writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap - Boek 2 (4)

door koyaanisqatsi

Hoewel Daniel de volgende nacht eerder de lust bekroop om Aurelie op te zoeken dan het huwelijksbed te delen voegde hij zich opnieuw bij zijn echtgenote. Hij wilde niet het risico lopen dat zijn vrouw haar beklag zou maken bij haar broer, toch zeker niet zo lang deze niet veilig en wel een paar duizend kilometer verderop zat.
Véronique gedroeg zich de tweede nacht van haar huwelijk niet anders dan de eerste. Ze liet haar echtgenoot opnieuw in haar binnen dringen, zonder een kik of enig teken van emotie te geven, maar ditmaal hield Daniel het na één orgasme voor bekeken. Hij kuste zijn echtgenote op het voorhoofd, wenste haar een goede nacht, draaide zich op zijn zij en viel even later in slaap.
Aurelie had de dag in volkomen leegte doorgebracht. Haar angst, dat Daniel haar ieder ogenblik zou laten ontbieden om te zeggen dat ze haar biezen moest pakken, werkte zo verlammend dat ze nog nauwelijks tot een handeling van belang in staat was. Steeds vaker dacht ze terug aan Nazir, haar echtgenoot op wie ze altijd had kunnen rekenen, of aan Philippe, die haar een perverse dimensie van het liefdesleven had leren kennen waarvan ze het bestaan eerder niet eens voor mogelijk had gehouden. Ze had er angstvallig over gewaakt de haar door de stalknecht aangeleerde praktijken nadien niet te delen met de piepjonge Daniel, die ze slechts had ingewijd in een hoogst ingetogen manier van liefde bedrijven, al had het niet veel uitgehaald vermits algauw -tot haar ontzetting- bleek dat de knaap niet alleen over een niet te onderschatten viriliteit maar ook over een haast grenzeloze fantasie beschikte.
Toch hadden zowel minnares als minnaar nooit met volle teugen van hun verhouding genoten. Voor Aurelie bleef de lichte dwang waarmee Daniel haar in zijn bed had gekregen als een zware schaduw over hun relatie hangen, terwijl Daniel er nooit in was geslaagd het spook van haar ontrouw te verdrijven. Zijn wrok, omdat ze hem met haar overspel had doen afzien van zijn geplande huwelijksaanzoek, was weliswaar verdwenen maar zijn wantrouwen tegenover haar was gebleven. Wie in staat was een man te bedriegen tussen de lakens, was dat ook in het dagelijkse leven en daarom had hij haar stapsgewijs de ene na de andere bevoegdheid uit handen genomen. Aurelie ging er abusievelijk van uit dat hij haar leven wilde vergemakkelijken maar toen ze te horen kreeg dat hij in het huwelijksbootje ging stappen was ze zich van het ene ogenblik op het andere bewust geworden van haar nutteloosheid waardoor haar grootste kwaliteit, haar zelfvertrouwen, een onherstelbare deuk had gekregen.
Omdat ze de ganse dag zo goed als passief was gebleven, kon ze onmogelijk de slaap vatten. Haar kopzorgen vraten weliswaar energie, maar omdat deze na het ondergaan van de zon bleven verder woekeren veroorzaakten ze alleen maar een omgekeerd effect. Ze woelde heen en weer, stampte de lakens van zich af, trok ze weer over zich heen en probeerde allerhande posities uit maar het enige resultaat was een zich als eindeloos aankondigende nacht. Tot er rond een uur of drie in de ochtend zachtjes op de, op een kier staande deur werd geklopt.

 

feedback van andere lezers

  • joplin
    uitgehongerde Daniël?
    xx
    koyaanisqatsi: zo iets... xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 3 stem(men), 75%
Goed: 1 stem(men), 25%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .