writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDER SATRAPEN (27)

door koyaanisqatsi

HOOFDSTUK 27 (Waarin Bugsy Arnold Lansky ontmoet en een uitgebreid diner krijgt aangeboden)

Alsof men hem had zien aankomen sprong de voordeur precies op het ogenblik dat Bugsy wilde aanbellen open. Toch werd ze ditmaal niet automatisch geopend maar was het de man in de smoking, die blijkbaar achter de deur had staan wachten om hem binnen te laten.
'Goeieavond, meneer,' zei de man, 'en hoe was uw werkdag vandaag?'
'Dat ging wel,' antwoordde Bugsy, 'veelal routineonderhoud…'
De man in de smoking glimlachte flauw.
'Meneer Lansky had u graag willen spreken.'
Toch niet over dat geval van vanmorgen? vloekte Bugsy in zijn binnenste.
'Het spijt me,' zei hij, 'maar ik zou eerst wat willen eten en drinken. Ik heb name…'
'Daar is allemaal voor gezorgd, meneer,' onderbrak de man in smoking. 'Begeeft u zich gewoon naar de achterste kamer op de verdieping waar uw kamer zich bevindt. Meneer Lansky verwacht u daar, aan een welgevulde tafel.'
'Ik moet me toch eerst een beetje opfrissen…' stribbelde Bugsy tegen.
'Dat kan geen probleem zijn,' zei de man in smoking, waarop hij de deur tussen de vestibule en de club voor Bugsy openhield.
De pianist zat weer zijn klassieke getokkel te praktiseren, de man in de kelnersschort stond glazen af te drogen; aan één van de tafels zat de magere man weer een krant te lezen, even verder zaten enkele van de zogenaamde satrapen naar mekaar toe gebogen te fluisteren, alsof ze de grootste geheimen uitwisselden.
Bugsy liep de trap op zonder iemand te groeten. Hij haastte zich naar zijn kamer, trok vlug zijn kleren uit, nam een korte douche en deed schone kleren aan. Al bij al waren, sinds de man in smoking hem had binnengelaten, niet eens tien minuten verstreken voor hij fris en monter op de deur van de achterste kamer van eerste verdieping aanklopte.
Zo goed als meteen daarna kwam het hoofd van een gemaskerd meisje tevoorschijn. Ze glimlachte, trok de deur verder op en liet Bugsy binnen.
'Ah, daar bent u dan,' zei een eenvoudig geklede man, terwijl hij zijn stoel naar achteren schoof. Hij stond recht, stapte op Bugsy toe, stelde zich voor als Arnold Lansky, schudde zijn gast krachtig de hand en bood hem aan om recht tegenover hem aan tafel plaats te nemen. Vervolgens knipte hij met zijn vingers in de richting van het gemaskerde meisje, dat lichtjes door de knieën boog en zich naar een bar in één van de hoeken van de kamer begaf om drank in te schenken.
'Wat zal het zijn, meneer Waldorf: een aperitiefje om te beginnen?'
'Niet op mijn nuchtere maag, vrees ik,' antwoordde Bugsy. 'Gewoon een glaasje water.'
Lansky fronste bezorgd de wenkbrauwen en gebaarde naar het meisje dat ze gevolg moest geven aan Bugsy's verzoek.
'U heb dus helemaal niets gegeten of gedronken vandaag?' vroeg hij, terwijl hij met een grimas liet blijken met de zaak verveeld te zitten
Bugsy schudde het hoofd.
'Het spijt me, maar ik kon onmogelijk op uw aanbod van vanochtend ingaan.'
'Er waren geen alternatieven voor handen vrees ik. De zaken waar wij proviand inkopen gaan pas laat open. En eerlijk gezegd, gingen wij er van uit dat u 's middags naar de club zou komen of een lunch zou aangeboden krijgen van Peeppersack.'
'Makerij Peeppersack is me niets verplicht op dat vlak,' zei Bugsy, 'zo staat het in het contract.'
'Dat verandert de zaken natuurlijk,' knikte Lansky. 'Hoe dan ook, zoals ziet, hebben wij voor een rijk gevulde dis klaargezet. Ik zou zeggen: tast toe en laat het u smaken. Jammer genoeg kan ik niet blijven om u gezelschap te houden want heb ik elders nog verplichtingen. Maar Chloë hier zal u beslist op al uw wenken bedienen. Als u straks wat sterkers wilt om uw keel, te spoelen, dan vraagt u het maar. En als u een kopje koffie of thee wilt, zal ze dit zonder aarzelen voor u beneden gaan halen. Een prettige avond nog, meneer Waldorf, en nogmaals mijn excuses voor ons tekortschieten van vanochtend. Wees gerust, het zal niet meer gebeuren.'
Bugsy stond weer recht om Arnold Lansky de hand te schudden. Het meisje dat Chloë bleek te heten haastte zich om Lansky's stoel onder de tafel te schuiven en vervolgens de deur voor hem open te houden. Net als de andere gemaskerde meisjes die Bugsy al was tegengekomen, droeg ze een kleedje van doorzichtige stof, maar in tegenstelling tot anderen, die eenvoudige maar elegante schoenen hadden gedragen, was ze blootsvoets.
Nadat ze de deur achter Lansky had gesloten stapte ze zo zacht mogelijk terug naar de bar, waar ze op een krukje wipte en zwijgend, met de benen over mekaar geslagen, voor zich uit begon te staren.
Bugsy overschouwde de overdadig gedekte tafel en besloot van zoveel mogelijk schotels te proeven. Wat de drank betrof hield hij het bij de kruik water die Chloë voor hem neergezet. De aanwezigheid van het zwijgende meisje herinnerde hem aan Oscar Pulp, die de afgelopen dag zo goed als geen woord met hem had gewisseld, en hij begon zich af te vragen of de spraakzame arbeider ook de volgende dag in staat zou zijn de lippen op mekaar te houden.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    ik kan hiervan genieten, niet dat dit een referentie is, maar voor mij wel een uitkijken naar wat volgt :)
    koyaanisqatsi: ;-)

    Ik vrees echter er even van tussen te zijn. Vertrek zaterdag voor acht dagen naar het buitenland (werk).
  • doolhoofd
    Mooi. Strak verteld.
    koyaanisqatsi: ;-)
  • greta
    Mystieke sfeer. Bugsy In Wonderland, zoiets.
    Goeie reis. Je doet vast ook inspiratie op in dat buitenland :)
    koyaanisqatsi: ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .