet zo slecht zo'n beekje
    hoe vermoeiend die stroomversnellingen
    energievreters zijn het!
    xx
    koyaanisqatsi: thnks en welkom terug :-)
  • Wee
    Helemaal top!
    Je weet weer op het juiste moment te stoppen ...
    x
    koyaanisqatsi: Normaal zou er dan reclame moeten volgen... :-)
  • GoNo2
    Doe zo voort!
    koyaanisqatsi: We gana proberen. ;-)
  • greta
    Niet alle levensgeluk is te vinden binnen een huwelijk.
    Ook al is het kippetje nog zo lekker haha.
    Groots weer. ( Ik heb wat deeltjes overgeslagen, moet nog teruglezen. Geluukig bij jouw series is dit nooit verwarrend.)
    koyaanisqatsi: Hop met de beentjes, inhalen! x
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .