writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap - Boek 2 (15)

door koyaanisqatsi

Opgeslorpt door de massa van de Parijse grootstad kwam Daniel tot het schokkende besef een extreem eenzaam leven te lijden. De bewustwording kwam pijnlijk aan en gaf hem het gevoel alsof hij uit het raam van de eerste verdieping van een gebouw was getuimeld en met een keiharde smak op de grond was beland.
Nooit eerder in zijn leven had hij zich zo alleen gevoeld; zelfs niet op de momenten dat Thérèse hem vernederde of toen hij Aurelie's bedrog ontdekte. Tegelijkertijd werd hij verscheurd door ondankbaarheid omdat hij Nazir dood had gewenst. Was de mammeluk niet de vader voor hem geweest die hij nooit had gekend en had deze man niet de beste jaren van zijn leven eerst aan het welzijn van zijn moeder en vervolgens aan dat van hem opgeofferd? De opluchting dat zijn moorddadige plan nooit was uitgevoerd woog niet op tegen de schaamte die hij nu voelde en hij vroeg zich af hoe hij ooit in staat was geweest zo'n vreselijk plan te beramen, enkel en alleen omdat hij een vrouw begeerde.
Terwijl hij verder liep borrelde een woede in hem op tegenover Aurelie, die hij er onterecht van begon te beschuldigen zijn hoofd bewust op hol te hebben gebracht. Verblind door zijn innerlijke pijn geraakte hij in de overtuiging dat ze zich al te bewust was geweest van zijn adoratie en dat ze hem opzettelijk van haar bevalligheid had laten proeven. Haar angst voor gesloten deuren was een leugen, niets anders dan een excuus om hem kijkgaten aan te bieden, zodat zijn hoofd op hol werd gebracht.
Een smerige hoer was ze, luidde zijn conclusie, en haar verhouding met die verdomde stalknecht was er alleen maar de bevestiging van.
Toen liep hem een jonge vrouw voor de voeten die sterk op Véronique geleek. Zijn gedachten sprongen meteen over naar zijn echtgenote, die hij al even erg vervloekte.
'Welke vrouw drijft haar echtgenoot nu bewust in het bed van een keukenmeid?' vroeg hij zich verbolgen af, ook al moest hij toegeven dat haar voorstel om Aurelie als minnares te nemen hem prima was uitgekomen.
Vrouwen… Ze speelden spelletjes met hem en zochten als roofdieren naar zijn zwakke plekken, daar kwam het op neer. Het gebeurde wel vaker dat hij weinig goeds over hen kon bedenken maar toen hij een steeg met lokkende hoeren passeerde bereikte zijn opinie over hen een absoluut dieptepunt.
'Zie die teven daar staan,' vloekte hij tegen zichzelf, 'onbeschaamd hun ziekten verspreidende lijven aanbiedend, voor geld.'
Het kwam niet in hem op dat deze vrouwen niet alleen hun lichaam maar ook hun ziel alleen maar uit bittere noodzaak verkochten en dat de overgrote meerderheid van hen slechts droomde van een beter, zeg maar fatsoenlijker, leven. Nazir had hem nochtans niet alleen op de gevaren van hun ziekten gewezen, maar ook op hun geschiedenis, die in de meeste gevallen verantwoordelijk was voor hun bedenkelijke sociale status.
'Onthou altijd, Daniel,' had hij de toen nog onervaren snaak op het hart gedrukt, 'dat deze vrouwen uiteindelijk ook alleen maar mensen zijn, en als dusdanig behandeld dienen te worden.'
Maar op dat ogenblik, toen zijn eenzaamheid bijna letterlijk zijn verzwaarde hart verpletterde, hadden deze humane woorden iedere betekenis voor de jonge Comte verloren .

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Wroeging, spijt, verlatenheid, nu krijgt Daniel zijn leermomenten.

    koyaanisqatsi: ;-) xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .