writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (13)

door Koyaanisqatsi

De Comtesse probeerde zich het portret van Maria Walewska te herinneren dat ze nog niet zo lang geleden op een anti-Bonapartistisch vlugschrift had gezien. De Poolse hoer van het Monster werd ze daarin genoemd, wat in schril contrast stond met de gracieuze afbeelding van de gravin, op wiens schoonheid de Comtesse alleen maar jaloers kon zijn.
Jaloezie voelde ze evenwel niet toen Weronika Kieslowski de ontvangstkamer werd binnengeleid. Wel ontgoocheling en enige droefheid, omdat ze de jonge vrouw voor niets had laten komen. Want de lerares leek inderdaad als twee druppels water op haar landgenote, die weliswaar beduidend gefortuneerder was maar wiens lot, met Napoleon verbannen naar Elba, hoogst onzeker was.
'U weet natuurlijk wel met wie u sterke gelijkenissen vertoont,' begon de Comtesse nogal bot, nadat ze Weronika Kieslowski toestemming had gegeven om op de stoel tegenover haar te gaan zitten.
De jonge vrouw glimlachte ongemakkelijk en sloeg de ogen neer.
'Er worden dingen beweerd, Comtesse,' antwoordde ze fluweelzacht, 'maar ik weet niet in hoeverre ze correct zijn.'
De Comtesse grijnsde en voelde spijt in haar hart sijpelen. Diep in haar binnenste wist ze dat het wegsturen van deze vrouw, zonder ze een kans te geven, een vergissing was.
'Uw vorige werkgever was uitermate tevreden over u, heb ik me laten vertellen,'
Weronika Kieslowski kwam opnieuw overeind, deed een stapje naar voor en overhandigde onder het maken van een lichte kniebuiging een verzegelde envelop aan de Comtesse.
'Ik hoop dat deze brief u alle informatie over mijn persoon verschaft die u wenst, Comtesse.'
De honingzoete stem van de jonge vrouw klonk de Comtesse zo aangenaam in de oren dat ze er warm van werd.
'U hebt momenteel geen betrekking?' vroeg ze met trillende stem.
'Nog enkele weken, Comtesse. De jongen die ik onder mijn hoede heb heeft een leeftijd bereikt waarop mijn diensten nog maar van weinig nut kunnen zijn…'
'En is er geen jonger familielid waarover u zich kan ontfermen?' vroeg de Comtesse. Al wist ze beter, ze hoopte hierop een positief antwoord te krijgen, al was het maar om haar geweten te sussen.
'Helaas niet, Comtesse.'
'Wat zijn dan uw plannen?'
'Ik heb een beetje gespaard, Comtesse, en mag nog enige tijd blijven inwonen. Moest ik geen nieuwe betrekking vinden, dan overweeg ik om terug te keren naar mijn geboorteland, al heb ik daar nog maar weinig voeling mee. Ik heb nog nauwelijks familie; een verre neef en nicht, meer niet.'
De Comtesse blies door haar neus en sloeg de ogen neer. Misschien moest ze toch maar even afwachten. Als de derde en vierde kandidate haar minder bevielen dan deze verfijnde jongedame, kon ze misschien toch maar beter haar eerdere voornemen laten varen. Trouwens, hoe langer ze tegenover de dubbelgangster van Maria Waleska zat, hoe absurder dit voornemen overkwam. Iemand afwijzen voor de functie, waarvan je al op gevoel wist dat ze de juiste persoon was, alleen maar omdat die persoon op iemand leek die je niet beviel, was niet alleen onrechtvaardig maar ook onverstandig.
'Ik zal eerlijk zijn:' zei ze met een zucht, 'er dienen zich nog twee andere dames te presenteren. Ik kan dus vooralsnog geen beslissing nemen.'
'Dat begrijp ik maar al te goed, Comtesse,' reageerde Weronika Kieslowski met een schuin hoofdknikje. 'Ik ben u al dankbaar voor de blijken van interesse.'
'Dat hoeft niet,' wuifde de Comtesse dit laatste weg. Ze stak de brief die ze had ontvangen omhoog en vervolgde: 'Deze ga ik beslist aandachtig doornemen, en als ik mijn beslissing heb genomen, wordt u beslist op de hoogte gebracht.'
Weronika Kieslowski stond opnieuw recht, maakte een diepe kniebuiging voor de Comtesse, dankte haar nogmaals voor de belangstelling en verliet de ontvangstkamer.
De Comtesse keek haar na met de overtuiging dat ze dit ongemeen beschaafde, fragiele wezen, nooit meer weer zou zien.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Ah twijfel slaat toe. Die gelijkenis ... oh ik denk er het mijne van.
    Weronika keer terug?
    Koyaanisqatsi: Het is verleidelijk. Maria Walewska was een mooie dame, die beslist tot de verbeelding spreekt. :-)
  • Wee
    O, ik denk dat ze elkaar zeker weer zullen zien ...
    Super, Koyaanisqatsi!
    x
    Koyaanisqatsi: Ach, met die Koyaan weet je nooit... (al is het een Aap dit ditmaal de pen ter hand heeft) :-) xx
  • Danvoieanne
    op naar het vervolg...spannend :-)
    Koyaanisqatsi: :-)
  • joplin
    wie weet is het wel een doorregen serpent!
    schijn kan bedriegen
    xx
    Koyaanisqatsi: Doet schijn altijd, naar het schijnt... :-) xx
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .