writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TASAWWUF 2

door koyaanisqatsi

Onderweg naar de stad vertelde de vishandelaar zijn verhaal aan de jongeman.
Als zoon uit een vissersfamilie was hij voorbestemd om in de voetsporen van zijn voorvaderen te treden en dus werd al op jonge leeftijd visser, ook al had hij een hekel aan de zee. Haar wispelturigheid, onbetrouwbare golven, zilte geur, de plakkerigheid van haar water en de verraderlijke winden die over haar oppervlak zwierven, waren elementen die hem met een rusteloosheid opzadelde die hem tot in zijn slaap achtervolgde. Nachtmerries waarin hij samen met anderen door de zee werd verzwolgen of door zeemonsters naar haar duistere diepten werd gesleurd waren steeds weerkerende kwelduivels die zijn afkeer deden evolueren tot een verlammende angst. Zijn vader, broers en collega's moesten met lede ogen aanzien hoe hij als visser steeds slechter functioneerde tot er uiteindelijk geen andere mogelijkheid restte dan de nutteloze loop-in-de-weg aan land te laten.
Geplaagd door schaamte en schuldgevoelens probeerde de afgedankte visser zich nuttig te maken door het sorteren van de vangsten die de boten binnenbrachten, een taak die algemeen beschouwd werd als vrouwenwerk en hem het voorwerp van spot maakte. Vereenzaamd vond hij slechts troost bij een meelevende vissersvrouw die hem de kunst van het fileren en onderhandelen over een verkoopprijs leerde. Het was een nog vrij jonge weduwe die haar man op zee verloren had en daardoor alleen al begrip koesterde voor zijn afkeer van de immense watermassa.
Toen hij na enkele jaren zowel het fileren als het onderhandelen goed onder de knie had, besloot hij om zijn werkterrein te verleggen en zelf vishandelaar te worden. Hij leende een bescheiden bedrag van de vrouw, schafte zich een gammele bestelwagen aan, kocht zelf vis op en bracht deze naar de stad waar hij de markten aandeed en vishandels en restaurant afging om zijn waar te slijten. Omdat hij zijn vis rechtstreeks aan de man bracht kocht hij deze aan een prijs die voordeliger was voor de vissers dan de bedragen die tussenhandelaren boden. Daardoor was er algauw geen sprake meer van enige spot aan zijn adres en werd hij gerespecteerd, en door sommige zelfs stiekem bewonderd omdat hij de moed had gehad met de cyclus van de voorbestemming te breken.
Ondertussen was hij gehuwd met de weduwe, met hij drie zoontjes had waarvan hij hoopte dat ze het verder zouden schoppen dan de visindustrie. Hij stuurde hen met strenge hand naar school en hield er toezicht op dat ze zich niet met kinderstreken inlieten voor het huiswerk was gemaakt en de lessen gekend. Het was niet altijd eenvoudig om drie kinderen op de voet te volgen terwijl een zaak draaiende moest gehouden worden, maar zijn vrouw was een ware steun en toeverlaat en in de mate van het mogelijke zelfs nog meer dan hij vastberaden om hun zoons uitzicht op een betere toekomst te verschaffen.
'Geloof me,' eindigde hij zijn verhaal, 'ik kijk beslist niet neer op de vissers of hun vrouwen, maar hun leven stelt maar weinig voor. De mannen gaan iedere dag opnieuw het gevecht aan met de zee terwijl de vrouwen in angst leven om hun echtgenoten te verliezen. En wat krijgen ze in de plaats voor hun harde labeur? Net genoeg om van te overleven. Nee, voor mijn kinderen is iets beters weggelegd. Als God het wil tenminste, als God het wil.'

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Inch'Allah.

    x
    koyaanisqatsi: alhamdulillah
  • doolhoofd
    Ander vissersverhaaltje:

    A tourist looks on a most idyllic picture: a fisherman dozing in the sun in his rowing boat that he has pulled out of the waves which come rolling up the sandy beach. The tourist's camera clicks and the fisherman wakes. The tourist asks: “The weather is great and there's plenty of fish, so why are you lying around instead of going out and catching more?”
    The fisherman replies: “Because I caught enough this morning.”
    “But just imagine,” the tourist says, “you could go out there three or four times a day and bring home three or four times as much fish! And then you know what could happen?” The fisherman shakes his head. “After a year you could buy yourself a motorboat,” says the tourist. “After two years you could buy a second one, and after three years you could have a cutter or two. And just think! One day you might be able to build a freezing plant or a smoke house. You might eventually even get your own helicopter for tracing shoals of fish and guiding your fleet of cutters, or you could buy your own trucks to ship your fish to the capital, and then . . .”
    “And then?” asks the fisherman.
    “And then”, the tourist continues triumphantly, “you'd could spend time sitting at the beachside, dozing in the sun and looking at the beautiful ocean!”
    koyaanisqatsi: Ja, ik kende het. Schitterend lesje trouwens. Bedankt om me nog eens aan dit verhaal te herinneren.
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 4

Uitstekend: 2 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 2 stem(men)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .