writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Kabels (32)

door koyaanisqatsi

'Wie mag ik aanmelden?' vroeg de meid, een uitermate fragiel ogend vrouwtje met een olijfkleurige huid.
'Tallyrand Utter, en ik ben gestuurd door Hildegard, van de Dienst Duplicaten,' antwoordde Utter, die niet verwacht had door een meid ontvangen te worden.
Het frêle dametje verdween de gang in, met een zodanig lichte pas dat haar voetstappen onhoorbaar waren. Utter hoorde zachtjes op een deur kloppen, waarna deze deur openging en hij de meid enkele onverstaanbare woorden met een warme basstem hoorde uitwisselen.
Ondertussen vroeg hij zich af waar hij met de smerige claxon moest blijven. Die was, na enkele minuten in zijn hand te hebben gezeten, niet langer slijmerig maar voelde net zoals zijn handpalm kleverig aan -als traag drogende lijm.
'Komt u maar binnen,' zei de meid, nog voor ze opnieuw bij de voordeur was.
Utter stapte voorzichtig de inkomhal in, stak de claxon uit en vroeg: 'Kan ik dit kleinood hier ergens achterlaten?'
Alsof ze de vraag had verwacht, nam de meid de claxon zonder de minste aarzeling aan.
'U kan uw handen wassen in het toilet, daar links in de hoek. En gaat u vervolgens maar naar de woonkamer; meneer Veldwebel verwacht u.'
Utter knikte. Blij van de claxon verlost te zijn, haastte hij zich naar het toilet om zijn handen te wassen. Toen hij even later, na op zijn beurt te hebben aangeklopt, de woonkamer betrad, kwam hij oog in oog te staan met een in een wijnrode kamerjas gestoken man, die languit gezakt in een armstoel naar een voetbalwedstrijd zat te kijken.
'Meneer Utter?'
'Dat ben ik, inderdaad,' beaamde Utter, 'en u bent meneer Veldwebel, naar ik veronderstel?'
'Hebt u goed geraden,' glimlachte de man. Zijn bleke voeten, waarop dikke, bijna zwarte aders lagen, zaten in slippers van dezelfde kleur als zijn kamerjas en rustten op een voetbankje waarvan de scharlakenrode bekleding tot op de draad versleten was.
Meneer Veldwebel pakte de afstandsbediening van zijn schoot en zette het volume van de televisie lager.
'Neemt u gerust plaats waar u wilt,' zei hij tegen Utter, terwijl hij de afstandsbediening op een bijzettafeltje naast zijn armstoel legde.
Utter koos een fauteuil die schuin tegenover de armstoel van meneer Veldwebel stond.
'Volgt u het voetbal zo'n beetje?'
'Niet echt,' antwoordde Utter, 'eerlijk gezegd, helemaal niet…'
Meneer Veldwebel krabde zich op zijn gladde, grotendeels kale hoofd, zuchtte en zei: 'Ik kan het u niet kwalijk nemen. Het is één grote zwendel. Maar ik kan het niet laten. Ik ben er mee opgegroeid, heb voetbal gespeeld, ben trainer geweest, nadien manager en zelfs heel even voorzitter van een lokale amateurclub. Wilt u iets drinken?'
Utter had niet gemerkt dat de meid de woonkamer was binnengekomen en met gekruiste handen naast de fauteuil had postgevat.
'Fruitsap is goed,' zei hij.
'Niets sterkers? Een whiskietje?'
'Nee, bedankt.'
'Libby, je hebt meneer gehoord: een fruitsapje, en breng mij nog maar een whisky, zonder ijs.'
De meid maakte een lichte kniebuiging en vertrok. Meneer Veldwebel verzette zich en begon ongegeneerd fel aan zijn onderkin te krabben. Utters oog viel op enkele portretten van Hildegard, de beambte van de Dienst Duplicaten, die in de woonkamer verspreid stonden. Op één ervan poseerde ze in een prachtig, vuurrood avondkleed, op een ander was ze glimlachend aan het werk achter een bureau en op een derde droeg ze een nauwe bikini. Plots klonk er gegil en gestommel boven zijn hoofd, gevolgd door aanhoudend gebonk. Verrast en verbaasd keek hij meneer Veldwebel aan, die zonder te stoppen met krabben, zei: 'Mijn vrouw, mijn dochter en de baron. Ik veronderstel dat ze bijna klaar zijn en zo meteen wel even gedag komen zeggen.'
Utter trok zijn wenkbrauwen even op, ging op zijn beurt verzitten en vroeg: 'Kunnen we het ondertussen misschien al over mijn probleem hebben?'
'Maar natuurlijk,' antwoordde meneer Veldwebel, waarop hij eindelijk ophield met aan zijn kin te krabben.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    "Voetbal is zwendel" Eindelijk duidelijkheid.
    koyaanisqatsi: Alles is zwendel... :-p
  • doolhoofd
    Best goed.
    Ik zou zelfs zeggen, heel goed.
    Ik zou zelfs durven zeggen, bijna
    koyaanisqatsi: ..grappig?
  • andremoortgat
    Feldwebel, fruitsappig
    een whiskie drinkend
    Wordt wat !
    koyaanisqatsi: Hik... ;-)
  • Wee
    Great!
    Ik zie mij nu van alles voor me! :)
    x
    koyaanisqatsi: van alles??? dat dekt vele lagen... x
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .