writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap - Boek 2 (40)

door koyaanisqatsi

Else zag Trude's zonen voor het eerst toen ze voor de kerst naar huis kwamen. Het waren arrogante jongelingen die vanaf het eerste ogenblik hun moeders minachting voor Else deelden. Ze wisselden nauwelijks een woord of blik met haar, ratelden in haar bijzijn onbeschroomd over de bevalligheid van de diensters in de Heidelbergse Bierstuben en pochten van 's ochtends tot 's avonds over hun studieresultaten, al kon geen beide enig resultaat hiervan voorleggen.
Op kerstavond vergezelden ze hun moeder naar de kerkdienst terwijl Otmar thuisbleef. Hij had al een hele week last van een verkoudheid en wilde niet het risico lopen dit door de winterkou te zien verergeren. Else had zich als naar gewoonte al vrij vroeg naar haar kamer begeven waar ze in bed genoot van de enige echte verbetering die haar verhuis had opgeleverd, namelijk de vrijheid om een boek te lezen. Trude en haar zonen waren nog maar net de deur uit toen Otmar zonder kloppen haar kamer binnenkwam. Hij droeg een wijnrode kamerjas en zijn bleke, harige onderbenen verraadden dat hij op zijn minst schaars gekleed was. Else schrok, voelde haar hart ineenkrimpen en begon te zweten.
'Jij moet ondertussen al lekkere memmetjes hebben,' grijnsde Otmar terwijl op de rand van het bed ging zitten. 'Heel wat frisser dan die hangende uiers van mijn vrouw. Waarom laat je me d'r eens niet een keertje aan lebberen?'
Else's ogen schoten vuur. Ze kreeg een krop in de keel en stamelde: 'Ik zeg het aan tante Trude, geloof me.'
Otmar perste zijn lippen opeen en knikte.
'Jammer, want dan zal ik haar moeten vertellen over het geld dat je hebt gestolen…'
Else begreep het niet meteen. Ze wist niet waar hij het over had en begon hem ervan te verdenken te raaskallen. Maar toen het tot haar doordrong wat zijn bedoeling was, ging er een rilling door haar heen en plaste ze een beetje in haar broek. Otmar had dit niet in de gaten, omdat ze bij zijn verschijning het deken tot boven haar middel had opgetrokken, maar dat vermeed niet dat ze het schaamrood op de wangen kreeg en dreigde flauw te vallen.
'Laat me gewoon een keertje aan die schattige knopjes van je zuigen terwijl je met me speelt, liefje, en nadien praten we er niet meer over…'
Het besef dat er niet te ontkomen viel aan deze verschrikking deed Else naar de dood verlangen. Ze wilde, zoals ze in een verhaal had gelezen, dat Magere Hein haar kamer zou binnenstappen om haar met één welgemikte haal van zijn zeis uit haar lijden te verlossen. Maar de dood verscheen niet; ze leek verslagen door de duivel, die in de vorm van een verachtelijke smeerlap op haar bed zat, en dus gaf ze maar toe, zwijgend en starend in het ijle.

 

feedback van andere lezers

  • doolhoofd
    Gaat te ver. Niet leuk om te lezen.
    koyaanisqatsi: De meeste dinegn zijn niet leuk om te lezen. Te beginnen met de krant.
  • greta
    Zoals je de intimiderende sfeer en de angst van Else neerzet, knap geschreven.
    koyaanisqatsi: x
  • Wee
    Heftig!
    x
    koyaanisqatsi: x
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 3 stem(men), 75%
Goed: 1 stem(men), 25%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .