writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Kabels (2)

door koyaanisqatsi

'U moet bij Christina Montecatini zijn,' zei de jongedame, nadat ze het document aandachtig had bestudeerd.
De man in rokkostuum was op de dertigste verdieping uitgestapt. Hij had Tallyrand Utter bij de schouders gepakt, hem formeel op beide wangen gekust en gezegd: 'Weymar Vangrieken, de grote baas hier. Als u problemen hebt, aarzelt u niet mij te contacteren. Ik ben altijd in het gebouw te vinden; vierentwintig uur op vierentwintig, zeven dagen op zeven, zon- en feestdagen uitgezonderd,' daarna was hij uitgestapt en had hij met een plechtstatige blik gewacht tot de liftdeuren weer dichtschoven.
'De stempel op uw document is inderdaad verkeerd. Het is te zeggen, het betreft de juiste stempel, maar hij staat niet waar hij moet staan. En daarom moet u zich tot Christina Montecatini wenden, begrijpt u?'
'Christina Montecatini? De filmster?' vroeg Tallyrand Utter, zowel verbaasd en vol hoop zijn meest favoriete filmdiva in levende lijve te ontmoeten.
'Nee, grapjes,' lachte de jongedame, 'wat zou die hier in hemelsnaam uitrichten? Mijn collega van de Dienst Stempelverplaatsing heeft toevallig dezelfde naam.'
Utter kon zijn ontgoocheling nauwelijks verbergen en trok het document, dat de jongedame hem terug aanbod, bruusk uit haar hand.
'En waar vind ik deze Christina Montecatini?' vroeg hij, door zijn neus blazend.
'Daarvoor moet u terug naar beneden en de tweede lift in de derde gang rechts van de tweede toren nemen. U kan er ook geraken met de derde lift in de eerste gang links, maar dan zou u de pijlen niet volgen en daarmee de procedure van de wegbewijzering geweld aan doen, wat we vanzelfsprekend niet kunnen tolereren. Het is te zeggen: de instantie, want mij zal het eerlijk gezegd worst wezen hoe u terecht komt waar u terecht moet komen.'
Utter volgde de oplichtende cijfers boven de liftdeur. Ze waren ondertussen de vijftigste verdieping gepasseerd en nog steeds lichtten de cijfers in stijgende lijn op.
'Wanneer keren we terug?' vroeg hij, zijn blik op de getallen houdend.
'Als we helemaal boven zijn,' antwoordde de jongedame. Ze had blijkbaar niets meer te doen want ze zat doelloos met haar handen door de rommel op tafel te wriemelen.
'De jarretellengordel staat u goed,' merkte Utter op om de stilte te doorbreken.
'Vindt u?' vroeg de jongedame, zonder haar ogen van de rommel af te wenden.
'Zeker en vast,' beaamde Utter.
'Ik heb een hekel aan jarretellengordels. Ik vind ze irritant. En bovendien nutteloos. Mijn nylons blijven vanzelf omhoog zitten. Al een geluk dat ze ons nog niet verplichten een onderbroekje te dragen. Dit godverdomde gekkenhuis ook.'
'We zijn er,' zei Utter. Het cijfer 80 boven de liftdeur lichtte op en bleef branden alsof het trots was dat er geen nummer 81 bestond.
De jongedame wierp een vluchtige blik op de cijfers en zei: 'Zo ziet het er naar uit.' Ze veerde recht en terwijl ze op de liftdeur toeliep, zei ze: 'U zal op de < > moeten duwen, anders zitten we hier morgen nog.'
'Wat bedoelt u?' Utter deed een stapje opzij en fronste de wenkbrauwen.
'Deze lift gaat vandaag niet meer naar beneden.'
'En waarom niet, als ik vragen mag?'
'Omdat er niet genoeg mensen terug naar beneden moeten vandaag,' antwoordde de jongedame terwijl ze de lift uitstapte. 'Dat is allemaal berekend. De kosten zijn te hoog om de lift terug omlaag te sturen voor een handvol mensen. Niets aan te doen. Maar maak u geen zorgen. Deze verdieping heeft tal van faciliteiten. U kan er douchen, tafeltennissen, teevee kijken, een potje kaarten -als u medekaarters vindt tenminste-, er staat een drankautomaat en er zijn broodjes te krijgen. En vannacht kan u bij mij slapen; tenminste als u daar geen bezwaar tegen hebt.'
'Heb ik een andere keus?' vroeg Utter.
'Niet bepaald,' zei de jongedame. 'Tenzij u in de gang wil slapen of iemand anders als gezelschap verkiest. Trouwens, ik ben Candy. Kortweg Candy.'
Utter trok een pruillip en schudde de door Candy uitgestoken hand.
'Aangenaam,' zuchtte hij, al nam hij daarmee een loopje met de waarheid. 'En ik ben Utter, Tallyrand Utter.'
'Dat weet ik toch,' zei de jongedame, 'of dacht u soms dat ik uw document niet fatsoenlijk heb gelezen?'

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Ohh heel apart verhaal.
    Bij termen als "Dienst Stempelverplaatsing" denk ik aan Kafka,
    Ik ga je volgen.
    x
    koyaanisqatsi: xxx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 3 stem(men), 75%
Goed: 1 stem(men), 25%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .