writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDER SATRAPEN (15)

door koyaanisqatsi

Hoofdstuk 15 (Waarin Bugsy ontbijt)

'Een goeiemorgen, meneer,' zei de man, terwijl hij een glas afdroogde. Hij had dun, in een middenscheiding gekamd haar, een dikke snor die met u-vormige krullen verbonden was met al even dikke bakkebaarden, droeg een lange, leren kelnersschort en had een ernstige gelaatsuitdrukking die een schrijnend gebrek aan gevoel voor humor etaleerde.
'Morgen,' mompelde Bugsy met een mengeling van opluchting en ontgoocheling.
'Wat dacht u van gebakken eitjes, koffie en een glaasje sinaasappelsap?' stelde de man voor.
'Prima,' antwoordde Bugsy zonder al te veel enthousiasme.
De man zette het glas neer en begaf zich naar de keuken. Bugsy ging op een barkruk zitten en keek in het rond om slechts te kunnen vaststellen dat hij de enige aanwezige in de club was.
Waar is ze? vroeg hij zich af. Hij dacht opnieuw de geur van de vrouw op te snuiven maar ging er van uit dat het slechts verbeelding was.
Plots zag hij aan de muur recht tegenover hem enkele vergeelde portretten hangen van mannen die sterk op de satrapen leken.
Hun voorvaders, veronderstelde hij.
'Zo!' De man kwam alweer uit de keuken en zette een bord met gebakken eieren voor Bugsy neer. 'De koffie en het fruitsap komen er zo aan,' zei hij, terwijl hij onder de toog ging om een mes en vork te pakken. 'Eet smakelijk.'
Bugsy verwachtte dat de man zich terug naar de keuken zou begeven maar tot zijn verbazing hervatte hij zijn afdroogwerk.
'Niet meer of zo meteen verschijnt ze toch ten tonele,' zei Bugsy tegen zichzelf en daarmee dacht hij ook een verklaring gevonden te hebben voor de snelheid waarmee zowel de vrouw als de man de bediening verzorgden. Om beurten zat één van hen in de keuken, met alles in de aanslag, om klanten zo snel mogelijk op hun wenken te bedienen. Hij vergiste zich echter, want niet de vrouw maar een gemaskerd meisje in een doorzichtig rood zomerkleedje kwam uit de keuken tevoorschijn met in de ene hand een beker koffie en in de andere een glas sinaasappelsap.
'Voor meneer, daar,' beval de man tamelijk overbodig.
Zonder een woord te zeggen zette het meisje de beker en het glas voor Bugsy, die zijn best deed om zijn blik van haar doorzichtige kleedje af te houden, neer.
'Alsjeblief, meneer,' zei ze met een melancholische stem, waarna ze zich weer naar de keuken begaf.
'Regels van het huis,' zei de man.
'Wat?' vroeg Bugsy.
'Het masker,' antwoordde de man. 'Ik zag u de wenkbrauwen fronsen toen u het meisje zag verschijnen en ging ervan uit dat u zich afvroeg waarom ze een masker draagt.'
'Dat deed ik ook,' gaf Bugsy toe.
'Regels van het huis dus,' herhaalde de man. 'Wilt u soms de krant lezen bij uw ontbijt?'
'Als dat zou kunnen.'
'Geen enkel probleem.' De man haalde een krant van onder de toog tevoorschijn en schoof ze naar Bugsy toe.
Bugsy, niet de stemming om weer een oude krant onder de ogen te krijgen, keek meteen naar de datum op de voorpagina maar besefte plots dat hij vergeten was welke dag het was. Een scheurkalender aan de muur naast de keukendeur hielp hem niet veel verder, want volgens die kalender was het kerstdag, want gezien de tijd van het jaar volkomen uitgesloten was.
'Het is de krant van vandaag,' zei de man, die blijkbaar gemerkt had dat hij naar de kalender zat te staren.
Bugsy reageerde niet; het begon hem stilaan te irriteren dat de man hem iedere seconde in het oog hield. Hij liep even de voorpagina van de krant af, waar alleen maar wat lokaal nieuws viel te rapen en sloeg vervolgens meteen de middenpagina open. Daar stuitte hij op een foto van een meisje in zwart ondergoed die de volledige pagina in beslag nam.
Uit vrees dat de man hem betrapt had, sloeg hij de krant meteen weer dicht.
'Ja, veel staat er niet in natuurlijk,' zei de man. 'Maar wat wilt u: er is hier niets, dus gebeurt er ook niets…'
'Die vent heeft echt niks anders te doen,' vloekte Bugsy binnensmonds terwijl zich op zijn ontbijt probeerde te concentreren.
'Had u graag ook nog een stukje fruit gewild?' vroeg de man.
'Waarom niet…'
'Kiwi, banaan in schijfjes, wat druiven?'
'Druiven is goed,' zuchtte Bugsy, maar toen zag hij op zijn horloge dat het al kwart voor negen was en zei: 'Of nee, laat maar. Ik moet zo meteen vertrekken.'
'Geen probleem,' zei de man, waarop hij een doek pakte om de toog schoon te vegen en eindelijk zijn mond hield.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    het gevoel dat er kan heersen zeer goed neergeschreven - prima
    koyaanisqatsi: bedankt Ivo
  • doolhoofd
    "het begon hem stilaan te irriteren dat de man hem iedere seconde in het oog hield."

    Zeer herkenbaar.

    http://www.doolhoofd.deviantart.com/art/Somebody-s-Watching-Me-345605970
    koyaanisqatsi: Ik loop de muren op als iemand op m'n fikken staat te gapen... ;-)
  • greta
    Ohhh heel indringend, dat meeloeren.

    koyaanisqatsi: :-p
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .