writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (22)

door koyaanisqatsi

De Comtesse nam Frederique mee naar de zuidelijke vleugel van het kasteel, waarvan de gouvernante altijd in de waan had geleefd dat hij niet meer in gebruik was. Daar, aan het einde van een gang, achter een smalle deur waarvan de lichtgrijze verf zodanig was afgebladderd dat er nauwelijks wat van overbleef, bevond zich een grimmige draaitrap naar het gelijkvloers.
'Heel lang geleden bevond zich hier een als boekenkast gecamoufleerde, geheime deur, waarachter mijn verre voorouders konden vluchten in geval een belegering van het kasteel faliekant zou uitdraaien,' verklaarde de Comtesse, alsof ze het allemaal nog wat spannender wilde maken. 'Ik weet niet precies wie de hele opzet voorbijgestreefd vond en hier een normale deur liet plaatsen, want ook dat is lang voor mijn tijd gebeurd. Maar volg me nu maar en sluit de deur achter je.
Nog steeds in een lichte roes daalde de gouvernante in het kielzog van de Comtesse de draaitrap af. Beneden gekomen belandde ze in een kleine kamer met zwart geschilderde muren en een open haard waarvan de weinige asresten verraadden dat hij al lang niet meer was aangestoken. Het bevreemde Frederique Soler dat er al wel enkele kaarsen brandden, hetgeen erop wees dat er al iemand voor hen in de kamer was geweest.
Het vertrek bleek ook gemeubileerd. Er stond een kleine tafel, een comfortabele armstoel en enkele gewone stoelen, en een kast met een kruik, enkele glazen en een terrine van porselein in de schappen.
Toen merkte de gouvernante tot haar grote schrik dat Mefisto in de kamer zat. Normaal lag de Duitse herder aan de ketting bij zijn hok op de binnenplaats, vanwaar hij, tot zowel haar ergernis als angst dreigend blafte naar alles wat hem niet beviel.
Nu was het gezien de weeromstandigheden wel begrijpelijk dat het beest naar binnen was gehaald, maar waarom hij precies naar deze kamer was gebracht, was de gouvernante een compleet en zelfs beangstigend raadsel.
'Maak je geen zorgen,' zei de Comtesse echter, alsof ze Frederique's gedachten kon lezen, 'Mefisto kent je ondertussen maar al te goed. Hij is de betrouwbaarste waakhond die ik ooit had; geloof me, hij zal je geen haar krenken.'
De gouvernante knikte maar betrouwde het niet. Ze stapte met een boog om de hond, die naast de armstoel zat, heen en ging aan de andere kant van de kamer staan. De Comtesse liet met een ontgoochelde grimas verstaan dat ze dit zo goed als gedemonstreerde wantrouwen niet waardeerde, stapte op de hond toe en boog zich moeizaam voorover om hem overdreven over hoofd en hals te aaien.
Minder geremd door de alcohol die in haar hoofd speelde slaakte Frederique Soler een zucht.
'Mag ik vragen, Comtesse, waarom u mij naar hier hebt gebracht?'
De Comtesse kwam weer overeind. Aan haar gelaatsuitdrukking te zien leek het verrassend gedurfde gedrag van haar gouvernante haar niet te storen. Integendeel, ze wekte de indruk dat ze het niet alleen verwelkomde maar ook had verhoopt, hetgeen versterkt werd door de plotse, zelfvoldane glimlach die op haar lichtjes trillende lippen verscheen.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Ze gaan vast niet samen de hond uitlaten.
    koyaanisqatsi: daar is het geen weer voor! :-p
  • Wee
    Ik heb zo een vermoeden ...
    x
    koyaanisqatsi: dat gebeurt wel vaker... ;-) x
  • joplin
    die hond is afgericht?
    xx


    koyaanisqatsi: geen flauw idee... ik ben echt geen hondenkenner? xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 3 stem(men), 75%
Goed: 1 stem(men), 25%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .