writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TASAWWUF 10

door koyaanisqatsi

Tegen de late namiddag had de bus de bergketen achter zich gelaten. Onderweg waren nog enkele reizigers opgestapt: een goedlachse man die al meteen goocheltruukjes uit zijn mouw schudde om de kinderen te amuseren, twee samen reizende vrouwen met donkere gezichten, gekleed in eenvoudige abaya's, en een al wat oudere dichter die aan iedere medereiziger een handgeschreven exemplaar van zijn laatst geschreven dichtbundeltje overhandigde.
Zowel Negar als Nessim hadden zich meteen in de poŽzie gestort en lazen mekaar om de beurt een gedicht voor. De dichter zelf was na enige tijd in gesprek geraakt met de oude man, die op zijn beurt enkele gedichten voordroeg; sommige van Rumi, andere van eigen hand.
Plots hield de bus halt. De chauffeur begon tegen zichzelf te wauwelen en stapte haastig uit, wat bij de meeste reigers het vermoeden deed rijzen dat er wat met de bus aan de hand was. Maar toen stond hij plotsklaps weer in de bus, met zijn pet naar achteren geschoven en zei: 'Dit moeten jullie komen zien. Ik begrijp er niets van.'
Negar en Nessim keken elkaar verbaasd aan, met enige aarzeling begaf iedereen zich naar de uitgang.
'Kijk!' zei de chauffeur, die alweer uit de bus was gesprongen en naar het westen wees, 'dat paleis, dat was er voorheen niet!'
'Wat bedoel je, broer?' vroeg de vader van de kinderen.
'Ik ben al vaak langs hier gekomen, maar van dat paleis was nooit eerder sprake.'
'Misschien vergis je je gewoon, of heb je er de vorige keren niet op gelet.'
'Kan je naast zo'n gebouw kijken?' zei de chauffeur terwijl hij opnieuw naar het paleis wees. Er viel inderdaad maar moeilijk naast te kijken; niet omdat het pracht en praal uitstraalde, want het was eerder eenvoudig van architectuur, maar omdat het wit was als sneeuw. Het leed geen twijfel dat het onmogelijk met het blote oog viel te bekijken wanneer er een volle zon op scheen. Zelfs nu, nu de zon al tamelijk laag stond, weerkaatste het een haast oogverblind licht.
'Het is prachtig,' zei Negar, die straalde van bewondering.
'Het is het Paleis van de Verrijking,' zei de oude man, waarop iedereen hem vragend aankeek.
'Hoe weet je dat, vader?' vroeg de vader van de kinderen, 'ben je er al geweest?'
'Oh, ja,' antwoordde de oude man, 'meerdere keren zelfs.'
'Moeten we er dan niet een keertje naar toe?' vroeg de goedlachse man.
'Dat moeten jullie weten,' kwam de chauffeur tussenbeide, 'maar ik kan niet wachten. Ik moet verder. Diegenen van jullie die een kijkje willen gaan nemen, zijn natuurlijk vrij om te gaan, maar dan zullen jullie nadien op de volgende bus moeten wachten, of een andere manier vinden om jullie reis verder te zetten.'
Negar keek Nessim uitnodigend aan. Haar enthousiasme straalde als goud in haar gezicht.
'Zullen we?'
Nessim glimlachte, knikte en antwoordde: 'Kom, we pakken onze spullen.'

 

feedback van andere lezers

  • doolhoofd
    http://www.blogcdn.com/blog.games.com/media/2011/09/adventure-world-cheats-tips-guide.jpg
    koyaanisqatsi: ;-)
  • greta
    De sfeer wordt spiritueel door de intrede van het stralende paleis.
    We gaan levenswijsheden vinden daar binnen, hoop ik.

    koyaanisqatsi: Mmmm...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 4

Uitstekend: 2 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 2 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .