writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (36)

door koyaanisqatsi

Na het vertrek van Frederique Soler deed de Comtesse verwoede pogingen om Weronika Kieslowski terug te vinden, maar toen ze daar eindelijk in slaagde bleek de Poolse schoonheid gelukkig gehuwd te zijn met een Poolse edelman, die zich een ver familielid van de grote held Jozef Poniatowski mocht noemen en daardoor alleen al op veel sympathie onder het Poolse volk mocht rekenen. De gelijkenis van zijn echtgenote met Maria Walewska, de vrouw waarvan beweerd werd dat ze zowel haar lichaam als haar ziel aan Napoleon had gegeven om Polen te redden, zorgde ervoor dat Weronika Kieslowski bijna letterlijk op handen werd gedragen.
Ontgoocheld besloot de Comtesse om de zorgen van Daniel dan toch maar volledig aan Aurelie toe te vertrouwen, hetgeen de keukenmeid bij het vernemen van haar promotie in katzwijm deed vallen.
Nazir, haar echtgenoot, werd de enige persoon waar de Comtesse nog vertrouwen in had. Hij kreeg de ene volmacht na de andere toegewezen tot hij uiteindelijk, indien hij het had gewild, volkomen zelfstandig de plak had kunnen zwaaien over het landgoed.
De Comtesse trok zich zo goed als volledig terug. Ze kwam niet meer buiten, stelde zich tevreden met oppervlakkige ontmoetingen met haar zoontje, en deed in feite weinig meer dan wachten tot de dood haar kwam halen. Die bleef echter koppig weg, ook toen de Comtesse last kreeg van haar hart en ruggenwervel, waardoor ze letterlijk aan een rolstoel gekluisterd werd.
Haar toilet liet ze niet meer maken sinds die ene, vreselijke avond. Haar haren werden één keer om de zes maanden bijgeknipt door één van de kamermeisjes, want een nieuwe kamenierster kwam nooit meer ter sprake.
Mefisto liet ze afmaken. Hoewel rotsvast overtuigd van de onmogelijkheid van Frederique Solers bewering, nam ze geen enkele risico en gaf ze Nazir de opdracht het beest een kogel de kop te jagen. Het idee dat de gouvernante gecopuleerd had met de hond had haar trouwens iedere lust benomen om nog spelletjes met hem te spelen.
Pas in het najaar van het jaar des Heren 1818 werd ze op de hoogte gebracht van de dood van Frederique. Ze aanhoorde het nieuws zonder de minste reactie en ging gewoon door met haar leven dat in feite allang geen leven meer was. De reeds zesjarige Daniel werd niets verteld. Die was ondertussen al zodanig aan Aurelie gehecht geraakt dat het niet gezond meer was.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Ik vrees voor nog meer gruweligheden ...
    x
    koyaanisqatsi: In duistere tijden valt daar niet aan te ontkomen, vrees ik. :-( x
  • joplin
    het volgende kraantje draait open
    ben nieuwsgierig
    xx
    koyaanisqatsi: naar warm of koud water?
  • greta
    Een rustig intermezzo, zoals de wisseling van seizoenen. Ik verwacht storm.
    (Leuk '..de plak zwaaien' Vlaams?)

    koyaanisqatsi: Grrrr... Vlaams is GEEN taal. Hoogstens (zuid)Nederlands...
    :-D
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 9 bezoekers online, waarvan 0 leden: .