writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap - Boek 2 (7)

door koyaanisqatsi

'Mag ik?'
Aurelie schrok. Ze had Véronique niet horen binnenkomen, wat te verklaren was door haar onverbeterlijke gewoonte de deur op een kier te laten.
Ze liet zich een beetje dieper in het bad glijden, zodat behalve haar hoofd alleen haar nek, schouders en knieën zichtbaar bleven, maar moest algauw tot de conclusie komen dat ze daardoor een weinig comfortabele houding in het iets te kleine bad had aangenomen.
Véronique droeg dezelfde nachtjapon als de avond voordien. In verlichte badkamer was hij duidelijk nog doorzichtiger dan de afgelopen nacht in Aurelie's slaapkamer en verraadde hij zo goed als iedere vorm van haar lichaam.
'Zou je erg vinden als ik er kom bij zitten?' vroeg Véronique, maar ze was niet van plan Aurelie's antwoord af te wachten om haar nachtjapen van haar schouders te doen glijden.
'Natuurlijk niet,' antwoordde Aurelie zacht. Aan de ene kant was ze verlegen, maar aan de andere kant voelde ze een lichte opluchting omdat ze daardoor wel verplicht was weer wat rechter te gaan zitten.
Véronique stapte glimlachend het bad in.
'Oesj, wat warm…'
'Ik heb het graag erg warm,' verontschuldigde Aurelie zich.
'Geen probleem,' wuifde Véronique haar verontschuldiging weg, 'zo meteen is mijn lichaam eraan gewend.'
Aurelie probeerde zo goed als mogelijk naast de Comtesse te kijken. Ze wilde niet de indruk wekken haar jonge lichaam te keuren, ook al had ze dat heel even gedaan en onmogelijk kunnen vermijden verveeld te worden door enige afgunst. Véronique daarentegen stak niet onder stoelen of banken dat ze Aurelie bestudeerde. Ze gaf haar ogen de kost en de tijd, om na enkele minuten van, voor Aurelie eerder pijnlijke stilte haar vaststellingen kenbaar te maken.
'Zoals ik gisteren al zei: u bent een mooie vrouw. Ik weet zeker dat Daniel naar u verlangt en bij u zal vinden wat hij bij mij tot in de eeuwigheid zal moeten zoeken...'
Aurelie voelde haar gezicht nog wat warmer worden en stamelde: 'U doet me te veel eer aan. Ik heb mijn beste jaren achter de rug en…'
De Comtesse legde Aurelie met opgeheven hand het zwijgen op.
'"Vrouwen zijn als wijn," heb ik mijn grootvader ooit tegen mijn schoonmoeder horen fluisteren, "'ze worden beter met ouder te worden." En mijn grootvader was een man van de wereld…'
Aurelie sloeg de ogen neer. Heel even bekroop haar de drang om Véronique op te biechten dat ze al zeven jaar lang de minnares van Daniel was. Maar toen haalde de onvoorspelbaarheid van de Comtesse haar reactie dat verlangen in en besloot ze alles op zijn beloop te laten.
'Ik heb goed over uw voorstel nagedacht,' zei ze, zo overtuigend mogelijk klinkend, 'en ben van mening dat we de uiteindelijke beslissing aan de Comte moeten overlaten. Als hij er mee instemt, ben ik bereid me aan hem te geven. Alleen…'
'Alleen?' herhaalde Véronique, met een gezicht dat straalde van tevredenheid.
'Wat als hij me zwanger maakt? Wat zal er dan met mijn kind gebeuren?'
Véronique's gelukzaligheid werd in een oogwenk van haar gezicht geblazen. Aanvankelijk vreesde Aurelie dat haar woorden de Comtesse hadden geschokt, maar toen er een meelevende blik in haar ogen verscheen besefte ze zich vergist te hebben.
'Neem me niet kwalijk, lieve Aurelie,' zei Véronique, 'en vergeef me. Ik had me laten wijsmaken dat u geen kinderen op de wereld kan zetten. Althans…'
Aurelie voelde een diepe steek in haar borst. Nog steeds maakte ze zichzelf het tegendeel wijs, ook al hadden ondertussen drie mannen meer dan eens hun zaad in haar gestort. Ze bewaarde even het stilzwijgen, deels onbewust, deels bewust, alvorens zo nuchter mogelijk te reageren.
'Het is een feit dat mijn huwelijk nooit dat geluk heeft mogen kennen, maar of mijn man of ik daar schuld aan hadden… Ik weet het niet. Waarschijnlijk is de kans klein dat het zou gebeuren, maar moest het gebeuren, dan zou ik graag willen weten wat mijn kind te wachten staat.'
'Natuurlijk, lieve Aurelie,' antwoordde Véronique zonder de minste aarzeling, 'en het spreekt vanzelf dat u het kind zal mogen houden, en dat Daniel er voor zal zorgen. Laat dat maar aan mij over.'
'In dat geval,' zei Aurelie met een diepe zucht, 'ben ik beschikbaar.'
'Uitstekend,' haalde de Comtesse opgelucht adem, waarna ze zich met een ruk voorover boog en Aurelie een welgemeende zoen op de wang gaf.

 

feedback van andere lezers

  • doolhoofd
    Beter met ouder te worden... dat geloof ik toch niet. Ik kick op uiterlijke schoonheid, en schoonheid betekent voor mij altijd jeugd. Bij sommige mensen krimpt ook de geest, ze worden benepen en kleinzerig. Ik denk dan aan mijn grootmoeder.
    koyaanisqatsi: Uiterlijke schoonheid kan diverse vormen aannemen, daar zal zelfs een grote geest als doolhoofd het mee eens zijn. En jammer genoeg ken ik mensen wiens geest al gekrompen was op hun twintigste. Er zijn ook heel wat ouderen van wie de geest zich wel degelijk verruimd, al kom je ze niet op elke straathoek tegen. ;-)
  • joplin
    sommige veertigers zien er mooier uit dan sommige twintigers, hangt er ook vanaf hoe ze met hun lichaam omgaan, ben je sportief, blijf je ook mooier.
    en wat de geest betreft, geef mij maar een vlotte mooie speelse rijpere vrouw! Gelukkige vrouwen zien er ook mooier uit, ze stralen.
    maar smaken verschillen
    xx

    koyaanisqatsi: en soms is het zoals met wijn... nietwaar? :-) xx
  • Wee
    Ik volg geboeid!
    x
    koyaanisqatsi: Geboeid??? Hopelijk (tussendoor) niet aan die Vijftig tinten enz... begonnen?! xx
  • greta
    Bijzonder intens gesprek zo in bad. Misschien omdat het warme water ontspant. Mooie scene.
    Aansluitend op de discussie over de rijpere mens. Ouderdom komt met gebreken maar ook met wijsheid. Schoonheid is een gevoel dat bij jezelf ligt.
    koyaanisqatsi: Alleen moet ouder zijn om je daar bewust van te zijn. Jeugd kan je niet verwijten een andere kijk op schoonheid te hebben, zoals ze een andere kijk op alles heeft.
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .