writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (35)

door koyaanisqatsi

Frederique Soler had minder geluk dan de Markies de Sade, die zijn dertien laatste levensjaren in het om zijn humane karakter gerespecteerde 'gekkenhuis' van Charenton mocht slijten. De gouvernante werd gedumpt in een inrichting nauwelijks die naam waardig waar zodanige wantoestanden heersten dat op zeker ogenblik alle gegevens erover uit de analen van de Franse geschiedenis werden gewist.
Tot het einde van haar zwangerschap verging het haar nog redelijk, al was dit laatste extreem betrekkelijk. Omwille van haar toestand werd ze opgesloten in een aparte cel, waar ze veilig was voor de andere "patiŽnten, waaronder zowel zwakzinnigen, schizofrenen, psychopaten als achterlijk geboefte. Dat nam niet weg dat een deel van de mannelijke bewakers zich algauw regelmatig aan haar verlustigden, waarbij zij zich de ene keer hysterisch verzette en een andere keer de geweldenaars apathisch hun gang liet gaan.
Toen haar kind geboren werd had ze een niveau van waanzin bereikt waarvan zelfs de meest optimistische geneesheer slechts kon besluiten dat ze totaal verloren was. Niet dat er nog een geneeshaar naar had haar omgezien, want behalve een oude non met een beetje medische kennis, die zo nu en dan poolshoogte kwam nemen, was ze sinds haar "opname" van zo goed als iedere medische zorg verstoken gebleven.
Haar kind, een gezien de omstandigheden tamelijk gezond meisje, kreeg ze niet te zien en werd stante pede naar een weeshuis gebracht vanwaar het een kwestie van tijd was voor het onvermijdelijk de miserie zou intuimelen.
Voor Frederique Soler zelf werd de rest van haar leven in de zogezegde inrichting een verblijf in de hel. Ze begon, raaskallend of doelloos voor zich uitstarend, naakt rond te lopen, wat voor zowel bewakers als andere bewoners een uitnodiging was haar naar believen te gebruiken met het resultaat dat ze tegen de maand juni van het jaar des Heren 1817 niet alleen opnieuw zwanger was maar bovendien zwaar verminkt aan genitaliŽn, anus en bovenste ledematen. Door de onherstelbare schade aan haar vagina kreeg ze zeven maanden later een doodgeboren kind terwijl ze de onfortuinlijke bevalling zelf ternauwernood overleefde. Het was echter uitstel van executie. Haar nauwelijks verzorgde wonden begonnen te ontsteken, ze kreeg koudvuur en stierf eind februari van het jaar des Heren 1818, eenzaam en volkomen weggeteerd, op een stinkende matras, gevuld met rottend stro, in een donker hoekje van het schandelijke gekkenhuis. Enkele bewakers verkneukelden zich nog twee dagen door haar aan enkele necrofielen te geven, maar toen haar stoffelijk overschot al te zeer begon te stinken werd ze gauwgauw als een hond in de grond gestopt. De Comtesse had nooit meer naar haar toestand gevraagd.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    ..einde ?? :(

    koyaanisqatsi: nee hoor, we zijn nog maar halfweg
  • joplin
    waanzinnig verhaal!
    xx
    koyaanisqatsi: xx
  • Wee
    Die aap heeft een ruime mouw, waaruit hij z'n woorden schudt!
    Gruwelheerlijk!
    x
    koyaanisqatsi: volgens mij schudt hij het uit z'n harige armen... ;-)
    xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .