writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap - Boek 2 (33)

door koyaanisqatsi

'En?!'
De blik van Emilienne verraadde een brandende nieuwsgierigheid.
Véronique knikte alleen maar. Ze was nog steeds van streek, zowel door de houding van Viroinval, die er in geslaagd was een draai van waardigheid aan een bedenkelijke onderneming te geven, als door het ontdekken van haar zelfoverschatting. Haar koelbloedigheid was danig tegengevallen; in feite was er, na Viroinvals bijna onmenselijk kalme reactie, geen spaander van heel gebleven. Momenteel was het zelfs zo erg dat ze Emilienne vervloekte omwille van haar onvoorwaardelijke steun in haar verlangen naar een door een wildvreemde man verwekt kind.
Emilienne had echter niets in de gaten. Nu het ouderschap binnen handbereik kwam, kon ze haar geluk niet op. Ze droomde er al van als een echte surrogaatvader voor het kleintje op te treden en zich van alle taken te vergewissen die van een mannelijke ouder verwacht werden.
'Waar is hij nu?' vroeg ze, haar enthousiasme nauwelijks de baas.
'Op zijn kamer,' zuchtte Véronique. 'Hij maakt zich klaar voor het diner.'
Emilienne sloeg zich op de dijen.
'En vanavond komt hij bij je langs?'
'Zo ziet het er naar uit.'
'Laat ons hopen dat het van de eerste keer lukt, liefje,' zuchtte Emilienne terwijl ze Véronique's handen vastpakte.
'Die man is niet wie je denkt dat hij is,' zei Véronique kortaf.
'Wat bedoel je?'
'Hij lijkt wel vlees geworden altruïsme. Of hij is volslagen gek. Ik weet het niet…'
Emilienne haalde de schouders op, maakte een proestend geluid en zei: 'Wat maakt het uit? Hij is bereid je een kind te geven;'
Véronique trok haar handen van tussen Emilienne's omklemmende vingers en gromde: 'Wat maakt het uit? Ik wil geen kind van een gek!'
Haar uitval was ongeloofwaardig en niets anders dan een afreageren van haar verwarring. Ze dacht geen ogenblik dat Viroinval gek was, al ging ze ervan uit dat hij met zijn duizelingwekkend empathisch vermogen makkelijk voor een idioot kon versleten worden.
Emilienne's euforie had echter een fikse knauw gekregen en dwong haar tot een andere houding.
'Liefje,' slikte ze, 'als je er zo over denkt, laat het dan. We vinden wel iemand anders die…'
Maar Véronique wilde helemaal geen ander; integendeel, als er één man was van wie ze kind wilde, dan was het wel van deze vreemde priester, die zo anders was dan alle andere mannen die ze kende.

 

feedback van andere lezers

  • doolhoofd
    Love is in the air...
    koyaanisqatsi: Stel je voor!!
  • greta
    De vlam in de pan!
    koyaanisqatsi: En de gas is op...!
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 3 stem(men), 75%
Goed: 1 stem(men), 25%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .