writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap - Boek 2 (27)

door koyaanisqatsi

Vauche had geen moeite om twee knechten te vinden. César en Julien Davignon, weesjongens, achttien en twintig jaar oud, waren maar wat blij dat ze hun verstikkende, onzekere leventje van manusje-van-alles in de stad achter zich konden laten.
Omdat hij geen pottenkijkers wilde tijdens zijn bezoekjes aan Mette verplichtte Vauche de jongens in één van de stallen een onderkomen te maken. Veel maakte het niet uit; het duurde niet lang of de twee begrepen wat er aan de hand was, al hadden ze verder het raden naar het motief van de boerin om het met Vauche aan te leggen.
Dat de rentmeester geneugten proefde die hem voordien onbekend waren had geen impact op zijn persoonlijkheid. Zelfs tijdens het in zijn bezit nemen van Mette's lichaam bleef hij een ijskoude zakelijkheid aan de dag leggen. Van de bewondering die hij voor haar rondingen voelde liet hij nooit wat blijken, net zoals hij nauwelijks enig teken van genot gaf tijdens de daad. Zijn hoogtepunten smoorde hij in een onsmakelijk knarsetanden terwijl hij zich er voor hoedde haar zwanger te maken. Gedisciplineerd zorgde hij ervoor telkens op en niet in haar te ejaculeren, want het laatste waar hij aan dacht was een kind op de wereld zetten. Voor Vauche was het leven een saai voortstrompelen waarin het er op aan kwam wanorde en zorgen tot een absoluut minimum te beperken door op alle vlakken van het bestaan een stroef regime te respecteren. Daarin was geen plaats voor een zwangere minnares en nog minder voor hetgeen zij zou kunnen baren.
Hoewel Mette niet de minste genegenheid voor de rentmeester voelde, waardeerde ze zijn voorzichtigheid, hoe zeer die ook was ingegeven door zijn bekrompen kijk op het leven. Aanvankelijk had ze getracht -en zeker gehoopt- enige gevoelens voor de man te ontwikkelen, maar daar had zijn koudbloedigheid al gauw een eind aan gemaakt; voor Vauche was ze weinig meer dan een aangenaam alternatief voor de hoer die hij nooit meer zou bezoeken. Ze probeerde hem ook een paar keer uit te nodigen om te blijven eten, al was het maar om zichzelf wijs te maken dat ze meer was een stuk vlees, maar ook daarmee was ze, na enkele pertinente weigeringen van Vauche, mee gestopt.
Zodoende schikte Mette Hageman zich in haar nieuwe rol, tamelijk op haar gemak omdat de mogelijkheid op een ongewenste zwangerschap uitermate beperkt was, en enkel bezorgd over de kans dat haar kinderen haar schandelijke geheim ooit zouden ontdekken.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Ik voel gewoon de vernedering die Mette moet ondergaan. En dan dat aanbieden van een maaltijd aan dat ijskonijn ..
    Wat verplaats je je hier al schrijvend goed in het gevoelsleven van je pesonages K.



    koyaanisqatsi: Als ik haar was, gaf ik hem beschimmelde spruiten, als meeneemgerecht...
  • doolhoofd
    Nieuwe personages...
    koyaanisqatsi: Zo wordt het boekje wat dikker... :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 3 stem(men), 75%
Goed: 1 stem(men), 25%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .