writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (70)

door koyaanisqatsi

'Kom mee,' zei Loïc, 'naar achter.'
Mehmed en Nazir volgden de waard. Hij leidde hen een gang in achter de toog, die uitliep op een deur van houten planken die nog nauwelijks aan mekaar hingen en vroeg hen daar te wachten. Even later verscheen er een man, in feite te ordentelijk gekleed voor de omgeving maar aangezien men in kroegen als De Curassier van alles kon verwachten niet extreem uit de toon vallend.
'Heren.' De man tikte met zijn rechterwijsvinger tegen zijn wenkbrauw. 'Henri Chemin, officier van de Parijse politie, beter gekend als de Sjamaan.'
Mehmed en Nazir wisselden een korte blik en trokken tegelijktijdig een grimas van ongeloof in de richting van de man.
'Die bijnaam heb ik gekregen van mijn collega's en is alles behalve vleiend bedoeld. Ik schrik er niet voor terug om helderzienden en mensen met kennis van alchemie te raadplegen om zaken op te lossen en ondanks de meerdere successen die ik dankzij mijn onorthodoxe onderzoeksmethoden heb geboekt, stuit ik nog altijd op veel meer hoongelach dan respect. Nu, ze doen maar, die idioten. Iedere samenleving heeft zijn percentage imbecielen op de verkeerde plaats geposteerd en dus kan je daar maar beter mee leren leven en er ondertussen het beste van maken. Maar genoeg over mij. Ik zie dat jullie, heren, min of meer het noorden kwijt zijn, wat niet onbegrijpelijk is wanneer men van het kastje naar de muur wordt gestuurd en geschifte verhalen moet aanhoren waarin een soort harige ratten de hoofdrol spelen. Ik kan u beide evenwel maar één advies geven en dat is de hele zaak vergeten en verder gaan met uw dagelijkse bezigheden die, als mijn informanten hun werk goed gedaan hebben, alleen maar lovenswaardig genoemd kunnen worden.'
Mehmed kon een flauw lachje niet onderdrukken.
'Met alle respect, meneer Chemin, maar heeft mijn vriend niet het volste recht te weten wat er aan de hand is? Per slot van rekening heeft er op het landgoed waarvoor hij momenteel de verantwoordelijkheid draagt, een incident plaats gehad dat om opheldering vraagt. Hij is niet naar Parijs gekomen om zijn nieuwsgierigheid in een zaak van rariteiten te bevredigen, maar uit plichtsbesef.'
De inspecteur was duidelijk verrast door Mehmeds steekhoudende argument, vooral omdat het hem met zoveel welbespraaktheid werd aangeboden dat hij geen mogelijkheid meer zag de mannen af te schepen. Hij begon met de nagel van zijn rechterduim aan zijn wimpers te krabben en trok een scheve mond, die maar al te goed liet verstaan dat hij verveeld zat met de zaak.
'Dit kan ik niet in een paar zinnen uitgelegd krijgen,' zuchtte hij na een korte stilte. 'En in de herberg kan ik me onmogelijk laten zien met jullie, dat zou alleen maar achterdocht opwekken.'
'U kan later op de dag naar mij thuis komen,' stelde Mehmed voor, 'of we komen naar uw kantoor…'
'Nee, dat laatste liever niet. Sommige collega's vertrouw ik voor geen cent. Dan liever bij u thuis.'
Mehmed knikte, wilde zijn adres geven maar werd door een opgeheven hand van de inspecteur de mond gesnoerd.
'Ik weet waar u woont,' zei hij, alsof het de normaalste zaak van de wereld betrof, 'en zal om klokslag zeven uur aan uw deur staan.'

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Zozo, spannend weer. Dit verhaal breit zichzelf voort.
    koyaanisqatsi: ;-)
    x
  • joplin
    xx
    koyaanisqatsi: xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 3 stem(men), 75%
Goed: 1 stem(men), 25%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .