writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap - Boek 2 (28)

door koyaanisqatsi

Op de avond van de derde verjaardag van de kleine Gilles nam Véronique definitief het besluit een twee kind te willen. Als enige overgebleven, wettelijke verantwoordelijke voor het landgoed zag ze het als een plicht haar opvolging veilig te stellen. Het leven was fragiel, de dood ongenadig, en hoewel ze er niet aan mocht denken dat haar zoontje iets zou overkomen, moest ze de werkelijkheid onder ogen zien en op zijn minst voor een tweede nakomeling zorgen.
Het klonk zakelijk maar het was beslist niet de enige drijvende factor achter haar verlangen. Ze zag ook echt naar een tweede kind uit en wist zich ten volle gesteund door Emilienne, die niets lever deed dan haar 'vrouwtje' te pamperen, hetgeen alleen maar zou toenemen wanneer ze zwanger was.
De grote vraag was natuurlijk wie er aanmerking kwam voor het vaderschap. Véronique zag nog steeds niet in het andere geslacht en in de ogen van Emilienne, die zich slechts met enige moeite biseksueel kon noemen, was geen enkele man goed genoeg voor haar geliefde.
Toch konden beide vrouwen er niet om heen: zonder man zou er geen tweede kind komen. Ze bespraken de mogelijkheden, meestal tijdens de late uurtjes voor het slapengaan, maar kwamen er niet uit. Iemand van adel leek te riskant, omdat die nadien zijn macht zou kunnen aanwenden om zijn kind op te eisen, iemand van lagere komaf leek dan weer te min. Ook over uiterlijk en afkomst geraakten ze het niet eens. Natuurlijk zou er beroep gedaan worden op een aantrekkelijke man, maar of deze atletisch gebouwd of eerder van het erudiete type moest zijn, was een vraag waarop ze niet meteen een pasklaar antwoord vonden. Een buitenlander die toevallig in het land was kon een interessante mogelijkheid zijn, maar dat was ook een landgenoot die niet in de directe omgeving woonde. Moesten potentiële kandidaten eerst getest worden op hun persoonlijkheid of speelde dit geen rol? Hoe erfelijk waren de onhebbelijkheden of kwaliteiten van een man, en bestond de mogelijkheid er op voorhand achter te komen welke van zijn eigenschappen de bovenhand zouden halen in het door hem verwekte leven? De vragen stapelden zich op, de antwoorden bleven uit, tot Véronique uiteindelijk de knoop doorhakte en besloot het lot zijn werk te laten doen. Het was een beslissing waar Emilienne het niet meteen mee eens was maar aangezien ze zelf geen beter idee kon aandragen, hield ze de lippen op elkaar en begon ze te hopen dat het lot hen goedgezind zou zijn.


 

feedback van andere lezers

  • greta
    En nu op jacht naar goede genen. De bronstijd breekt aan. Het is tenslotte lente.

    koyaanisqatsi: Op jacht... Het zit nog steeds in de mens zijn genen. Een jager is hij... En een verzamelaar... Weinig veranderd in eeuwen van evolutie... xx
  • Wee
    Over het oog gezien, maar alsnog gelezen. :)
    x
    koyaanisqatsi: xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 4

Uitstekend: 1 stem(men), 33%
Goed: 2 stem(men), 67%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .