writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (74)

door koyaanisqatsi

Abel Bocoum was boos; vooral op zichzelf, omdat hij weer had nagelaten te informeren naar datgene wat hij al zo lang wilde weten. Natuurlijk had de dreigende onweersbui die hem de ganse duur van zijn bezoek boven het hoofd had gehangen roet in het eten gegooid, maar al bij al was de moeder van de bruid veel bedaarder gebleven dan haar houding had laten uitschijnen. Ze had hem bij het uitlaten zelfs een schouderklopje gegeven en succes gewenst bij zijn volgende ontmoeting met haar dochter en toch had hij weer verzuimd de vraag te stellen die zich telkens wanneer hij haar ontmoette als een bloedzuiger op zijn tong ging kleven.
Niet gesteld en dus onbeantwoord bleef ze nadien achter met een bittere nasmaak, die hem plaagde tot zijn gedachten door andere kopzorgen in beslag werden genomen.
Die lieten ditmaal niet lang op zich wachten. Een herhaald verplicht bezoek aan de bruid en de veeleisende verwachtingen die er mee gepaard gingen, maakten hem moedeloos en het vooruitzicht van een nieuwe mislukking, die hij veel meer voor mogelijk achtte dan het omgekeerde, zadelde hem op met de vrees dat hij onomkeerbaar in ongenade zou vallen bij de moeder waardoor hij zijn sluimerende vraag voorgoed kon inslikken en de lancering van zijn carrière vergeten.
Ik moet slagen, bleef hij zichzelf onderweg naar huis op het hart drukken, maar de vraag hoe de bevruchting van de bruid te verzekeren was er te veel aan. Ieder mens met verstand wist toch dat conceptie het gelukkige resultaat was van een loterij, daarvoor hoefde men zelfs geen ervaring in het minnespel te hebben. En toch ging de moeder ervan uit dat Bocoums passie voor het liefdeslied en gelijknamig gedicht een garantie op snel welslagen was. Hoe naïef kon men zijn?
Ervan overtuigd dat er geen oplossing voorhanden was, vervolgde Bocoum ontmoedigd zijn weg. Tot hij een kathedraal passeerde waar naast de ingang van gotische bogen een groot bord prijkte waarop in kleurige letters te lezen stond: VOOR ALLES IS ER EEN UITWEG. Toen schoot hem het bestaan te binnen van de Chirurg, een autodidactische geneesheer die bekend stond voor het genezen van zowel rijk als arm, wat de kwaal ook mocht wezen. Als deze man, die hij weliswaar enkel kende van horen zeggen, voor iedere ziekte een helend middel kende, dan moest hij ongetwijfeld ook over een middel beschikken dat bevruchting verzekerde.
'Dat is het!' riep Bocoum uit, toevallige passanten opschrikkend. Waarna hij zich heroriënteerde en richting de Wegwijzer begaf.


 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Ik ben benieuwd! :))
    x
    koyaanisqatsi: :-) xx
  • Danvoieanne
    Graag gelezen
    koyaanisqatsi: Graag gedaan (geschreven). ;-)
  • joplin
    ojee, een testeronbom
    xx
    koyaanisqatsi: Stel je voor!!! xx
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .