writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDER SATRAPEN (17)

door koyaanisqatsi

HOOFDSTUK 17 (Waarin Bugsy verslag uitbrengt)

Een goed half uur later stond Bugsy weer in wat de kantoren werden genoemd.
Hadrianus Wollbeker zat aan de ronde tafel verveeld met zijn balpen te spelen en zei: 'En?'
'Het valt best mee: het gewone onderhoud, hier en daar wat bijstellen en een paar onderdelen die te dienen te worden vervangen.'
'Dacht ik het niet, dacht ik het niet…' Wollbeker schudde het hoofd alsof hij zich in een hopeloze situatie bevond, liet de balpen vallen, zuchtte en vervolgde: 'Zo'n oud scharminkel, het kon niet anders.'
'Het valt best mee,' herhaalde Bugsy met nadruk. 'Het is normaal dat een machine van die ouderdom, die regelmatig draait, zo nu en dan aan een opknapbeurt toe is.'
'Als u het zegt,' repliceerde Wollbeker, minder neerslachtig. 'Maar wacht eens: zei u niet dat er ook onderdelen moeten vervangen worden?'
'Een paar maar. En dat is ook niet abnormaal. Gezien hun functie komt er op sommige onderdelen nu eenmaal meer sleet te zitten dan op andere.'
'En waar dacht u die onderdelen vandaan te halen?' vroeg Wollbeker alsof er mirakels van hem werden verwacht. 'Ik heb hier niks liggen; zelfs geen duimspijker.'
Bugsy fronste de wenkbrauwen, klakte met zijn tong en antwoordde: 'Dan zal u ze zo vlug mogelijk moeten laten overkomen. Iedere dag die ik hier extra moet doorbrengen moet ik immers in rekening brengen; dat zal u wel begrijpen.
Wollbeker streek vermoeid over zijn gezicht, blies door zijn neus en zei: 'Dan zal ik dat maar doen. Hoe dan ook, in feite brengt u goed nieuws, want ik moet toegeven dat ik op sommige ogenblikken vreesde dat de machine zou moeten vervangen worden door een nieuwe. En ik mag er niet aan denken met wat voor kopzorgen ik in dat geval zou opgezadeld geraken. Zegt u maar welke onderdelen u nodig hebt en ik maak er meteen werk van.'
Bugsy ging in zijn broekzak en haalde een verfrommeld papiertje tevoorschijn.
'Hier staat alles op,' zei hij terwijl hij het papiertje aan Wollbeker overhandigde. 'Moest er geen drijfriem van het type zes te krijgen zijn, dan zal één van het type vijf A wel volstaan. Alleen zal die het minder lang uithouden en dus sneller aan vervanging toe zijn. Voor de andere onderdelen zijn er geen alternatieven mogelijk; die moeten precies van de maten en types zijn die ik heb opgeschreven.'
Wollbeker begon mompelend Bugsy's lijstje te overlezen.
'Enig idee hoeveel dit allemaal gaat kosten?' vroeg hij nadat hij het papiertje op tafel had gesmeten. 'Want de budgetten van Peeppersack zijn van een ongehoorde, in feite lachwekkende krenterigheid.'
'Niet zo veel,' antwoordde Bugsy zelfzeker. 'Trouwens, uw werkgever zal wel beseffen dat deze vervangingen noodzakelijk zijn.'
'Mijn werkgevers, want Makerij Peeppersack wordt geleid door een triumviraat, weten volgens mij helemaal niet waar ze mee bezig zijn. Ik ben er zo goed als van overtuigd dat ze er, net als ik, geen flauw idee van hebben wat deze machine juist teweegbrengt. Ze leven in een ivoren toren en laten de zorgen van hun bedrijf over aan een handvol directeuren die op hun beurt alle miserie doorschuiven naar mensen zoals ik: sloebers die in vergeten uithoeken de makerijen moeten draaiende houden.'
Wat moet ik daar op zeggen? dacht Bugsy, die maar gauw terug tot de orde van de dag kwam.
'Ik zou nu alvast willen beginnen met het schoonmaken van de delen die geen bijstelling of vervanging nodig hebben.'
'Lijkt me een goed idee,' zuchtte Wollbeker. 'Hier zitten niksen tot de onderdelen er zijn zou alleen maar tijdverlies betekenen.' Hij keek op zijn horloge en vervolgde: 'De arbeider zal ondertussen wel zijn gearriveerd. Die moet u maar een handje helpen. Hij heeft toch niks om handen zo lang de machine stilligt.'
'De arbeider?'
'Ja, natuurlijk. U dacht toch niet dat die machine vanzelf aan de praat bleef, of dat ik me daarover ontfermde… Daarvoor heb ik een arbeider in dienst.'
'En die arbeider heet?'
'Hoe zou ik dat moeten weten?' antwoordde Wollbeker met opgeheven armen. 'Het is een arbeider; een vent die betaald wordt om dat ding beneden te laten functioneren. Hoe hij heet of wat hij voor de rest uitspookt zijn mijn zaken niet. Nu, u zal hem wel zien: 't is een schrale man met een spitse neus, met daarop een naar voren geschoven brilletje, in een grijze overall. Het zwijgzame type als je mij vraagt, maar ik kan me vergissen natuurlijk, want zoals ik al zei: het enige wat mij interesseert is dat hij doet waar hij voor betaald wordt.'
Bugsy had het begrepen. Hij drong er met de nodige vriendelijkheid nogmaals op aan om de onderdelen zo snel mogelijk te laten overkomen en begaf zich terug naar beneden, naar de fabriek, om zijn werkpak aan te trekken.

 

feedback van andere lezers

  • doolhoofd
    http://norimberga.deviantart.com/art/Modern-Times-340873803
    koyaanisqatsi: Nog niet aan gedacht... de gelijkenissen... ;-)
  • ivo
    het blijft boeiend in het nilhisme waar ik als lezer probeer iets zinnigs te halen wat herkenbaar is . Een mooie en boeiende oefening
    koyaanisqatsi: ;-)
  • greta
    Bij de kapper zitten bijlezen hier. Ik vond het jammer dat ik aan de beurt was.
    Mooi verhaal K.

    koyaanisqatsi: Bij de kapper aan de beurt... Klinkt als de titel van een soft-erotisch filmpje... :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .