writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (30)

door koyaanisqatsi

Twee dagen later vertrok Moses dos Santos; in stilte als het ware, bijna als een dief in de nacht.
Hij had de Comtesse verteld op doortocht te zijn naar Zwitserland, waar hij een afspraak had met een Venetiaanse bankier die hij wilde betrekken bij het financieren van nieuw aan te leggen koffieplantages in Brazilië. In werkelijk was hij niet alleen onderweg naar Genève maar was hij ook van plan geweest om iets op te biechten over haar vader.
Tijdens zijn laatste bezoek aan het kasteel voor hij in vrijwillige ballingschap naar Brazilië was gegaan, was Moses dos Santos vergezeld geweest van een heuse hofhouding. Onder dit gevolg bevonden zich ook enkele van zijn uitverkoren slavinnen, die hem op gepaste tijden de nodige ontspanning moesten bieden. Omdat het verre van zeker was dat hij zijn oude vriend nog ooit zou terugzien, had dos Santos hem bij wijze van afscheidsgeschenk één van deze vrouwen voor de nacht aangeboden. De Comte, niet vies van het delen van zijn weduwnaarsbed met meiden en boerinnen, had het cadeau letterlijk met open armen ontvangen. Wat hij niet wist, was dat de vrouw negen maanden later, in Paraná, in een achterkamer van een bijhuis op het landgoed van dos Santos, zijn tweede dochter ter wereld zou brengen.
Onderweg naar Frankrijk had Moses dos Santos in een opwelling voor zichzelf uitgemaakt dat de Comtesse op de hoogte moest worden gebracht van het bestaan van een halfzuster. Maar toen hij zag hoe zij er aan toe was, had hij zijn intentie zonder de minste aarzeling laten varen. Wroeging voelde hij daarover niet het minst. Per slot van rekening had hij zelf een resem eieren in andermans nest gelegd waar hij ook geen zier om gaf.
Toen zijn koets bij het eerste ochtendgloren het kasteel verliet was Frederique Soler net opgestaan. Ze had de vorige dag zo onopvallend mogelijk doorgebracht en de zorgen voor Daniel zo goed als maar kon aan Aurelie overgelaten.
Als bij wonder leek ze nu volledig van haar kater hersteld. Ze voelde zich uitgerust en tamelijk opgewekt en was niet van plan zich opnieuw van een avond met Mefisto te laten afhouden…

 

feedback van andere lezers

  • Danvoieanne
    OP naar naar het vervolg en graag weer gelezen....
    koyaanisqatsi: zeer hartelijk dank
  • Wee
    Ze is honds-verkocht ...
    Het verrast me telkens weer, wat een mooie namen je je personages geeft.
    Super!
    x
    koyaanisqatsi: ;-) x bedankt
  • greta
    De een een halfzuster erbij, waar niemand meer naar omkijkt, de ander een hond in de kelder, op afroep beschikbaar.
    Niet heel afwijkend van de normale samenleving.
    koyaanisqatsi: Altijd al beweerd dat ik over het dagelijkse leven schrijf... :-p
  • joplin
    wat als ze Mefisto eens vergeten te voederen?
    brrrr
    xx
    koyaanisqatsi: dan krijg je... euh... brokken? xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 5 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .