writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Kabels (34)

door koyaanisqatsi

Tallyrand Utter gaf het op. Bijna een half uur had hij geduldig zitten luisteren naar de vrij bedenkelijke verbale uitwisselingen tussen de Veldwebels maar nu was de maat vol. Hij onderbrak meneer Veldwebel, die telkens opnieuw Hildegard van de Dienst Duplicaten aanhaalde, en vroeg hem hoe het nu verder moest met hem.
'Hoe het nu verder moet met u?' reageerde meneer Veldwebel geprikkeld, alsof Utter hem al geruime tijd op de zenuwen werkte, 'tja, meneer, dat kan ik ook niet zeggen. Ik heb u de voorhanden zijnde oplossingen aangereikt, maar u beweert niet in staat te verkeren ze in de praktijk om te zetten. Wat kan u nog meer van mij verwachten?'
'Ja, meneer Utter,' viel mevrouw Veldwebel haar man bij, 'wat verwacht u nog meer van mijn echtgenoot?'
Utter was stomverbaasd door deze abrupte omslag van zijn gastheren en bleef sprakeloos zitten. Hij keek heel even naar Charlotte, omdat hij vreesde dat zij als laatste haar duit in het zakje wilde doen, maar de jongedame glimlachte hem alleen maar onnozel toe, alsof ze het allemaal vanzelfsprekend vond.
'In dat geval,' vond Utter uiteindelijk zijn spraak terug, 'heb ik hier niets meer te zoeken en kan ik maar beter opstappen.'
'Dat denk ik ook,' gromde meneer Veldwebel, terwijl zijn blik instemming zocht bij zijn vrouw.
Charlotte liep naar de deur, klaar om Utter uitgeleide te doen. Het enthousiasme waarmee ze van haar stoel was gesprongen duidde erop dat ze hier al geruime tijd naar uit zag. Utter beperkte zich tot een droge hoofdknik die door zowel meneer als mevrouw Veldwebel werd beantwoord met een onverschillig schouderophalen, en verliet de woonkamer.
'Ik loop wel even met u mee, tot aan de voordeur,' zei Charlotte met een knipoog waar Utter, gezien het wispelturige gedrag van de Veldwebels, niets meer achter wilde zoeken. Bij de voordeur aangekomen pakte Charlotte hem bij de arm en zei: 'U moet beslist nog een keertje terugkomen.'
Utter keek haar ongelovig aan maar liet zich toch verleiden door te vragen waarom.
'Waarom niet?' giechelde Charlotte, 'wij zijn toch best gezellige luitjes.'
Utter schudde onbegrijpend het hoofd, trok de voordeur open en vertrok. Even verder stond de koboldachtige figuur hem met een lantaarn in de hand op te wachten.

 

feedback van andere lezers

  • andremoortgat
    Feldwebels en Charlotte's : gezellige luitjes
    koyaanisqatsi: Wat wil je met zo'n (familie)naam... :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 5

Uitstekend: 2 stem(men), 67%
Goed: 1 stem(men), 33%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 12 bezoekers online, waarvan 0 leden: .