writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (55)

door koyaanisqatsi

'God, Nazir, wat bent je weer hard!'
Huguette's lichaam spande zich als een boog terwijl Nazir in haar drong. Met haar magere, bleke lichaam en kleine borsten was de dienstmeid een tegenbeeld van Aurelie, die weliswaar niet dik was maar vol genoeg om mollig genoemd te worden. In wezen hield Nazir meer van het lichaam van zijn vrouw, maar Huguette was een vat vol overgave tussen de lakens waarvan onmogelijk viel af te blijven. De mammeluk was zich ervan bewust dat ze promiscue was -ze had ook een verhouding met de waard en met op z'n minst drie andere regelmatige klanten van de herberg- maar geloofde haar op haar woord wanneer ze beweerde dat hij in wezen de enige voor haar was, en dat de anderen er alleen maar waren omdat ze hem niet van zijn vrouw kon weghalen. Hun relatie dateerde al van enkele jaren terug en was een publiek geheim dat niemand, deels uit respect, deels uit angst voor de man die op het landgoed de plak zwaaide, bereid was te openbaren.
Nazir bezocht haar meestal wanneer hij onder grote druk kwam te staan. Ze was zijn luisterend oor, deelde zijn geheimen en wist precies hoe ze het gewicht op zijn schouders kon verlichten. In tegenstelling tot Aurelie, die als kwetsbare echtgenote een deel van zijn last was, voelde hij bij haar geen enkele druk, tenzij dat hij soms geplaagd werd door het gevoel haar te gebruiken. Of dat laatste al dan niet het geval was, zijn minnares lag er niet van wakker. Ze was een vrouw met voldoende wijsheid om te beseffen dat het leven iemand van haar stand meestal niet gul bedeelde met gelukzalige momenten en dat de toegegooide kruimels dan ook maar best zo goed mogelijk geconsumeerd werden. Ze ontkende trouwens niet dat zijn viriliteit het hoofdmotief van haar liefde voor hem was.
Ze hadden er een spelletje van gemaakt een halve kaars aan te steken alvorens de liefde te bedrijven en pas op te houden wanneer de vlam zich doofde in het restant van het opgebrande vet. Het verging niet anders deze keer. Nazir nam zijn tijd, ook al was hij er net als iedere andere betrokkene op gebrand om het vraagstuk van de vreemde beesten opgelost te zien. Onderweg naar de enige man waarvan hij hoopte dat die hem zou kunnen helpen, had hij halt gehouden bij de herberg. Die was immers veel meer dan een broeinest van ongeregeld. Het was ook een praatbarak en roddeltent waar niet zelden belangrijk nieuws doorsijpelde nog voor het aan de oren van de autoriteiten was gekomen.
Huguette had echter niets opgevangen van de beesten en Gallimards opvolger, een zekere Benjamin, lag volgens een kennis zijn roes uit te slapen bij één of andere lichtekooi. Huguette was net plan om naar huis te gaan en dus bracht Nazir haar naar het verderop gelegen dorp waar ze een kleine kamer betrok boven een winkeltje van stoffen en naaigerei. De uitbaatster, een oude joodse vrouw die dweepte met Napoleon, liet Huguette's avonturen oogluikend toe, ook al liet ze zich nu en dan ontvallen haar huurster liever gehuwd te zien.
Toen de kaars was opgebrand legde Nazir zich nog even te rusten. Huguette spoelde meteen haar onderkant schoon, een gewoonte waar ze geen verklaring voor had en die ze niet kon laten. Terwijl ze zich overvloedig boven een grote kom spoelde, vroeg ze: 'Sinds wanneer laat jij jonge snaken karweitjes voor je opknappen.'
Nazir keek haar verbaasd aan en antwoordde: 'Wat bedoel je?'
'De toekomstige Comte…'
Nazir begreep het nog steeds niet, zette zich op zijn ellenbogen en zei: 'Kan je een beetje duidelijker zijn, Huguette, want ik heb er geen flauw idee van waar je het over hebt.'
'De toekomstige Comte kwam een paar dagen geleden een beurs overhandigen aan Corbeau en zijn maatjes.'
'Wat?!'
Huguette wipte geschrokken overeind; Nazirs reactie zei genoeg: hij was meteen opgesprongen en op de rand van het bed gaan zitten.
'Wist je dat dan niet?' vroeg ze, verontwaardigd.
'Natuurlijk niet. Ik zou het toch nooit in mijn hoofd halen de jongen naar die schoften te sturen.'
'Hij heeft ze geld gegeven, zeker weten,' zei Huguette, alsmaar ongeruster.
Nazir legde zijn handen in zijn hoofd. Hij had een hekel aan raadsels die niet meteen op te lossen waren en had er in amper een tijdsbestek van enkele uren twee op zijn bord gekregen.
Op zo goed als geen enkele wijze verbonden met Daniel voelde Huguette echter meteen de klepel hangen. Als de toekomstige Comte zonder medeweten van zijn mentor met geld over de brug kwam voor iemand als Corbeau, kon dat niets anders betekenen dan dat het bedoeld was voor een uiterst smerig karweitje.
'Ik had beter moeten weten,' zuchtte Huguette, 'en je meteen op de hoogte moeten brengen.'
Nazir schudde het hoofd alsof hij uit een droom gewekt moest worden.
'Nee. Het idee alleen al is zo waanzinnig dat je alleen maar kon denken dat ik op de hoogte was.'
Huguette vlijde zich naast hem neer, sloeg een arm om hem heen, kuste hem op de wang en zei: 'Wees maar op je hoede.'
Maar na hetgeen hij zonet had gehoord, was Nazir dat meer dan ooit.



 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Oef, je weet het wel spannend te houden zeg!
    x
    koyaanisqatsi: xx
  • greta
    Ja dit is wel een héél verrassende wending. Leuk dit.
    koyaanisqatsi: een bocht(je)... :-)
  • joplin
    een verwittigd man
    xx
    koyaanisqatsi: stoot zich twee keer aan dezelfde steen? :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .