writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TASAWWUF 5

door koyaanisqatsi

Naarmate de avond vorderde stierf de bedrijvigheid in het busstation weg. Er vertrokken steeds minder bussen en er kwam er nog maar sporadisch eentje aan. De schreeuwerige stemmen van de begeleiders waren verstomd en de venters lieten het wegens gebrek aan potentiële klanten één voor één afweten.
Enige tijd na de oude man was er nog een droef kijkende vrouw opgestapt die vooraan in de bus had plaatsgenomen, maar daar was het bij gebleven. De persoon die opgerold onder zijn deken lag bewoog zo nu en dan maar was nog steeds in een diepe slaap verzonken.
Als de jongeman zijn gezicht tegen het raam drukte kon hij in de verte nog net de klok aan de zijmuur van het stationsgebouwtje ontwaren. Het was iets te ver om het scherp te kunnen zien, maar hij dacht dat beide wijzers bijna op de twaalf stonden toen de chauffeur rechtstond en uitstapte. Toen hij even later terug kwam, droeg hij een versleten witte vest en had hij een zwarte chauffeurspet op zijn hoofd gedrukt. Hij keek even de bus is, ging zitten en startte de motor.
De bus begon meteen te trillen, de jongeman ging verzitten, de oude man voor hem verroerde geen vin. Langzaam kwam de bus in beweging. Ze maakte een trage zwenking naar rechts om het busstation te verlaten.
'Wacht! Wacht! Ik moet nog mee!'
De bus kwam met een schok opnieuw tot stilstand. De deur was nog open, een gestalte in een lange jas met een capuchon stapte hijgend in.
'Net op tijd, zusje!' zei de chaufeur, op een vermanend maar evenzeer goedbedoeld toontje.
'Zeg dat wel,' zei het meisje. Ze liet een reistas van haar schouder glijden, trok de capuchon van haar hoofd en begaf zich naar het achterste gedeelte van de bus.
'Salaam aleikum,' groette ze.
'Wa aleikum salaam,' antwoordden de oude en de jonge man in koor.
Het meisje smeet haar reistas op de zitbank naast die van de jongeman en liet zich met een zucht neerploffen.
De jongeman had zijn aandacht verlegd naar de manoeuvres van de bus, die zich voorzichtig een weg baande naar de uitrit van het busstation. Hij had maar even een glimp van het meisje moeten opvangen om vast te stellen dat ze mooi was. Ze had een licht gebruinde huid, glanzende, halflange, gitzwarte haren en als kooltjes gloeiende, donkere, amandelvormige ogen.
De bus reed de straat op, de chauffeur gaf gas. Een donkere wolk hoestte zich uit de uitlaat en liet een spoor van vervuilde lucht achter. In de verte, met de maan op de achtergrond, kwam een bergketen in zicht. Ondanks het late uur was het nog druk in de stad; de warmte benam de meeste inwoners de lust om vroeg onder de lakens te kruipen.
De chauffeur hief een dichterlijk lied aan:
Waarheen de reis ook leidt
Er is een pad, er is een pad
Kijk de reiziger en zijn metgezellen
Samen één, onder Allah's oog
Sporen trekkend over de wereld
In zand en kiezels
Door weilanden en woestijnen
Over bergen en zeeën
Met slechts één bestemming
De reis

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Prachtig!
    koyaanisqatsi: ;-)
  • doolhoofd
    http://img580.imageshack.us/img580/50/waul.png
    koyaanisqatsi: thnks again
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 4

Uitstekend: 2 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 2 stem(men)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .