writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (89)

door koyaanisqatsi

Een bankrekening met wat centen op, een zo goed als verzekerd, regelmatig inkomen. Als bewoner van een kartonnen doos was Abel Bocoum daarmee nog steeds verre van de ideale echtgenoot maar liefde is ondoorgrondelijk en als de eierverkoopster zelfs de Grootmogol de rug toekeerde omwille van dat hemelse begrip, wat had hij dan nog te vrezen?
Het werd hoog tijd om zelf naar zijn aanstaande op zoek te gaan. Het meisje had er al een lange vruchteloze zoektocht op zitten en dus was het niet meer dan normaal dat hij, nu er geen enkel onfatsoenlijk obstakel meer in de weg lag, eindelijk zelf een poging tot toenadering ondernaml.
Toch was hij van mening nog niet helemaal klaar te zijn. Een man die zich ging presenteren aan zijn aanstaande moest fatsoenlijk gekleed, gekapt en geschoren zijn, en dus stapte Bocoum voor het eerst in zijn leven een modieuze kledingzaak en een zogenaamd stijlvol kapsalon binnen. Dat hij voor dat laatste een oud kappertje, dat hem al jaren knipte en het beetje geld dat hij daarvoor ontving goed kon gebruiken, over het hoofd zag, wentelde hij af op zijn plicht om er als toekomstige echtgenoot onberispelijk uit te zien.
Uiteindelijk was het dan toch zo ver. Met het uiterlijk van een dandy van gevorderde leeftijd ging Bocoum op stap, zogezegd achteloos aan een hele resem bekenden en minder bekenden vragend of ze de eierverkoopster hadden gezien. Als reden voor zijn vraag gaf hij op dat hij het meisje nog geld moest want het sprak vanzelf dat een verloving niet ter sprake kon komen voor ze door de verloofden in kwestie door een wederzijds jawoord was bezegeld.
Regelmatig kreeg hij als antwoord dat de eierverkoopster al een hele tijd niet meer was gezien omdat ze wanhopig op zoek was naar de man van haar leven. Telkens wanneer Bocoum woorden als deze hoorde, begon zijn hart als een gelukzalig kind te dansen en werd hij vederlicht, alsof engelen hem optilden om hem naar het paradijs te brengen. Hij vervolgde dan zodanig enthousiast zijn weg dat hij moeite had om niet uit te schreeuwen dat hij de man was naar wie de beeldmooie eierverkoopster op zoek was.
Het zag er echter naar uit dat hij nog wat geduld zou moeten oefenen. Drie opeenvolgende dagen aanhoorde hij steeds hetzelfde: ofwel wist men van niets of wel verwees met naar haar zoektocht.
Omdat er ondertussen toch ook beter geld in het laatje bleef komen, besloot hij de dag daarop het nuttige aan het aangename te paren. Met zijn nieuwe kleren zag hij er presentabeler uit dan ooit en dus trok hij de stad in om zowel jacht te maken op een bruidsstoet als zijn bruid.
Het eerste bleef alvast veel makkelijker lukken dan het tweede. Aan de rand van de residentiŽle wijk waar hij de afgelopen weken zo'n uitstekende zaken had gedaan, botste Bocoum op een stoet die er vanop afstand rijkelijker uitzag dan wat hij voordien ooit had gezien. Dit viel zelfs niet meer onder de noemer praaltocht; dit was een demonstratie van het bezegelen van het opperste geluk, uitgedrukt in kleren, wimpels, bloemenkronen en -kralen van een weelde waarop iedere vorst met recht jaloers zou zijn.
De echtgenoot van de bruid die in deze gelukzalige drom mensen verscholen liep mocht op zijn minst net zo gelukkig noemen als hijzelf, dacht Bocoum, en zonder ook maar een idee te hebben van wie de bruidegom was voelde hij voor het eerst in zijn leven een diepe verwantschap met iemand in hem opwellen.
'De bruid van deze man verdient niet beter dan dat ik het beste van mezelf geef,' commandeerde hij zichzelf, waarna hij zijn klassieke houding aannam en op de stoet afstevende, met het zelfvertrouwen van een man die de hele wereld aan zijn voeten zag.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Veronderstel dat hij het mis heeft ...

    (M'n feed bij holst was toch aangekomen,
    de hand van de Regelaar? :))
    x
    koyaanisqatsi: Ik zeg niks. ;-) x
  • joplin
    toch niet de trouwstoet van de eierverkoopster!?
    xx
    koyaanisqatsi: Even rustig afwachten. We zijn er bijna. ;-) xx
  • Danvoieanne
    graag weer gelezen
    koyaanisqatsi: nogmaal dank
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .