writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TASAWWUF 13

door koyaanisqatsi

'Waar gaat u heen, Meester?' vroeg Negar, toen ze Meester Mahmoed hadden ingehaald.
'Oh, haha,' lachte de Meester droog, 'als ik dat wist, was ik niet op dezelfde bus als jullie gestapt.'
'Maar, u lijkt gehaast?'
'Werkelijk?'
'Ja.'
'Mja, het is waar dat ik, wanneer ik me te voet begeef, er nogal stevig de pas in zet. Maar daar hoef je verder niets achter te zoeken, meisje.'
'Meester, waar is het paleis gebleven?' wilde Nessim weten.
'Hebben we dat niet achter ons gelaten?'
'Maar, het was zo opeens verdwenen…'
'Misschien had je genoeg gezien. Maar spaar jullie adem, kinderen, want we hebben nog een lange tocht voor de boeg.'
'Het zal weldra donker zijn,' merkte Negar op.
'Dat klopt. Maar de maan en de sterren zullen het mogelijk maken onze weg te vervolgen, tot aan onze volgende halte.'
'En waar mag die dan zijn?'
'Mmm, dat weet ik niet. Maar als we hem bereiken, zullen we het weten.'
Negar en Nessim keken mekaar kortstondig aan. De Meester liep tussen hen in en ze wilden geen van beide de indruk wekken aan zijn woorden te twijfelen.
'Moet u een dadel, Meester?' vroeg Negar terwijl ze haar zakje met dadels bovenhaalde.
'Graag.'
'Kijk, daar!' riep Nessim. Hij wees naar een oryx die op het punt stond achter een hoge zandheuvel in noordoostelijke richting te verdwijnen.
'Ah. Hij gaat ons de weg tonen,' zei Meester Mahmoed.
'Maar, die gaat de woestijn in,' liet Negar zich ongerustheid ontvallen.
'Mogelijk, maar ik ken hem, je hoeft je geen zorgen te maken.'
Negar fronste de wenkbrauwen, hield halt en liet haar reistas van haar schouder glijden. Het begon kil te worden en ze wilde haar mantel met de capuchon aantrekken.
'Krijgt u het niet koud, Meester?' vroeg ze, terwijl ze in haar tas begon te rommelen.
'Mijn kleren volstaan, en moest het te koud worden dan zet ik me neer en maak een vuur.'
'Kan u dan vuur maken?' vroeg Negar verrast.
'Ja, haha, wat hout en lucifers volstaan.' Nessim moest lachen om Negar, wat hem een knorrige blik opleverde, en Meester Mahmoed vervolgde, iets ernstiger: 'Negar het grootste gevaar voor een leerling schuilt er in dat hij de leraar bewondert, in plaats van te leven volgens de principes die hij verkondigt.'
De zachte terechtwijzing deed Negar opnieuw glimlachen. Ze had haar mantel gevonden, trok de ritsluiting van haar reistas weer dicht, stond opnieuw recht en zei: 'Zullen we verder gaan?'

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Een reis vol wijsheden. Het Paleis was een illusie. Zo is dat wel vaker in het leven.
    Mooi K.
    koyaanisqatsi: Het Paleis IS niet helemaal een illusie... ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 4

Uitstekend: 2 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 2 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .