writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Kabels (8)

door koyaanisqatsi

Stingbee was een vaste klant van Cybersexgirl. Zelf had hij geen cam, waardoor ze het raden had naar zijn uiterlijk, maar uit zijn galante manier van converseren had ze alvast opgemaakt met een beschaafd man te maken te hebben. Hij was niet veeleisend maar wel ongeduldig, want hij hield er niet van dat ze talmde met het uittrekken van haar schaarse kleren. Niet omdat hij gierig was en het treuzelen hem geld kostte, maar omdat hij het opwindend vond dat ze in een vingerknip in haar blootje voor zijn neus stond. Daarna moest ze niet anders doen dan wat heupwiegen en zo nu en dan met haar borsten schudden. Meestal hield hij het na een minuut of vijf voor bekeken, waardoor hij per beurt niet veel opbracht maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door de hoge frequentie waarmee hij opdaagde. Per week meldde hij zich minstens zes keer aan en telkens ging hij met haar in privé chat.
Zijn woordgebruik was een verademing tussen al de flauwekul, gaande van voorspelbare, van de clichés barstende complimenten tot obscene en beledigende praat, die op sommige ogenblikken als een stortvloed over het beeldscherm stroomde. Soms was het niet meer om uit houden en ging Cybersexgirl voor enige tijd offline. Zonder gentlemen als Stingbee had ze er waarschijnlijk allang de brui aan gegeven. Per slot van rekening beschouwde ze haar onderneming maar als tijdelijk en was het enkel de exhibisioniste in haar die haar over de streep had getrokken om het wereldje van de betaalde cybersex te betreden.
Die avond vroeg hij iets anders. Hij wilde dat ze in haar blootje heen en weer door de kamer liep, haar voeten plaatsend als een mannequin op de catwalk. Het duurde behoorlijk langer voor hij afscheid nam en alvorens af te sluiten stuurde hij haar een grote surprise hetgeen haar een extraatje opbracht.
Aan de andere kant van de stad opende op dat ogenblik De Jazztent voor het eerst haar deuren. De belangstelling was matig. Blijkbaar had de aankondiging van een optreden van saxofonist George Clemenceau, begeleid door William Pill op piano, Frank Capra achter de drums en Tallyrand Utter met de trombone, deels haar doel gemist.

 

feedback van andere lezers

  • doolhoofd
    Woorden zijn ook nog altijd poppenkast. Ik heb me daar vroeger kapot aan geërgerd, aan die hele schijnvertoning van de mens. Nu, tja, heb ik beseft dat de wereld nu eenmaal zo in elkaar zit...
    koyaanisqatsi: Niks aan te doen, mijn vriend. It's part of the game, I'm afraid. Als het een troost is: ik heb me er bijna letterlijk aan kapot geërgerd in mijn jonge jaren. Tot ik bij de uitkomst kwam dat er maar één reden voor alles kan (kon) zijn: leren (in dienst van een gigantisch collectief bewustzijn, of iets dergelijks? geen idee). En dus probeer ik maar te midden van de chaos en idioterie wijzer te worden. ;-)
  • greta
    "Een galante manier van converseren" .. dat brengt een man nog een ergens.
    koyaanisqatsi: Werkelijk? Dat moet ik onthouden!
  • Wee
    Prachtige namen!
    x
    koyaanisqatsi: xxx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 3 stem(men), 75%
Goed: 1 stem(men), 25%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 10 bezoekers online, waarvan 0 leden: .