writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (67)

door koyaanisqatsi

Op de kermis heerste een drukte van jewelste. Nieuwsgierige volwassenen verdrongen mekaar voor goochelaars, vuurspuwers, acrobaten, clowns , jongleurs, muzikanten en gedrochten en gaven gefascineerde kinderen nauwelijks de kans om dichterbij te komen. Teneinde raad klauterden de sterkste en behendigste onder hen dan maar op wagens, traptreden en richels om een glimp van het spektakel op te vangen.
De grootste attractie was de Kamelenman, een afschuwelijk misvormde man, met twee harige bulten. De eerste bult, de grootste, zat geprangd tussen zijn uitpuilende schouderbladen, de tweede, behoorlijk kleiner maar net zo harig, enkele centimeters lager. Door de misvorming kon de man zijn rug onmogelijk rechten waardoor zijn aangenomen houding, op handen en voeten, bijna natuurlijk overkwam. Zowel zijn onder- als bovenkaak staken ver vooruit terwijl zijn lange, benige neus twee enorme neusgaten had. Bovendien waren zijn bleke lippen slap en dik, waardoor zelfs zijn hoofd het uitzicht van een kameel had.
Een kerel in Ottomaanse klederdracht maakte de ontzette toeschouwers wijs dat een kameel de man had verwekt bij een Arabische prostitué in een bordeel in Bagdad. Tussen zijn gefantaseer door aarzelde hij niet de Ottomanen en Arabieren voor te stellen als regelrecht gespuis, ziekelijke perverten en ongeletterde barbaren.
'Verschijnselen als deze, brave mensen, zijn schering en inslag in het Ottomaanse Rijk, waar vetgemeste sultans er legers van slaven en slavinnen op nahouden en niets heilig is,' schreeuwde hij zwaarwichtig, waarbij hij, om het nog wat dramatischer te doen overkomen, grote spuugbellen uit zijn mond blies.
Mehmed en Nazir aanhoorden de woorden met de onverschilligheid van iemand die door de jaren heen immuun is geworden voor beledigingen. Ze waren bovendien niet van plan de volledige litanie te aanhoren aangezien ze maar één reden hadden voor hun aanwezigheid. Na een korte zoektocht tussen de opdringerige massa stuitten ze op wat met een spandoek werd aangeduid als 'De Hoek der Waarzeggers'. Hier stonden mensen aan te schuiven aan een enkele tafels waarachter mysterieus ogende figuren zich interessanter probeerden te maken dan ze waren door middel van handoplegging, het schuiven van tarotkaarten of zelfs het wrijven over een glazen bol.
'Daar vinden jullie niet wie jullie zoeken,' riep een basstem de mammelukken toe. Toen de mannen zich omdraaiden stond er een Afrikaan met een gitzwarte huid voor hun neus. 'Kom mee,' zei hij, met een zwaar accent.
Op hun hoede maar niet ongerust lieten Mehmed en Nazir zich naar een doodlopende straat net voorbij het tumult van de kermis leiden. Daar zat vooraan, onder een scheefgezakt, houten afdak, een man in kleermakerszit op de grond. Op zijn hoofd zat een scheefgedrukte, tot op de draad versleten steek. Hij droeg een blauwe legerjas die dateerde van voor de Revolutie en een rafelige broek van dun katoen. Zijn dikke grijze haren waren in een lange vlecht gebonden, zijn karaktervolle, gekromde neus was plat en dik, zijn gelaat bruin en rimpelig.
'Jean Godecharles was geen doetje,' zei de man terwijl hij Mehmed en Nazir verzocht voor hem op de grond te gaan zitten, 'maar ik heb veel, veel slechtere mensen gekend.' Mehmed knikte instemmend. 'Maar behalve dat hij geen doetje was, was hij ook een onverbeterlijke fantast en grappenmaker.'
Mehmed fronste de wenkbrauwen en zei: 'Dat facet van hem is me onbekend, moet ik toegeven.'
'Dus jullie geloofden het verhaal van de wapathemwa-mensen?' vroeg de Sjamaan ernstig.
'Hadden we een reden om het niet geloven?' gromde Nazir, die de bui voelde hangen.
'Het leven is een vat vol mysteries, mijn vriend,' repliceerde de Sjamaan zelfverzekerd, 'maar tovenarij behoort tot het land der fabelen. Jean Godecharles bazuinde het verhaal van de wapathemwa-mensen al zo lang rond als hij handelde in opossumhuiden. Soortgelijke verhalen schudde hij uit zijn mouw over baribals, grizzly's, bevers, wasberen en bisamratten, naargelang de interesse van de kandidaat-kopers van zijn huiden. Bij de meesten ging het erin als zoetekoek, maar dat ook jullie erin getrapt zijn, verbaast me ten zeerste. Mammelukken staan bekend voor een zeker niveau van eruditie… Blijkbaar zijn jullie uitzonderingen…'
Mehmed zuchtte en kon wel door de grond zakken van schaamte. Nazir voelde zich niet veel beter en hoewel beide mannen het onverklaarbare, massale verschijnen van de opossums op het landgoed als reden voor hun goedgelovigheid aanhaalden, hadden ze beide het liefst van al meteen hun biezen gepakt.
'René Leveque is de man die verantwoordelijk is voor jullie opossums,' zei de Sjamaan, die niet het minste leedvermaak vertoonde. 'Op aanraden van Godecharles heeft die man tientallen van die beesten later overbrengen om een kwekerij te beginnen in de Jura. De wagen die hen vervoerde is onderweg, op een weg op het landgoed waar u het over heeft, gekanteld, waardoor de dieren zijn kunnen ontsnappen. De rest is geschiedenis. Leveque kreeg het nieuws te horen toen hij aan het ziekbed van Godecharles stond, en Godecharles heeft het mij de dag nadien verteld. Leveque was er het hart van in, want hij hoopte een fortuin te verdienen met de handel in opossumhuiden. Een droom, volgens mij, want opossums zijn eenzaten die ik niet zo gauw in harmonie zie samenleven in gevangenschap.'
Nazir schoot in de lach. Mehmed, de Sjamaan en de Afrikaan, die zich naast de Sjamaan had neergevlijd, keken hem verbaasd aan.
'Wat een idioten zijn we geweest,' grinnikte hij, schokschouderend.
Mehmed kon hem geen ongelijk geven.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Opossumraadsel opgelost. Wat weet je de figuren in je verhaal weer mooi aan te kleden, d.w.z. voorzien van een bizar maar geloofwaardig uiterlijk of een type neer te zetten dat zo de huiskamer binnen kan lopen.
    x

    koyaanisqatsi: xxx
  • Wee
    Ik sluit geheel aan bij Greta!
    Prachtig beeldend!
    x
    koyaanisqatsi: bedankt als steeds Wee'tje xx
  • joplin
    xx
    koyaanisqatsi: xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 5 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .