writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (27)

door koyaanisqatsi

Kort na nieuwjaar bood zich een onverwachte gast aan op het kasteel: Moses dos Santos, een oude vriend van de Comtesse haar in het jaar des Heren 1790 overleden vader.
Dos Santos was een Portugese grootgrondbezitter die de afgelopen jaren ononderbroken had doorgebracht op zijn plantages in Brazilië. Als fel tegenstander van Napoleon had hij het al de tijd dat deze de plak zwaaide over Europa, vertikt om terug te keren naar zijn geboorteland. Nu de 'omhooggevallen charlatan', zoals hij Bonaparte smalend noemde, definitief van het toneel was verdwenen, was hem eindelijk opnieuw de lust bekropen om het oude continent nog eens te bezoeken.
Dos Santos was stinkend rijk. Geboren als zoon van een welstellende landeigenaar had hij zijn fortuin zonder de minste inspanning zien aangroeien door te huwen met een dochter uit een oude, adellijke familie. Hoewel het huwelijk vijf kinderen voortbracht betrof het een zo goed als liefdeloze verbintenis, wat vooral te wijten was aan dos Santos' voorliefde voor jonge, mollige slavinnen. Bij zeker vijf van deze vrouwen had hij een kind verwekt terwijl bij nog eens drie anderen een sterk vermoeden bestond dat hij op zijn minst van één van hun talrijke kinderen van gemengd bloed de vader was.
De Comtesse herinnerde zich alsof het gisteren was hoe de man tijdens één van zijn bezoeken tegenover haar vader zat op te scheppen over zijn prestaties. Hij deed dit zo schaamteloos luid dat haar vader zich verplicht zag de salondeuren te sluiten. Hoewel de Comtesse toen nog een kind was, had ze maar al te zeer begrepen waar de man op doelde toen hij het had over zijn geweer dat altijd weer raak schoot wanneer het zich tussen een stel stevige, donkere billen wurmde.
Maar nu verwelkomde ze in de ontvangkamer een stokoude, door de winterkou verkleumde man, die de indruk wekte nog nauwelijks een hand te kunnen optillen, ook al zaten zijn rood doorlopen ogen nog vol van leven en leek zich achter zijn masker van ouderdom nog steeds een wellustige jongeling schuil te houden.
'Uw vader, ik mis hem nog steeds,' zei hij, nadat aan de nodige plichtplegingen was voldaan. 'Een verstandig man, met humor en goede politieke inzichten. Hij wist precies wat er nog allemaal zat aan te komen met die verdomde revolutie en godzijdank heeft hij niet moeten meemaken wat die charlatan allemaal heeft uitgevreten. Maar ik zie dat u deze rampzalige tijd heelhuids heeft doorstaan, en dat prijst me gelukkig.'
De Comtesse forceerde zich om dankbaar te glimlachen terwijl ze zich begon af te vragen wat de man er toe had bewogen haar een bezoek te brengen. Toch had ze om te beginnen geen andere keus dan hem uit te nodigen voor de overnachting, een voorstel waar dos Santos, zoals ze had gevreesd, zonder aarzelen op inging.
Onvermijdelijk moest ze nu ook het bestaan van Daniel ter sprake brengen. Dos Santos reageerde opgetogen op het nieuws dat ze een zoon had en vroeg, gelukkig voor de Comtesse, niet achter de identiteit van de vader. Mogelijk ging hij ervan uit dat deze overleden was, aangezien zijn gastvrouw hem niet ter sprake bracht en hij er toch van mocht uitgaan dat alles volgens de regels van het spel was verlopen.
Met het enthousiasme van een fiere grootvader vroeg hij of hij de jongen kon zien, maar toen Frederique Soler, op verzoek van de Comtesse, de jongen de ontvangkamer binnen bracht hadden zijn ogen alleen maar aandacht voor de aantrekkelijke gouvernante.
De Comtesse stelde dos Santos voor en bracht Frederique ervan op de hoogte dat hij bleef overnachten.
'We maken er vanavond een gezellig samenzijn van,' zei de Comtesse, waarmee ze de gouvernante meteen uitnodigde om samen met haar, Daniel en hun bezoeker, het avondmaal te nuttigen.
'Als u het wenst,' reageerde Frederique tamelijk lauw, waarna ze Daniel bij zijn moeder en dos Santos achterliet met het excuus dat ze nog het één en ander te regelen had.
In werkelijk was ze alleen maar verbolgen omdat ze al gans de dag naar een avond met Mefisto had uitgekeken.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Aha, een man mengt zich in de kleine wereld van Comtesse, Frederique en Daniel. Ben benieuwd.

    koyaanisqatsi: Een man? Een ouwe geilaard, ja!
  • Wee
    Oef ... Man bijt hond?? :)
    x
    koyaanisqatsi: Wat een verbeelding, mevrouw Wee!!!! ;-) x
  • Danvoieanne
    graag weer gelezen...
    koyaanisqatsi: bedankt ;-)
  • joplin
    kijk, daar is hij al
    een geweer, goed onderhouden, doet lang dienst
    xx
    koyaanisqatsi: een versleten opoe is niet meteen een prins op een wit paard, vrees ik xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .