writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (67)

door koyaanisqatsi

Zoals steeds droeg de Ziener een paarse pandjesjas, een wit hem met ronde kraag, een witte kousenbroek, beenkappen van gelooid geitenleer en bruine mocassins.
'Ik wist dat u zou komen,' zei hij tegen Bocoum, die niet verbaasd was dit soort uitspraken uit de mond van een ziener te horen.
'Ik was toevallig beneden, want moest dringend drukken, vandaar dat mijn moeder mij niet meteen vond. Komt u maar mee naar mijn spreekkamer op de zolderverdieping. Ik hoop dat u de trappen aankan?'
'Zo hoog zal het wel niet zijn,' reageerde Bocoum laconiek.
'Nee, dat is het ook niet, maar onder mijn cliënteel bevinden zich veel ouden van dagen, en voor die mensen is vier verdiepingen klauteren meestal niet zo vanzelfsprekend meer. U mag niet vergeten: niet alle bejaarden zijn atletes, zoals mijn moeder.'
De moeder liet zich evenwel niet meer zien. Bocoum volgde de Ziener de trappen op, die steiler waren dan normaal en vreemd genoeg niet het minste krakende geluid maakten. De trapzaal zelf was in het zelfde bedje ziek als de rest van het huis. Behang was losgeraakt, bepleistering uit de muur en het plafond gebrokkeld, stof en spinnenwebben vochten om de hegemonie van de hoeken, door de ramen op de tussenverdiepingen viel nauwelijks heen te kijken.
Het plafond op de zolderverdieping was zo laag dat Bocoum, die geen abnormale lengte had, zijn hoofd moest intrekken om het niet te stoten. Zelfs de Ziener, iets kleiner dan Bocoum, moest oppassen en haastte zich om achter een ronde tafel op een kruk te gaan zitten.
'Neemt u maar plaats op één van de stoelen,' zei hij, 'ik voel me meer op mijn gemak op de vertrouwde kruk die ik ook gebruik als ik me achter de piano zet.'
'U speelt piano?' veinsde Bocoum beleefde interesse.
De Ziener knikte, kamde met de vingers van beide handen door zijn lange, dikke grijze haardos en antwoordde: 'Een beetje. Ik ben zeker geen groot artiest. Maar ik doe mijn best.'
'In ieder geval,' zuchtte Bocoum, 'ben ik u zeer dankbaar mij te willen ontvangen.'
De Ziener trok een pijnlijke grimas, wiegde met zijn schouders en zei: 'Toch zal ik u moeten teleurstellen, want ik heb zonet beslist om het zienerschap op te geven. Ik word minister; Minister van Huisvesting meerbepaald.'
Bocoum trok zijn wenkbrauwen op, schudde het hoofd en mompelde: 'Dat begrijp ik niet.'
De overheid is een campagne begonnen tegen de Ministers van Huisvesting en gaat daarbij zo driest te keer dat de ene na de andere minister er de brui aan geeft. Sommigen zijn zelfs de stad uit gevlucht. Nu, het zal ze ook leren. Iedereen weet dat zij het de afgelopen maanden steeds bonter begonnen te maken. Maar, door hun massale uittocht is er natuurlijk wel een gat in de markt ontstaan en aangezien mijn gave steeds vaker in twijfel wordt getrokken, waardoor mijn klandizie gestaag daalt, lijkt dit me het ideale ogenblik om daar één van de fakkels over te nemen. Natuurlijk, gemakkelijk zal het niet zijn. Ik moet het vak nog leren en in de huidige sfeer van angst en onderdrukking zal de druk alleen maar hoger liggen dan normaal. Maar ik hou wel van een uitdaging op tijd en stond, dus daar lig ik niet wakker van.'
'Maar… Kan u mij dan niet als laatste…'
'Daar kan geen sprake van zijn,' onderbrak de Ziener, 'ik heb beslist er een streep onder te trekken. En als ik een bladzijde omsla in het leven, dan draai ik ze niet meer terug. Het spijt me, maar zo zit ik nu eenmaal in mekaar.'
Bocoum slaakte een zucht en stond recht. Met gemengde gevoelens nam hij afscheid van de Ziener, die niet aarzelde hem uitgeleide te doen.
'Hebt u een comfortabele woonst?' vroeg de Ziener, onderweg naar beneden.
'Ik ben tevreden?' antwoordde Bocoum.
'Nu, moest u zich binnenkort toch willen verbeteren, komt u dan maar opnieuw langs. In de hoedanigheid van Minister van Huisvesting zal ik u beslist wel kunnen helpen.'
Maar daar bedankte Bocoum vriendelijk voor. Want één Minister van Huisvesting die hem kopbrekens bezorgde, was al meer dan genoeg.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    't Zit hem ook niet mee ...
    Flauw van de Ziener (sukkel)!
    x
    koyaanisqatsi: Zieners... Nooit vertrouwen.
    x
  • joplin
    politiekers!!
    xx
    koyaanisqatsi: tja...
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .