writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Kabels (41)

door koyaanisqatsi

Gutierrez of geen Gutierrez, Prosperita of geen Prosperita, voor Tallyrand Utter veranderde er voorlopig weinig. Hij kreeg bezoek van Irma Boban, de collega van Inspecteur Treurdis, een jonge vrouw die even aantrekkelijk als meedogenloos was. Verstoken van de apathie die in de loop der jaren Treurdis' ziel was binnen gesijpeld, beschouwde ze iedere illegaal als een lastpak dat niet snel genoeg per exprespost naar zijn land van herkomst gestuurd moest worden. Ook Utter kende geen genade in haar ogen.
'Heel gewiekst van je,' grijnsde ze nijdig nadat ze zijn door Treurdis opgetekende verklaring in zijn gezelschap had doorgenomen, 'als geboorteland een land opgeven dat opgehouden heeft te bestaan.'
'Zo'n dingen gebeuren,' zei Utter, 'naties komen en gaan. De natiestaat zoals wij hem kennen is trouwens een erg jong gegeven in de geschiedenis van de mensheid. Tot pakweg driehonderd jaar geleden was er niet eens sprake van.'
'Jij mag vertellen wat je wilt, meneer de professor in de geschiedenis, maar wat mij betreft bewijst je verklaring alleen maar dat je nog gewiekster ben dan de meeste van jouw soort. Die komen vooral aandraven met burgeroorlogen of politieke vervolgingen in hun land, waar ze nauwelijks wat mee opschieten. Want als we iedereen met open armen moesten ontvangen die in een land woont waar het hommeles is, kunnen we beter de deuren wagenwijd openzetten.'
Utter begon zich af te vragen waarom zo'n schoonheid zich wentelde in een harteloos bestaan. Hij kon zich niet inbeelden dat ze na haar diensturen een knop in haar hoofd omdraaide en enige zachtheid begon te vertonen. Hoe langer hij in haar gezelschap verkeerde hoe meer haar aantrekkelijke uiterlijk begon te verstenen tot de doodsheid van een standbeeld. Hij dacht bijna met weemoed terug aan Treurdis, die zijn onverschilligheid weliswaar niet had kunnen verbergen, maar die tenminste geen blinde haat tegenover illegalen koesterde.
'Wat ben je nu van plan?' snauwde Boban nadat ze, voor de schijn, Utters dossier nogmaals had overlopen.
'Een advocaat nemen, wat kan ik anders?'
Boban begon sarcastisch te grinniken, schudde het hoofd en zei, zonder haar ogen van het dossier te halen: 'Wat zijn jullie toch een stelletje voorspelbare nietsnutten. Natuurlijk ga je een advocaat nemen…'
Utter zweeg en keek uit het raam. Macy stapte net voorbij, precies zoals op de dag dat Cybersexgirl hem haar eerste bezoek had gebracht. Ze had ondertussen het bericht gekregen dat ze binnen de tien dagen gedeporteerd zou worden en had hem toevertrouwd dat ze van plan was uit het asielcentrum te ontsnappen. Hoe ze dat voor mekaar moest krijgen, was een vraag waar ze nog geen antwoord op wist.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Schrijnende situatie hier.

    koyaanisqatsi: Hoe anders een roman te vullen? :-p x
  • andremoortgat
    Treurdis wacht zeker op Lacht Es
    koyaanisqatsi: Zeker niet op de trein... :-)
  • Wee
    't Is net echt :(
    x
    koyaanisqatsi: gelukkig niet xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 3 stem(men), 75%
Goed: 1 stem(men), 25%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .