writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDER SATRAPEN (33)

door koyaanisqatsi

HOOFDSTUK 33 (Waarin Bugsy de oude man tegen het lijf loopt)

Bugsy stond op het punt de weg naar de club weer in te slaan toen hij aan overkant van de straat de oude man opmerkte. Die was niet langer in lompen gekleed, zoals de dag voordien, maar eerder op zijn paasbest. Hij droeg een grijs maatpak, een borsalino in dezelfde kleur, een keurig wit hemd, een nagenoeg perfect geknoopte, blauwe stropdas en duur ogende, zwartleren schoenen. In zijn rechterhand droeg hij een eenvoudige boodschappentas, die hij van zodra hij Bugsy in de gaten kreeg naar zijn linker verhuisde om te kunnen wuiven -alsof hij dat enkel met die hand kon.
Ook al was Bugsy niet vergeten hoe de man de vorige avond de deur voor zijn neus had dicht gesmeten, beleefdheidshalve stak hij de straat over.
'Wat is er met u aan de hand?' vroeg de oude man. 'Het lijkt wel of u een spook hebt gezien.'
'Zou u me geloven als ik dat laatste zou durven beamen?' repliceerde Bugsy.
De oude man keek Bugsy enkele seconden onderzoekend aan, wierp vervolgens een korte blik op de straat waaruit deze tevoorschijn gekomen, stak een belerende vinger op en antwoordde: 'U bent de Wasvrouw tegen het lijf gelopen, is het niet?'
'Zo noemde ze zich toch.'
'Maar u hebt zich gelukkig niet aan haar laten vangen. Want anders had u hier niet gestaan. Het zot wijf! Ze heeft u er proberen in te luizen natuurlijk? Ah ja, want dat probeert ze met iedere man. Gelukkig hebt u niet toegehapt, want van het ogenblik dat u ook maar een vinger naar haar zou hebben uitgestoken, zou ze het hele dorp bijeen gekrijst hebben, om u vervolgens met het nodige gevoel voor hysterisch drama van een verkrachtingspoging te beschuldigen. Het heeft een paar stommelingen en lynchpartijen geduurd voor wij hier in Pokkendorp haar spelletje doorhadden, maar dan nog: probeer als slachtoffer van zo'n teef je onschuld maar eens te bewijzen. Met wat we nu weten is er natuurlijk geen sprake meer van het recht in eigen hand nemen, maar een beschuldigde laten lopen kunnen we natuurlijk ook niet. En dus hebben we geen andere keus dan eenieder die zich in haar web heeft laten strikken aan de arm der wet over te leveren. Nu, u hebt gelukkig uw verstand gebruikt en bent daarmee aan heel wat ellende ontsnapt. Maar nu ben ik weg. Ik moet dringend inkopen doen. Een prettig dag nog verder.'
Daarop liep oude man de weg in oostelijke richting. Bugsy keek hem nog even na, zich de vraag stellend of hij hem mocht geloven. De man zijn uitleg liet in alle geval uitschijnen dat hij zich niet in een nare droom maar wel degelijk in een vervelende realiteit bevond, en voor het eerst sinds zijn aankomst begon Bugsy te overwegen zelf contact op te nemen met zijn baas. Zijn verblijf in Pokkendorp begon hem stilaan zorgen te baren.



 

feedback van andere lezers

  • ivo
    je blijft me verbazen hoe in alle rust en beheerstheid je dit allemaal weet te beschrijven, het was net of ik naast Bugsy sta en mee luister en beleef wat er gebeurt. Knap hoor
    koyaanisqatsi: gelukkig sta je niet in onze 'held' zijn schoenen... :-)
  • doolhoofd
    Tjongejonge man, wat een pokkedorp! :-)
    koyaanisqatsi: héhé... ;-)
  • greta
    Ik kom bij jou van die mooie, mij onbekende woorden, tegen. Borsalino bv.
    koyaanisqatsi: Borsalino, onbekend? Was zelfs een erg succesvolle Franse film! :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .