writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (37)

door koyaanisqatsi

Op 6 mei van het jaar des Heren 1821 werd de Comtesse getroffen door een hartaanval. De in allerijl opgeroepen dokter kon weinig meer doen dan haar nakende dood aankondigen.
Behalve Daniel, Aurelie en Nazir werd niemand aan haar sterfbed toegelaten. Het lot had al heel vroeg beslist dat de Comtesse wegens nauwelijks familie, lelijk uiterlijk en aangeboren somberheid een eenzaam leven zou lijden, en ze had al eerder uitgemaakt hier geen verandering in te zullen brengen wanneer haar tijd gekomen was.
De rest van de bedienden had zich in kleine groepjes verzameld in de keuken en op het binnenplein van het kasteel en wachtte met spanning en angst op het enige bericht dat hen nog restte. Zo nu en dan werd er gemompeld over de Comtesse haar weigering om een priester te zien, hoewel niemand hierover verbaasd was. Als er één ding was dat de Comtesse gemeen had met de revolutionairen, dan was het haar afkeer van de clerus. Sinds ze op haar achtste haar moeder tussen een decaan en een priester had aangetroffen moest ze niets van de mannen in het zwart, zoals ze hen toen noemde, weten en dat was er beslist niet op verbeterd toen ze met duidelijke tegenzin haar bastaardkind hadden gedoopt -het ritueel was trouwens alleen maar uitgevoerd omwille van de status van de moeder.
Wettelijke regelingen waren ondertussen voorzien. Nazir kwam wegens zijn afkomst niet in aanmerking om als voogd voor Daniel op te treden maar via tal van achterpoortjes en overeenkomsten kwam het er toch op neer dat de mameluk de touwtjes in handen zou krijgen tot de jongen meerderjarig was. Daarmee was natuurlijk weinig nieuws bezegeld, aangezien hij al geruime tijd de leiding over het landgoed had. Even had de Comtesse overwogen om Aurelie als adoptiefdochter aan te nemen, wat de administratieve rompslomp danig zou vereenvoudigd hebben, maar uit vrees dat het meisje daarmee een rivaliteit zou aangaan met haar zoon had ze het idee laten varen.
Daniel sloeg zijn stervende moeder gade als was ze een vreemde; een oude, lelijke, zwijgende heks, zoals hij haar altijd al had gekend. Wat hem betrof zat zijn moeder naast hem: de slechts vijftien jaar oudere Aurelie, opgegroeid tot een jonge vrouw die onder alle omstandigheden een gezond evenwicht tussen levenslust en ernst wist te bewaren. Zijn herinneringen aan zijn eerste bron van liefde, Frederique Soler, waren al vervaagd, wat niet wegnam dat hij ook nu nog steeds meer genegenheid voor haar voelde dan voor de Comtesse, die hij zelfs verweet met haar toestand Aurelie tot een huilebalk te degraderen.
Bleef Daniel eerder stoïcijns bij de sterfscène, dan had de door het leven geharde Nazir het beslist moeilijker. Op het slagveld had hij de ondenkbaarste gruwelijkheden aanschouwd en tijdens de veldtochten had hij weinig meer dan ontbering gekend, maar dat nam niet weg dat het wegvallen van de vrouw aan wie hij zowat alles te danken had hem loodzwaar viel. Hoe koud haar karakter ook was, voor hem was ze wel degelijk een moeder geweest en als buitenstaander begreep hij als geen ander de weemoed die met haar eenzaamheid gepaard ging. Haar doodsreutel aanhoorde hij met ingehouden adem en terwijl Aurelie in een troosteloze huilbui uitbarstte en Daniel onbewogen het lijk aanschouwde, had hij alle moeite van de wereld om zich als de man waar alles nu op steunde te verwaardigen.
Een dag eerder was op het eiland Sint Helena Napoleon Bonaparte overleden. Men kon dus gerust van het einde van een tijdperk spreken.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Wat een mooi verhaal is het eigenlijk geworden. Zonde van die titel erbij, blijf ik vinden.
    koyaanisqatsi: Het hangt ervan af hoe u de evolutietheorie beschouwt, om met de titel te kunnen leven... ;-)
  • Wee
    Een heel bijzonder verhaal ook.
    Er komt nog meer, toch?
    x
    koyaanisqatsi: Ik denk dat we halfweg zijn... Maar met K weet je dat nooit... xx
  • joplin
    eens kijken wat er van Daniel wordt
    xx
    koyaanisqatsi: Dat voorspelt allemaal niet veel goeds... :-( xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .