writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (66)

door koyaanisqatsi

De oude vrouw droeg een pak van zwart leer dat zo strak zat dat haar benige knoken er als eeltige knobbels doorheen puilden. Ze liep op rijglaarzen met tamelijk hoge hakken, die als botte mesjes over de vloertegels van de gang schuurden.
Abel Bocoum werd een klein kamertje binnen geleid waar een stoffige divan stond .
'Neem hier maar even plaats,' zei de vrouw, 'ik zal horen of de Ziener tijd voor u heeft.'
Van zodra Bocoum zich op de divan liet zakken begon deze droog te kraken. Hij keek uit op een klein raam dat uitzag op de voortuin maar waarvan het vensterglas zo smerig was dat het leek alsof er buiten een vieze mist hing.
De houten vloer zat vol krassen en verfvlekken, in de één van de hoeken zat zelfs een doormidden gebroken plank. Aan het plafond hing een ouderwetse kroonluchter waarin plaats was voor acht lampen waarvan er maar twee aanwezig waren -het zou Bocoum niet verbaasd hebben als ze allebei ze stuk waren.
'Wat een mesthoop,' mompelde hij, zonder verder stil te staan bij de staat van het huis.
De deur van het kamertje ging open. De oude vrouw stak haar hoofd naar binnen, zei: 'Nog even geduld,' en verdween opnieuw.
Wat als de Ziener me doorziet? vroeg zich Bocoum af. Zou hij me er dan meteen uitgooien of zou hij begrip tonen en mijn leugen als toch ook een zekere vorm van wanhoop aanvaarden?
En wat als hij slecht nieuws voor me heeft? Dat het lot heeft beslist te breken met de logische gang van zaken en mijn doorbraak omwille van een onverklaarbare reden op een sisser laat uitdraaien?
Bocoum besloot dat hij beter alles op zijn beloop liet. Per slot van rekening kon de Ziener zich ook vergissen. Er waren heel wat mensen die hem maar een charlatan vonden en die zijn juiste voorspellingen als louter toevalstreffers beschouwden.
Ja, nader bekeken zou eender welke uitspraak die de Ziener ook zou doen hem niet van zijn onzekerheid verlossen. Slecht of goed nieuws, onrust en ongeduld zouden hem in een greep blijven houden tot ofwel het één ofwel het ander een vaststaand feit was. En dus nam hij zich voor op de vrouw te wachten en te zeggen dat hij zich had bedacht waarna hij onder het herhalen van welgemeende verontschuldigingen het huis weer zou verlaten. Maar toen de deur opnieuw werd geopend verscheen niet de oude vrouw maar de Ziener zelf ten tonele…

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Top!
    x
    koyaanisqatsi: xx
  • Danvoieanne
    Knap.
    koyaanisqatsi: thanks
  • joplin
    aha hier komt het
    xx
    koyaanisqatsi: waar? :-) xx
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .