writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDER SATRAPEN (3)

door koyaanisqatsi

HOOFDSTUK 3 (Waarin Bugsy een hapje gaat eten -maar niet voorgeschoteld krijgt wat hij had verwacht)

De kolos had niet gelogen: langs buiten zag eethuis 'In Terracotta' er eerder uit als een oord waar zaken gebeurden die het daglicht schuwden. De ramen waren opvallend klein en het vensterglas was slordig zwart geschilderd. De rode luifel rustte op een roestig geraamte en leek niet echt betrouwbaar en ook de deur, van houten planken die al net zo slordig als het vensterglas maar dan in het groen geschilderd waren, wekte een allesbehalve uitnodigende indruk. Maar eens binnen was de eettent een oord van gezelligheid. Kleine, netjes gedekte tafels, geschikt voor niet meer dan twee personen, stonden langs weerzijden van een tamelijk smalle gelagzaal, met in het midden een gangpad dat net voldoende ruimte liet om het bedienend personeel efficiënt te laten manoeuvreren. Achterin de zaak was een kleine toog van waarachter een kleine man met kort gitzwart haar en een al even gitzwarte hangsnor de boel in het oog hield. Nu, veel viel er op het ogenblik dat Bugsy de zaak betrad niet in het oog te houden aangezien er maar twee tafeltjes bezet waren -het ene door een jong stel dat duidelijk verliefd was, het andere door een oudere man die nogal samenzweerderig zat te fluisteren tegen een jong meisje.
De man met de hangsnor kwam vanachter de toog om Bugsy te verwelkomen.
'Een goeie avond, meneer,' zei hij, een parelwit gebit bloot lachend. 'U bent alleen?'
'Klopt,' antwoordde Bugsy.
'Hoe zielig…' zuchtte de man, 'alleen is toch maar alleen… Zal ik u van gezelschap voorzien? Wij hebben alle soorten mensen ter beschikking die gerust een hapje met u willen mee eten.'
'Dat hoeft niet,' antwoordde Bugsy, 'ik ben gewend in mijn eentje te eten.'
De man haalde ontgoocheld de schouders op en zuchtte: 'Zoals u verkiest. Kies gerust uw tafel, we hebben geen reserveringen vanavond, en dus zijn al diegene die nog niet bezet zijn euh… Vrij.'
Omdat hij absoluut wilde vermijden verdacht te worden van luistervinken besloot Bugsy om zo ver mogelijk van de oudere man en het jonge meisje te gaan zitten. De man met de hangsnor volgde hem op de hielen, zodat hij als een galante gastheer de stoel onder zijn bezoeker kon schuiven.
'Het siert u, meneer,' fluisterde hij Bugsy in terwijl hij de spijskaart aanreikte, 'dat u zo ver mogelijk van die oudere heer en zijn piepjonge liefje gaat zitten. 'De meeste klanten zouden zo dicht mogelijk in hun buurt plaatsnemen; om hen af te luisteren welteverstaan…'
Bugsy antwoordde, op een toon die duidelijk bedoeld was om het compliment te minimaliseren: 'Ik ben hier slechts om wat te eten…'
De man met de hangsnor begon gegeneerd te grijnzen en deed een stapje achteruit om Bugsy de kans te geven het menu te raadplegen.
'Is dit een grap?' vroeg Bugsy terwijl hij de spijskaart op de tafel smeet.
De man met de hangsnor boog zich lichtjes voorover en antwoordde: 'Wat?'
'Deze spijskaart?'
'Ik vrees niet te begrijpen wat u bedoelt.'
Bugsy sloeg de spijskaart open en legde zijn rechter wijsvinger op de rechter bladzijde.
'Allerhande soorten insecten, klaargemaakt op diverse wijzen: gebakken, gefrituurd, gedroogd, gemarineerd, gepekeld…'
De man met de hangsnor voelde zich duidelijk beledigd maar repliceerde zo vriendelijk mogelijk: 'Ik kan u verzekeren, meneer, dat al onze schotels uit proteïnerijke, gezonde recepten bestaan. Natuurlijk, ieder heeft zijn eigen smaken en voorkeuren, maar deze zaak heeft een vlekkeloze reputatie als het op de kwaliteit van het geserveerde voedsel aankomt. Wij kunnen rekenen op een omvangrijk vast cliënteel en ook bij hen die slechts sporadisch of eenmalig van onze bereidingen geproefd hebben, hebben wij bij het buitengaan nog nooit enig teken van ontevredenheid vastgesteld.'
Bugsy legde zijn hoofd in zijn handen en slaakte een diepe zucht. Hij had geen zin zich naar een ander etablissement te begeven want hij was moe en bovendien was het niet denkbeeldig dat hij opnieuw een aanbod aantreffen dat niet aan zijn verwachtingen voldeed.
'Wat zou u me dan aanraden?' vroeg hij, weinig enthousiast.
Er verscheen een gelukzalige glimlach op de lippen van de man met de hangsnor die, terwijl hij een cirkeltje vormde door zijn rechter duim en wijsvinger tegen mekaar aan te buigen, antwoordde: 'De gebakken sprinkhanen, zonder twijfel. Overgoten met enkele druppeltjes citroen zijn ze een ware streling voor de tong: de delicatesse van het huis bij uitstek.'
'Gebakken sprinkhanen dan maar,' bromde Bugsy, waarna hij de spijskaart dichtklapte en weer aan de man overhandigde.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    het eten van insecten zal voor onze kleinkinderen misschien niet zo ver af zijn dan wij denken .. want door de overstroom aan mensen zal het slachten van dieren en het kweken van groenten niet meer zo evident zijn, zeker als die mensen ook moeten consumeren om de groei in de economie te bestendigen
    koyaanisqatsi: Heb ooit in Noord-Thailand gefrituurde insecten gegeten (nu ja, geproefd) Leken wel ongepelde garnalen... Gebakken mieren zijn in Brazilië een delicatesse, dus... Bedankt.
  • doolhoofd
    http://www.youtube.com/watch?v=CLiBx8Mo1AI
    koyaanisqatsi: ;-)
  • greta
    Ik word terstond vegetariër!

    brrrrrrrrrrr
    koyaanisqatsi: Beetje breeddenkendheid, mevrouw...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .