writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDER SATRAPEN (29)

door koyaanisqatsi

HOOFDSTUK 29 (Waarin Bugsy's zich voorbereid op een periode van verveling)

Bugsy deed wat hij nog kon maar tegen vijf uur was de machine zo goed als klaar. Het vooruitzicht de volgende dagen in volkomen leegte te moeten doorbrengen maakte hem moedeloos en deden zijn humeur geen goed. Hij legde Pulp uit dat het geen nut had om de volgende dag naar de fabriek te komen maar de arbeider wees erop dat het zijn plicht was om present te zijn en dat hij desnoods de tijd zou doden door de machine op te poetsen tot hij zijn spiegelbeeld erin zag verschijnen.
'Ik kan u vanzelfsprekend niet tegenhouden,' zei Bugsy, 'maar een deel van uw werk zal wel een maat voor niets zijn. Als ik terug aan de slag ga, is het onvermijdelijk dat de plaatsen waar ik de bestelde onderdelen inbreng opnieuw vuil worden.'
'Dat neem ik er dan wel bij, meneer,' repliceerde Pulp, 'tenslotte is het dagelijkse onderhoud van de machine mijn hoofdbezigheid.'
Daarop verliet Oscar Pulp, enigszins verweesd, de fabriek terwijl Bugsy zich naar boven begaf, naar de kantoren, om Wollbeker de laatste stand van zaken mee te delen.
Het diensthoofd zat nog steeds letterlijk met de handen in de haren aan de ronde tafel, met voor zijn neus een tot ver onder de helft leeggedronken fles whisky.
'Neem me niet kwalijk, meneer Waldorf,' wauwelde hij, 'dat ik aan het zuipen geslagen ben. Maar het wordt me allemaal een beetje te veel. Eerst het bericht van uw komst, dat me confronteerde met een stapel onzekerheden, dan uw lijst van de te bestellen vervangstukken, een taak waarvan ik me nooit eerder moest kwijten, vervolgens het bericht van mijn collega's dat niet alle gevraagde onderdelen in voorraad waren, nieuws om wanhopig van te worden, en nu dit… Vertel mij eens, meneer Waldorf: Hoeveel kan een zaakwaarnemer verdragen alvorens eronderdoor te gaan?'
Ik heb voor veel heter vuren gestaan, dacht Bugsy, maar de overtuiging dat een hypochonder als Wollbeker hier toch geen boodschap aan had, deed hem besluiten zijn woorden voor zichzelf te houden.
'Ik zal morgenochtend langskomen om te horen hoe ver het met de bestellingen staat,' zei hij, 'want beneden is alles klaar. Dus…'
'Maak u geen illusies…' Wollbeker schudde zijn hoofd moeizaam heen en weer, alsof het lood woog. 'Die bestelling is nog niet voor morge…'
'Toch kom ik langs,' hield Bugsy het been stijf. 'Er kan immers ook anders nieuws zijn. Misschien word ik, in afwachting dat de onderdelen arriveren, wel elders heen gestuurd.'
Wollbekers dronken ogen begonnen Bugsy angstig aan te staren.
'Dat… Zouden ze toch niet durven… Wat moet ik hier dan, als die spullen aankomen?'
'Ik weet het niet, ik zeg zo maar wat,' zei Bugsy geďrriteerd, 'want ik heb er in wezen geen flauw idee van hoe dit verder moet. Dit is me nog nooit overkomen.'
Wollbeker liet zijn hoofd zo diep tussen zijn schouders zakken dat het puntje van zijn neus bijna de tafel raakte en begon te snikken. Bugsy kon het niet langer aanzien, mompelde nauwelijks verstaanbaar: 'Ik zie u morgen,' en verliet de fabriek. In de club bestelde hij een eenvoudig avondmaal dat snel te verorberen was, zodat hij zich zo gauw mogelijk kon terugtrekken op zijn kamer. Hij had niet de minste zin in een gesprek, wat hij maar al te duidelijk liet verstaan door tegen de enige aanwezige, de man in de kelnerschort, weinig meer te doen dan een paar maal te grommen.
Op zijn kamer verloor hij zich in gepieker, dat zich na enige tijd vertaalde in zowel een mentale als lichamelijke vermoeidheid die hij probeerde te verdrijven met een verkwikkende douche. Hij probeerde wat te lezen maar kon zich maar moeilijk concentreren omdat de vraag waarmee hij zich de volgende dagen in hemelsnaam moest bezighouden steeds opnieuw zijn gedachten binnendrong. Uiteindelijk klapte hij zijn boek dicht en deed hij wat hem kort na zijn aankomst in Pokkendorp was afgeraden, namelijk, zich na zonsondergang nog op straat begeven.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    het blijft boeiend en schitterend
    koyaanisqatsi: bedankt ivo
  • greta
    Oei. Bugsy op weg naar een burnout?
    koyaanisqatsi: Daar is hij nog wat jong voor...
  • doolhoofd
    Ik volg met nieuwsgierigheid.
    koyaanisqatsi: ik ook... ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .