writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (61)

door koyaanisqatsi

Maar, hoe het is verhaal dan aan jouw oren gekomen?' vroeg Mehmed. Hij zag geen reden om aan de woorden van Godecharles te twijfelen maar wilde meer weten.
'Een paar jaar later kwam ik in een afgelegen houthakkersdorp in Ontario aan de klap met een kerel die beweerde één van de infanteristen te zijn die tot het einde wilde vechten. Het had inderdaad niet veel gescheeld of hij had in Quebec het loodje gelegd maar als bij wonder overleefde hij zeven kogelwonden. Het was hij die de Britse sergeant naar de opossums hoorde vragen terwijl hij meer dood dan levend naar adem lag te happen. Toen ze hem uiteindelijk van tussen de lijken haalden was hij al zo goed als opgegeven maar blijkbaar liep er bij de Britten een kamparts rond die koppiger was dan een steenezel en iedereen van wie het hart nog klopte er probeerde door te krijgen.
Het lukte bij de infanterist. De arts heette Winston Cargill en uit dankbaarheid had de man, ondertussen gehuwd en aan de slag als houthakker, zijn eerste zoon naar hem genoemd.
'Het kan me geen bal schelen dat mijn zoon een Britse voornaam heeft,' zei hij, 'want het waren dan wel de Britten die me doorzeefden, het was ook een Brit die mijn leven redde.'
Het staaltje edelmoedigheid van de arts had hem doen inzien dat oorlog in de eerste plaats dan wel een gevecht op leven en dood tussen mensen van allerlei slag was, maar in wezen een slecht georkestreerde smeerlapperij, waarvan uiteindelijk alleen wapenhandelaars en een kleine hoeveelheid machthebbers beter werden.
Van de metamorfose van de zogenaamde wapathemwa-mensen had hij niets gemerkt, omdat de omgeving tijdens de regen van geweersalvo's en granaatinslagen constant ondergedompeld lag in rook. Maar nadien had hij de opossums wel één voor één overeind zien komen waarna ze zich uit de voeten maakten.
Ik heb altijd gedacht dat de man waarschijnlijk geijld had, ook al vertelde hij zijn verhaal met diepe ernst en zwoer hij op zijn zoontje dat hij de waarheid sprak. Maar nu ik jullie verhaal heb gehoord…'
Godecharles sloot de ogen. Zijn woorden hadden hem uitgeput en zijn ademhaling werd opnieuw zwaarder. Mehmed keek de stervende man aan, stond voorzichtig recht en fluisterde tegen Nazir: 'We kunnen maar beter gaan; we eisen teveel van het beetje krachten dat hij nog heeft.'
Nazir was het daar volkomen mee eens. Mehmed pakte Godecharles' hand opnieuw beet, kneep er zachtjes in en zei: 'Bedankt, Jean. We zien mekaar nog wel.' Jean Godecharles knikte, maar dat zou er niet meer van komen.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Ai, Godecharles is gestorven.
    Oorlog is in onze eeuw nog steeds voordeel voor wapenhadelaars en machthebbers.

    koyaanisqatsi: Dat zat er aan te komen natuurlijk. Het is al wonder dat hij zou oud geworden is.
  • Wee
    Spooky!
    Je blijft echt boeien!
    x
    koyaanisqatsi: we blijven proberen... ;-)
  • joplin
    wat een fantasie
    xx
    koyaanisqatsi: ja, ik weet ook niet waar het vandaan komt... :-( xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 5 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .