writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (40)

door Koyaanisqatsi

Daniel had weet van een kleine commode waarin Aurelie een met parelmoer ingelegde kist bewaarde, waaruit ze zo nu en dan geld nam om aan één van de bedienden te geven. Het was een kleine kist en het betrof altijd het overhandigen van kleine bedragen, bedoeld voor het dekken van onkosten, en dus vielen er beslist geen fortuinen te vinden, maar vijf franc kon volgens de jongen onmogelijk een probleem zijn.
Hij wachtte een geschikt moment af om de kamer waar de commode zich bevond binnen te glippen en haastte zich met bonzend hart om zijn slag te slaan. Gelukkig was het kistje redelijk goed gevuld, zodat het verdwijnen van vijf franc niet meteen zou opvallen.
Van zodra hij weer de kamer uit was, werd hij gekweld door gemengde gevoelens. Aan de ene kant was hij opgelucht, omdat het dreigement van die akelige Thérèse nu zo goed als geneutraliseerd was, maar aan de andere kant ervoer hij een onvergeeflijk verraad tegenover de persoon die geen seconde meer uit zijn gedachten weg te bannen was. Steeds opnieuw zag hij Aurelie als een sirene uit het badwater oprijzen, haar stevige borsten, welvende dijen en forse billen glanzend in het kaarslicht, waarna ze een kan warm water over haar lichaam uitgoot, wat haar deed stralen als een schitterende zon. Als hij zijn ogen sloot snoof hij de bedwelmende geur op van haar huid en voelde hij de bijna uit haar nachtkleed tuimelende borsten op zijn wangen branden.
Overdag probeerde hij zo vaak mogelijk in haar buurt te komen, maar van zodra ze binnen zijn gezichtsveld verscheen, wilde hij weer wegvluchten uit angst zich ter plekke spontaan te bevlekken. Meestal was haar aantrekkingskracht evenwel te sterk en bleef hij als een hongerige roofvogel om haar heen cirkelen, tot ze dit in de gaten kreeg en vroeg wat er scheelde.
Die vraag ergerde Daniel meer en meer. Wist zij dan niet wat er aan hand was? Was ze dan niet in staat de verzengende hitte van zijn liefde voor haar te voelen, of verschuilde zij zich angstig achter haar huwelijk, waardoor ze gebonden was aan een man die bij wijze van spreken oud genoeg was om haar vader te zijn?
'Eindelijk,' siste Thérèse toen Daniel haar het geld toe stopte. Door het nijd dat van haar gezicht afdroop moest Daniel zich inhouden om de muntstukken niet door haar strot te duwen.
'Wat zie jij trouwens in mevrouw Aurelie?' beet ze, terwijl ze het geld in de zak van haar schort liet glijden, 'da's een oude vrouw.'
Daniel verstomde. De woorden sneden door berg en been en verlamden zijn reactievermogen.
'Een oude vrouw…' galmde door zijn hoofd, waarna het leek alsof hij op een ijsschots van zijn geliefde wegdreef.
'Zou je je niet beter met mij bezighouden?' Thérèse sloeg plots een heel andere, heel wat vriendelijker toon aan en begon verleidelijk te glimlachen. 'Als je me nog een keer vijf franc bezorgt, mag je mijn dingetje bekijken, van heel dichtbij. Misschien mag je het zelfs aanraken…'
Daniels gezicht vertrok van walging.
'Kreng!' riep hij binnensmonds, 'je bent vel over been en straalt de warmte uit van een lijk! Hoe durf je een engel een oude vrouw noemen?!'
Thérèse bleef hem ondanks zijn veelzeggende grimas en verbeten stilzwijgen vol verwachting aankijken en besefte zijn botte afwijzing pas toen hij met zijn tong klakte en hoofdschuddend rechtsomkeer maakte.
'Welwel, ik ben te min voor meneer de Comte?!' riep ze hem spottend na, waarop Daniel al zijn moed verzamelde, zich weer omdraaide en antwoordde: 'Als je dat maar weet.'
Thérèse sloeg bleek uit, haar adem stokte en een fractie van een seconde verloor ze haar evenwicht. Daniel maakte opnieuw rechtsomkeer en stapte met een gevoel van triomf naar zijn kamer. De glimlach die zich daarbij op zijn lippen legde zou hem vergaan van zodra hij zou ervaren tot wat een afgewezen vrouw in staat was.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Oef ... lévensgevaarlijk!!
    Super, as usual. :)
    x
    Koyaanisqatsi: thnks xx
  • greta
    Die beschrijving van hoe hij Aurelie 'als een sirene uit het badwater zag oprijzen..' Prachtig, de erotiek die dit ademt.

    Koyaanisqatsi: (bloos)
  • joplin
    oei, dat wordt gevaarlijk
    xx
    Koyaanisqatsi: zeker weten xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 9 bezoekers online, waarvan 0 leden: .