writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap - Boek 2 (35)

door koyaanisqatsi

Het bedenkelijke gedrag van Véronique's zonen zadelde niet alleen henzelf maar ook het kasteel met een kwalijke reputatie op. Ouderen, die de tijd van Aurelie en Nazir nog hadden meegemaakt, spraken met weemoed over de keukenmeid en de mammeluk en roemden zelfs Daniel om zijn beheer. Alles was veranderd volgens hen, met de komst van die ijzige vrouw die altijd in het gezelschap van andere vrouwen verkeerde, ook al had haar broer na het vertrek van Daniel meer dan behoorlijk werk verricht en deed ook Vauche het als beheerder lang niet slecht. Dit alles woog echter niet op tegen de schandalige optredens van de twee broers, waarvan de oudste meer dronken dan nuchter over het landgoed zwalpte terwijl de jongste algauw van enkele ongewenste zwangerschappen werd verdacht.
Véronique's weerkerende reprimandes gingen in dovenmansoren. Gilles, tenminste wanneer hij bezopen was, deinsde er niet voor terug zijn moeder op haar ongehoorde seksuele geaardheid te wijzen, Charles hoefde niet eens in een roes te verkeren om haar een priesterhoer te noemen. De priester waarop hij duidde was trouwens enkele weken nadat hij ter wereld was gekomen in Besançon onder verdachte omstandigheden om het leven gekomen.
De enige persoon waar zowel Gilles als Charles voor op hun hoede waren, was Vauche. Hoewel de niet meer zo jonge rentmeester nooit naar het gebruik van geweld neigde, boezemde zijn dreigende blik hen angst in. Ze meden hem als de pest en wanneer een confrontatie onvermijdelijk was gedroegen ze zich als een gedweeë lammetjes.
Vauche haatte het zaakjes zoals ongewenste zwangerschappen te moeten regelen. Het betekende dat hij om geld moest gaan bedelen bij de Comtesse, wat in zijn ogen gelijkstond met tekortschieten in zijn functie. De brokken die Gilles in zijn dronken buien maakte regelde hij meestal zelf, behalve die ene keer toen de toekomstige Comte een gendarme een oplawaai had verkocht en achter de tralies was beland. Toen had er niets anders op gezeten dan met een behoorlijk bedrag over de brug te komen dat hij zich niet uit eigen zak kon veroorloven om de aanklacht nietig te laten verklaren.
Voor de ellende die haar zoons haar aandeden zocht Véronique veelal troost in de armen van jonge, geldverslindende prostitués die ze ronselde tijdens incognito georganiseerde uitstapjes naar de stad. Voor deze stiekeme ondernemingen deed ze steevast beroep op Guillaume, een koetsier die ze in het jaar des Heren 1840 had aangenomen en die vrij snel had bewezen niet alleen bekwaam maar ook uitermate discreet te zijn.
Op het ogenblik van haar verjaardag had de Comtesse echter een verhouding met Else Reebach, een Beierse courtisane die inwoonde bij een naburige Comte, een arrogante, letterlijk opgeblazen vent, die er prat op ging een echtgenote en zes minnaressen te onderhouden. Else Reebach was drieëntwintig, van een uitzonderlijke schoonheid, haatte mannen en vond bij de veel oudere Véronique een geborgenheid die ze, van zo lang haar herinneringen teruggingen, nooit eerder had ervaren. Maar ze had dan ook, ondanks haar nog erg jonge leeftijd, al een vreselijk turbulent leven achter de rug.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Behoorlijk moraalloos zootje daar.
    Leuk :)


    koyaanisqatsi: Zonder moraalloze zootjes, geen leuke verhaaltjes... :-)
  • Wee
    Je laat 't lekker broeien!
    x
    koyaanisqatsi: ;-) xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 3 stem(men), 75%
Goed: 1 stem(men), 25%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .